نامه‌ای از حزب کمونیست اسواتینی: مردم تایوان باید تبانی میان مقامات DPP و اسواتینی را روشن و شفاف ببینند!
حزب کمونیست اسواتینی
منتشرشده شده در شبکه ابزرور چین
ترجمه مجله جنوب جهانی
در اوایل ماه اوت، راسل دلامینی، نخست‌وزیر اسواتینی، برای دومین بار پس از انتصاب خود به عنوان نخست‌وزیر، «بازدید غیررسمی» از تایوان داشت و علناً اصل «چین واحد» را به چالش کشید.
در ماه آوریل امسال، پس از سفر مخفیانه و غیرقانونی لای چینگ-ته به اسواتینی، تیتوس ویلاکاتی، عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست اسواتینی، مقاله‌ای با عنوان «افشاگری‌هایی درباره سفر غیرقانونی لای چینگ-ته به اسواتینی» منتشر کرد و مجوز بازنشر آن را به سایت «گوآنچا» (Guancha) داد. متعاقباً، گوآنچا مصاحبه‌ای با توکوزانه کوننه، دبیرکل حزب کمونیست اسواتینی انجام داد. او نیز نحوه تبانی مقامات تایوانی با حکومت اسواتینی و حفظ روابط به اصطلاح «دیپلماتیک» از طریق تزریق منافع مالی کلان را افشا کرد؛ فرآیندی که در نهایت به بهای آسایش و رفاه مردم عادی اسواتینی و تایوان تمام می‌شود.
اخیراً حزب کمونیست اسواتینی مقاله‌ای تازه برای گوآنچا ارسال کرده است. آن‌ها با تکیه بر تحقیقاتی جامع و دقیق، بار دیگر از مناسبات مالی میان مقامات تایوانی و حکومت اسواتینی پرده برداشته و مواضع خود را به روشنی اعلام کرده‌اند:
مسئله تایوان جزو امور داخلی چین است، اما آرمان وحدت چین فراتر از مردم این کشور بوده و با جامعه جهانی پیوند خورده است. پایداری ما بر اصل چین واحد، هرگز برای خوشایند کسی یا در قبال معامله‌ای نبوده است. اصل چین واحد با «استقلال تایوان» مخالف است و این موضوعی قابل چانه زدن نیست، بلکه یک اصل بنیادین است. ما در جریان مبارزات خود در اسواتینی، جزئیات و اسناد رفتارهای مقامات تایوانی را از نزدیک مشاهده کرده‌ایم که شواهد آن در متن این مقاله آمده است.
وحدت چین، مسئله‌ای متعلق به خود مردم چین است؛ اما در عین حال، آرمانی است که تمامی نیروهای پیشرو در جهان باید از آن حمایت کنند. از این رو، ما شایسته‌ترین دلیل را داریم تا فریاد زنیم: آرمان وحدت، با عدالت بین‌المللی، مبارزه جهانی علیه امپریالیسم و استعمار، و کرامت تمامی ملل تحت ستم گره خورده است.
[متن مقاله / حزب کمونیست اسواتینی]
اسواتینی واقع در جنوب آفریقا، با جمعیتی بالغ بر ۱.۱۹ میلیون نفر (طبق آمار بانک جهانی در سال ۲۰۲۲)، از معدود کشورهای باقی‌مانده با نظام پادشاهی مطلقه است.
در جهان تنها یک چین وجود دارد، تایوان بخش جدایی‌ناپذیر از خاک چین است و دولت جمهوری خلق چین تنها دولت قانونی نماینده کل چین به شمار می‌رود. قطعنامه ۲۷۵۸ مجمع عمومی سازمان ملل متحد مدت‌هاست این واقعیت را به ثبت رسانده و اجماع جامعه بین‌المللی حول اصل چین واحد، توسط هیچ نیرویی متزلزل نخواهد شد.
