کیم یو جونگ، رئیسدپارتمانِ کمیتهٔ مرکزی حزب کارگران کره، روز هجدهم (میلادی) بیانیهای بدین شرح صادر کرد:
بار دیگر به روشنی آشکار گشت که موضعِ ناچیزِ غرب، که خود را ناگزیر از وفاداری به سرودِ تکراریِ «خلعسلاحِ هستهای» میبیند، جز این نیست که این هدف را امری دستنیافتنی میداند.
در نشستِ گروه هفت در فرانسه، ایالات متحده و دیگر کشورهای غربی، با تکرارِ ادعایِ کهنهساختۀ «خلعسلاحِ هستهای»، اتهاماتِ بیاساسِ سیاسی را علیه جمهوری خلق دموکراتیک کره سر دادند.
گروه هفت که خود از عاملانِ اصلیِ برهمزدنِ صلح و امنیتِ جهانی و نظامِ منعِ گسترشِ سلاحهای هستهای است، نه شایستگیِ اظهارنظر دربارهٔ گزینۀ حاکمیتیِ کرهٔ شمالی را دارد و نه حقِ نفیِ آن را.
من این سوءاستفادهٔ گروه مذکور را که به منزلۀ نادیدهگرفتنِ آشکارِ قانونِ اساسیِ کشورمان است، با نهایتِ ناخشنودی و تأسف محکوم میکنم و آن را به روشنترین عبارت مردود میشمارم.
آنان نیک میدانند که «خلعسلاحِ هستهای» -که پروژهای کاملاً بهپایانرسیده است- هرگز محقق نخواهد شد؛ در غیر این صورت، تنها نبودِ درایتِ سیاسی و بیتوجّهیِ ایشان به واقعیّات را به رخ میکشند.
به وضوح باید گفت که اصرار بر «خلعسلاحِ هستهای» کاملاً از اعتبارِ زمانی افتاده و با سرزنشهای هیچ گروهی تغییر نخواهد یافت.
سلاحِ هستهای به سببِ قدرتِ ویرانگریِ عظیمش، اگر در اختیارِ نیروهایِ ناحق باشد، وسیلهای برای تعدّی به بشریّت میشود؛ اما اگر در اختیارِ نیروهایِ حق باشد، ابزاری ضروری برای مهارِ ناحقی خواهد بود.
تنها با فریادِ عدالت، صلح، نظمِ بینالمللی و اصول نمیتوان بر ناحقی پیروز شد. چه بسا که در برابرِ تهدیداتِ نظامی، حتی تهدید به استفاده از سلاحهای هستهای، دسترویدستگذاشتن و تماشا کردن، کاری بس نابخردانه است.
جمهوری خلق دموکراتیک کره که همواره هدفِ تهدیدِ هستهایِ دشمنان بوده، به سلاحِ هستهای دست یافت تا از خویش دفاع کند؛ از این رو، هیچ کس جز دشمنانی که در پیِ آزارِ ما هستند، نباید از این ابزارها هراسی به دل راه دهد. این دقیقاً همان دیدگاهی است که باید بر اساسِ آن، بیمنطقیِ ادعای «تهدیدِ هستهایِ» کرهٔ شمالی بازبینی شود.
سلاحهای هستهای ابزاری نیرومند برای دفاع از حاکمیّتند که قانونِ اساسیِ جمهوری بر آن تأکید دارد و نیز سنگِ بنایِ صلح به شمار میروند.
ماهیت و وجودِ سلاحهای هستهایِ ما به عنوانِ ابزاری برای دفاعِ مشروع و پاداقدام، جاودان خواهد بود.
در اختیار داشتنِ سلاحِ هستهای، منافعِ محوریِ ماست که باید بیچونوچرا حفظ شود و «خلعسلاحِ هستهای» خطِّ قرمزی است که هیچ گامی به عقب در آن راه ندارد.
به هر روی، اگر به منافعِ محوریِ کشورِ دارندهٔ سلاح تعرّض شود، آن گزینۀ فاجعهبارتری خواهد بود.
—
بیانیۀ وزارت امور خارجه
سخنگوی ادارهٔ شمارهٔ ۱۰ وزارت امور خارجهٔ جمهوری خلق دموکراتیک کره، روز سیزدهم (میلادی) بیانیهای با عنوان «جمهوری کره، دشمنِ همیشگیِ خوگرفته به دشمنی و تقابل» صادر کرد.
متن کامل بدین شرح است:
رئیسجمهورِ جمهوری کره، نقابِ «صلح» را از چهره برگرفت.
او در جریانِ سفرِ اروپاییِ خود، با رهبرانِ اتحادیهٔ اروپا گفتوگو کرد و بیانیۀ مشترکی با عباراتی تحریکآمیز منتشر نمود و در آن، موضعِ جمهوری خلق دموکراتیک کره را به عنوانِ کشورِ دارندهٔ سلاحِ هستهای و اعمالِ حقِّ حاکمیتیِ خود چون همکاریِ نظامیِ کرهٔ شمالی و روسیه، «غیرقانونی» خواند و گفت که هرگز آن را «به رسمیت نمیشناسد» و «به شدت محکوم میکند».
این عمل، نقضِ آشکارِ حاکمیتِ کشورِ ما و خصمانهترین اقدام و نیز رسواییِ بزرگی است که طیِ آن، او از شعارهایِ پیشینِ خود چون «احترام به رژیم» و «دستبرداشتن از اقداماتِ خصمانه» به کلّی دست کشیده است.
جمهوری کره از بنیاد بر پایۀ دشمنی و تقابل شکل گرفته و بدونِ این دو، حتی لحظهای دوام نمیآورد؛ این حقیقتی است که بر همگان آشکار است.
جمهوری کره، نخستین کشورِ دشمنی است که هرگز نمیتواند از دشمنی با کرهٔ شمالی دست بردارد و نیز «خنجری» در دستِ ایالات متحده برای تعرّض به کرهٔ شمالی و قارۀ آسیاست.
ناگزیر، این «خنجر» ایالات متحده، از کیسۀ ابریشینیِ «صلح» سر برون میآورد.
رئیسجمهورِ کرهٔ جنوبی با این اظهاراتِ جنگافروزانه، خود به همگان نشان داد که جمهوری خلق دموکراتیک کره و جمهوری کره هرگز نمیتوانند رابطۀ «همزیستیِ مسالمتآمیز» داشته باشند؛ بلکه رابطۀ آنان ابداً خصمانه خواهد بود و جمهوری کره همپیمانِ اوکراینیهایِ دستنشانده است.
این «روراستیِ» نمایشیِ رئیسجمهورِ کرهٔ جنوبی، خود گواهی است بر اینکه او حیثیّتِ آن را ندارد که بیش از این، نمایشِ «اعلامیۀ صلح» یا «نظریۀ دو کشورِ مسالمتجو» را به صحنه آورد.
همۀ گفتار و کردارِ سیاستپیشگانِ سئول، تحریکی علیهِ کرهٔ شمالی است و اصلِ تغییرناپذیرِ ما در قبالِ جمهوری کره، همانا برخورد با آنان به مثابۀ کشورِ دشمن است.