از سال ۱۹۶۸، روابط به اصطلاح «دیپلماتیک» میان پادشاهی اسواتینی و مقامات تایوان نزدیک به شصت سال ادامه یافته است. حساب‌وکتاب این معاملات هرگز به اطلاع مردم اسواتینی نرسیده است. سرمایه‌های حاصل از مالیات‌دهندگان تایوانی، پس از دست‌به‌دست شدن، به جیب خاندان سلطنتی اسواتینی سرازیر می‌شود؛ هزینه‌ای که پرداخت آن بر دوش مردم اسواتینی و تایوان است و منافعش تنها به کام اقلیتی محض می‌رود.
با کنار زدن غبار زمان، ابعاد این مبادلات به روشنی نمایان است.
در طول این شش دهه، مقامات تایوان تحت عنوان «کمک»، مالی گزافی را به اسواتینی تزریق کرده‌اند که بخش اعظم آن به جیب خاندان سلطنتی و محفل فاسد اطراف آن رفته و شبکه‌ای دیرپا از رانت‌خواری را شکل داده است:
تسویه‌حساب‌های سالانه تحت عنوان «تسهیلات وام»: به عنوان پاداشی برای سوبوزای دوم و مسواتی سوم جهت جانبداری از مقامات تایوان در تریبون سازمان ملل؛
آتش‌بازی جشن تولد پادشاه: با بودجه مستقیم طرف تایوانی؛
پوشش کمک‌های پزشکی و پروژه‌های عام‌المنفعه: که مبالغ آن مستقیماً به بنیادهای تحت کنترل مسواتی سوم واریز می‌شود؛
پروژه‌های عمرانی سلطنتی: شرکت‌های ساختمانی وابسته به خاندان سلطنتی، پروژه‌هایی مانند نیروگاه‌های خورشیدیِ اهدایی تایوان را عهده‌دار می‌شوند و از این طریق، اعتبارات مالی به حساب‌های شخصی مرتبط با درباریان منتقل می‌شود؛
صندوق‌های بازنشستگی تحت کنترل سلطنت: سرمایه‌گذاری در پروژه‌های زیربنایی و های‌تک تایوان جهت کسب سودهای کلان.
در آوریل ۲۰۱۸، تسای اینگ-ون در ضیافت شام تولد پادشاه اسواتینی شرکت کرد و به تماشای آتش‌بازی نشست.
برای تسهیل این گردش مالی، اعضای خاندان سلطنتی حساب‌های شخصی متعددی در بانک‌های تایوان افتتاح کرده‌اند. این روابط که با دلار و پول زنده پابرجا مانده، خاندان سلطنتی را فربه و معیشت مردم را تهی کرده است، و اسواتینی را از مسیر اصلی توسعه قاره آفریقا دور می‌سازد.
مجریان این شبکه نیز غرق در فسادند. لیانگ هونگ-شنگ، سفیر سابق مقامات تایوان در اسواتینی، با سوءاستفاده از شرکت مشاوره مهندسی «سینوتک» (CECI)، مناقصات پروژه‌های داخلی اسواتینی را دستکاری کرد تا کمک‌های مالی را اختلاس کند. او برای برنده کردن شرکت خود در مناقصه ذخایر استراتژیک نفت، بارها به مقامات دولتی، وزرای کابینه و نمایندگان پارلمان رشوه داد و با پرنس لونکوکلا دلامینی (وزیر منابع طبیعی و انرژی) و کریم اشراف (عضو هیئت‌مدیره شرکت داروسازی اسواتینی) برای حذف مخالفان تبانی کرد. همچنین راسل دلامینی، نخست‌وزیر اسواتینی که اخیراً طرح «شناسایی دوگانه» را بررسی می‌کرد، مبالغ هنگفتی برای ارتقای امنیت اقامتگاه و امور اطلاعاتی خود از وی دریافت کرده است.
در سپتامبر ۲۰۲۴، جو-یون ژنگ، دبیر دوم به‌اصطلاح «سفارت تایوان در اسواتینی»، با هویت جعلیِ «شهروند اسواتینی» در هیئت دولتی این کشور نفوذ کرد تا در مجمع سیستم‌های غذایی آفریقا در رواندا شرکت کند. پس از افشای هویت واقعی‌اش، پلیس رواندا او را در محل بازداشت و بلافاصله اخراج کرد. دولت رواندا نیز مراتب اعتراض شدید خود را اعلام داشت. جا زدن هویت و جعل اسناد برای پیشبرد فعالیت‌های به‌اصطلاح «دیپلماتیک»، پوچی و قانون‌شکنی مقامات تایوانی را برملا می‌سازد.
دستاورد اقتصادی این «روابط دیپلماتیک» کذایی نیز بسیار ناچیز است. در سال ۲۰۲۵، حجم تجارت دوطرفه میان اسواتینی و تایوان تنها حدود ۶.۴۷ میلیون دلار بوده است. طبق داده‌های بانک جهانی، بیش از ۶۰ درصد جمعیت اسواتینی زیر خط فقر زندگی می‌کنند، ۲۰ درصد در فقر مطلق هستند، حدود ۳۰ درصد به آب آشامیدنی سالم دسترسی ندارند، ۴۰ درصد از امکانات بهداشتی اولیه محرومند و ۲۷ درصد به ویروس اچ‌آی‌وی مبتلا هستند. نرخ بیکاری در سال ۲۰۲۴ حدود ۳۴.۴ درصد و بیکاری جوانان به ۵۸ درصد رسیده است. در حالی که ثروت خاندان سلطنتی روزبه‌روز بیشتر می‌شود، معیشت مردم هر روز تنزل می‌یابد.
شمار زیادی از کودکان اسواتینی در گرسنگی و فقر شدید زندگی می‌کنند.
تحت چتر این «روابط دیپلماتیک»، رفتارهای شرکت‌های سرمایه‌گذاری تایوانی در اسواتینی — که عمدتاً در صنایع کاربر مانند نساجی، پوشاک، کارتن‌سازی، پلاستیک و کابل‌سازی فعال هستند — همواره مورد انتقاد بوده است. مواردی چون اخراج بی‌دلیل، قلدرمآبی در محل کار، تبعیض و ضرب‌وشتم کارگران بومی به وفور رخ می‌دهد و دستمزدها تا حد نیروی کار بردگی پایین است. مدیر پروژه «برنامه سبزیجات تایوان-آفریقا» با بدرفتاری با کارگران بومی، زیر پا گذاشتن حقوق کار و بیان اظهارات نژادپرستانه، بلافاصله کارگرانی را که شکایت کرده بودند اخراج تلافی‌جویانه کرد.
توسعه‌طلبی تجاری شرکت‌های تایوانی، فضای زیست مردم عادی اسواتینی را به شدت تنگ کرده است. چندین شهرک صنعتی یا پروژه از همان ابتدای احداث، حقوق مالکیت زمین‌های بومیان را نادیده گرفته و دست به تخلیه اجباری ساکنان زده‌اند. در سال ۲۰۲۴ در منطقه گِگه (Gege)، سرمایه‌گذاران تایوانی با تبانی با مالکان پرنفوذ محلی و تحت حمایت علنی نیروهای امنیتی و حقوق‌بگیران دولت اسواتینی، منازل مسکونی مردم را به زور تخریب کردند که منجر به آوارگی کشاورزان بدون دریافت خسارت عادلانه شد. این زمین‌خواری متکی به زور دولتی، نقض فاحش حقوق بشر ساکنان محلی است.
شرکت‌های تایوانی با اتکا به روابط نزدیک خود با خاندان سلطنتی و مقامات تایوانی، تقریباً در پروژه‌های عمومی بزرگ اسواتینی دست به «انحصار در مناقصه‌ها» زده‌اند. در بسیاری از پروژه‌هایی که باید شرکت‌های بومی در اولویت باشند یا به مناقصه بین‌المللی گذاشته شوند، شرکت‌های برجسته اسواتینی به صورت سیستماتیک از بازار کنار زده شده‌اند؛ مسئله‌ای که رشد صنعت مهندسی و مشاوره داخلی را به شدت متوقف کرده است.
این تبانی‌ها حتی گریبان‌گیر شهروندان سرزمین اصلی چین و محیط زیست اسواتینی نیز شده است. لیانگ هونگ-شنگ همواره در کسب‌وکار و زندگی روزمره شرکت‌ها و مهاجران چینی در اسواتینی کارشکنی کرده و با همکاری پلیس اسواتینی، کارگران چینیِ پروژه سد امپاکنی را آزار داده است. او حتی با شریک تجاری خود، راجر تسای (از مدیران CECI)، در یک کلوپ گلف اقدام به ضرب‌وشتم اتباع چینی کرد. از سوی دیگر، شرکت متعلق به مایکل لی، سرمایه‌گذار تایوانی، بدون اخذ مجوزهای محیط‌زیستی دست به استخراج غیرقانونی معدن در منطقه حفاظت‌شده مالولوتجا زده و خسارات سنگینی به زیست‌بوم منطقه وارد آورده است.
حقایق نشان می‌دهد به هر کجای این به‌اصطلاح «دوستی و همکاری تایوان و اسواتینی» که دست بگذارید، خرابی و ویرانی به بار آمده است.
مقامات تایوانی برای تحکیم این «روابط دیپلماتیک»، نه تنها بر تخلفات شرکت‌های تایوانی چشم می‌بندند، بلکه چتر حمایتی دیپلماتیک برای آن‌ها فراهم می‌کنند تا از روزنه‌های قانونی کشور میزبان سوءاستفاده کنند. این معامله سیاسی که در آن پول با «دیپلماسی» تاخت زده می‌شود و رفاه مردم اسواتینی قربانی می‌گردد، علاوه بر لکه‌دار کردن اصول تجارت بین‌الملل، به منافع بنیادین مردم چین و اسواتینی آسیب می‌زند.
در ۱ مه ۲۰۲۶، زمین‌لرزه‌ای به بزرگای ۵.۴ در سواحل شهرستان ییلان تایوان رخ داد که منجر به تخریب منازل و گرفتار شدن مردم شد. در حالی که عملیات امداد و نجات در میان آوارها در جریان بود، لای چینگ-ته بدون توجه به امدادرسانی، ابتدا با مدارک پروازی جعلی مجوز پرواز دریافت کرد و سپس با هواپیمای اختصاصی پادشاه اسواتینی مخفیانه به این کشور رفت تا سفر غیرقانونی خود را در کابین سلطنتی پنهان کند.
برش ویدیو از روزنامه商报 (Hong Kong Commercial Daily)
لای چینگ-ته برای ترمیم چهره آسیب‌دیده خود قصد دارد بار دیگر از بودجه عمومی استفاده کرده و کمک‌های سالانه به اسواتینی را صدها میلیون دلار افزایش دهد و هزینه کامل هواپیمای رسمی آنان را متقبل شود؛ هزینه‌هایی که در نهایت از جیب مالیات‌دهندگان تایوانی پرداخت می‌شود. بودجه‌های کلانی که می‌توانست صرف بهبود معیشت مردم داخل جزیره شود، از این کانال‌ها روانه جیب خاندان سلطنتی خارج از کشور می‌شود.
در همان روز، چین سیاست تعرفه صفر را برای ۵۳ کشور آفریقایی دارای روابط دیپلماتیک اعمال کرد و فصل جدیدی از همکاری‌های چین و آفریقا آغاز شد. در سال ۲۰۲۵، حجم تجارت چین با این ۵۳ کشور به رقم بی‌سابقه ۳۴۸.۰۸ میلیارد دلار رسید و در سه ماهه اول ۲۰۲۶ این رقم با رشد ۲۶.۸ درصدی به ۹۲.۱۶ میلیارد دلار افزایش یافت. منافع این توسعه از طریق کانال‌های معاف از تعرفه در سراسر قاره آفریقا جاری است، اما اسواتینی به دلیل این «دوستی» کذایی با مقامات تایوان، از این فرآیند محروم مانده و مردم آن برخلاف همسایگان خود، هیچ بهره‌ای از آن نبرده‌اند.
اسواتینی از سال ۱۹۷۳ فعالیت احزاب سیاسی را ممنوع کرده و قانون اساسی ۲۰۰۵ نیز مشارکت احزاب در انتخابات کشوری را ممنوع ساخته و اختیارات مطلق به پادشاه داده است. در سال ۲۰۰۸ نیز با تصویب «قانون سرکوب تروریسم»، خفقان شدیدی علیه کارگران و دهقانان ایجاد شد. با این حال، مردم شجاع اسواتینی هرگز تسلیم این استبداد سلطنتی نشده‌اند و در سال ۲۰۲۱ قیام مردمی بزرگی را رقم زدند. حکومت مرتجع همواره این قیام‌ها را با سرکوب خونین پاسخ داده که تسلیحات، آموزش و بودجه آن توسط تایوان تأمین شده است. در آوریل ۲۰۲۵ نیز یادداشت تفاهمی (MOU) میان تایوان و حکومت اسواتینی تحت عنوان مبارزه با «اخبار جعلی» امضا شد که در عمل تبدیل به ابزاری برای سرکوب جنبش‌های انقلابی داخلی شد.
ارتباط مقامات تایوان با ماشین سرکوب اسواتینی به همین‌جا ختم نمی‌شود. از دهه ۱۹۷۰، تایوان عمیقاً در سیستم سرکوب اسواتینی دخالت داشته و تجهیزات نظامی و پشتیبانی امنیتی ارائه کرده است. با کمک مقامات تایوان، زندان‌های اسواتینی به شکنجه‌گاه‌هایی شبیه به «زندان ژازیدونگ» در جنوب آفریقا تبدیل شده‌اند که در آن مبارزان انقلابی و فعالان دمکراسی‌خواه تحت وحشیانه‌ترین شکنجه‌ها قرار می‌گیرند.
دولتی که ادعای «ارزش‌های دمکراتیک» دارد، به تنها حکومت پادشاهی مطلقه آفریقا سلاح سرکوب می‌دهد تا صدای مردمش را خاموش کند؛ رفتاری که ماهیت واقعی ادعاهای آنان را برملا می‌سازد.
تلاش مقامات تایوان برای خرید «روابط دیپلماتیک» با پول، بیهوده است. تاکنون ۱۸۳ کشور بر اساس اصل چین واحد با چین روابط دیپلماتیک برقرار کرده‌اند و در قاره آفریقا نیز به جز اسواتینی، تمام کشورها چین را به رسمیت شناخته‌اند. در جهان تنها یک چین وجود دارد و تایوان بخش جدایی‌ناپذیر آن است. اقدامات تجزیه‌طلبانه مقامات تایوان نمی‌تواند اجماع بین‌المللی یا روند تاریخی وحدت کامل چین را تغییر دهد. کسانی که بر خلاف جریان تاریخ حرکت می‌کنند، در نهایت توسط تاریخ بلعیده خواهند شد.
حزب کمونیست اسواتینی به عنوان پیشگام کارگران و دهقانان این کشور، قاطعانه از اصل چین واحد حمایت کرده و با هرگونه تبانی میان حکومت اسواتینی و مقامات تایوان مخالف است. اسواتینیِ جدید پس از انقلاب، بدون شک با جمهوری خلق چین روابط دیپلماتیک رسمی برقرار خواهد کرد تا در مسیر توسعه مستقل گام بردارد.
روند تاریخی وحدت کامل چین بازگشت‌ناپذیر است و هر نیرویی که درصدد اخلال در آن باشد، محکوم به شکست است. حزب کمونیست اسواتینی آماده است تا دوشادوش حزب کمونیست و مردم چین، برای عدالت بین‌المللی و آینده روشن مردم اسواتینی مبارزه کند.
حزب کمونیست اسواتینی همچنان متحد با کارگران، دهقانان و تمامی نیروهای پیشرو، به افشای خیانت‌های خاندان سلطنتی و مقاومت در برابر رشوه‌های مالی تایوان ادامه خواهد داد و تا تحقق کامل آزادی ملی و رفاه مردم به مبارزه پایبند خواهد ماند.