هاله: حزب چپ و جناح راست “ضد آلمان” در حال متحد شدن در برابر همبستگی فلسطین هستند.
نوشته سوزان ویت اشتال
منتشر شده در یونگه ولت
روز پنجشنبه گذشته، گروهی موسوم به “ضدآلمانی‌ها” در هاله (Saale) تظاهراتی را که توسط گروه‌های “دانشجویان برای فلسطین”، “هندالا لایپزیگ” و سایر مخالفان چپ جنگ سازماندهی شده بود و به گفته برگزارکنندگان حدود 500 شرکت‌کننده داشت، مسدود کردند. این اقدام متقابل توسط نماینده پارلمان ایالتی “هانریت کواده” (چپ) که در همراهی با حاملان پرچم ملی اسرائیل حضور داشت، به طور محلی به ثبت رسید. در نهایت، پلیس به این سیاستمدار و حدود 90 حامی جنگ غزه کمک کرد و تظاهرات حامیان فلسطین را مختل کنند. روز بعد، فراکسیون پارلمانی چپ ایالت زاکسن-آنهالت همبستگی خود را اعلام کرد – نه با گروه‌های چپ، که آزادی تجمع آنها نقض شده بود، بلکه با کواده و هم‌قطارانش که گفته می‌شد “خشونت غیرقانونی پلیس” را تجربه کرده‌اند.
نزدیکی سیاستمداران حزب چپ به حامیان “آنتی دویچ” دولت‌های راست‌گرای اسرائیل چیزی فراتر از یک لغزش است. این حزب در واقع در مبارزات انتخاباتی اتحادیه اروپا برای “مذاکرات صلح” و همچنین “توقف ارسال سلاح” به اسرائیل کمپین تبلیغاتی به راه انداخت. اما پس از اینکه رهبر وقت گروه پارلمانی، گرگور گیزی، در سخنرانی برنامه‌ای خود در آوریل 2008، دیواری آتشین بین ضد امپریالیسم و ضد صهیونیسم – از جمله چپ یهودی – ایجاد کرد، به درخواست او “همبستگی با اسرائیل به دلیل “اصل دولتی آلمان” عملاً به خط مشی حزب تبدیل شده است.
هر کس که به آدناوئر – بنیانگذار سیاست “غرامت” که برای جنگ سرد طراحی شده بود – “آ” می گوید، باید “ب” را نیز به “BAK Shalom” بگوید: در همان سال، گروه فشار فراآتلانتیکی که توسط سیاستمداران برجسته مانند بودو راملو و پترا پائو حمایت مالی می شد، حمله بزرگی را توسط سازمان جوانان از جناح راست افراطی علیه اردوگاه صلح حزب آغاز کرد و آنها را به ضد یهودی و ضد آمریکایی بودن متهم کرد و تصاویر تانک جنگی مرکاوا (“آنتیفا باید عملی شود”) را منتشر کرد.
حزب چپ در سال 2011 به عنوان اولین حزب در بوندستاگ، مقاومت مدنی بوسیله کمپین‌های تحریم علیه اسرائیل را به عنوان “راست افراطی” و “ضد یهودی” طبقه‌بندی کرد. در سال 2018، این حزب به همراه حزب سبز در بوندستاگ در درخواستی خواستار حمایت بیشتر آلمان از نزدیکترین متحد غرب در خاورمیانه شد: به عنوان مثال، خواستار “حمایت فعال از منافع امنیتی دولت اسرائیل به عنوان یک اصل اساسی در سیاست خارجی و امنیتی آلمان” شد – این تحفه “حزب صلح” برای مجتمع نظامی-صنعتی اسرائیل به مناسبت 70 سالگی آن بود.
طبیعی است که سیاستمداران حزب چپ امروزه تحت لوای بازسازی دولت ارتجاعی-میلیتاریستی، حتی در اتحاد با ناتو با احزاب ائتلافی و CDU، خواهان سرکوب بیشتر همبستگی با فلسطین هستند که پرچمش توسط مهاجران چپ‌گرا حمل می‌شود. به عنوان مثال، به نظر می‌رسد که محدودیت‌های دائمی حقوق اساسی از 7 اکتبر برای نماینده مجلس ایالتی ساکسن، کرستین کودیتز کافی نیست – او از دولت قانون خواست که “کار خود را انجام دهد” و ممنوعیت انجمن را برای هاندالا لایپزیگ اعمال کند. هفته گذشته، کودیتز ابراز تاسف کرد که آژانس اطلاعات داخلی “توجه کافی” به “آغازگران اصلی اقداماتی که فراتر از انتقاد به اصطلاح اسرائیل است” ندارد.
بر این اساس، هانریت کواده (که کارمندش والنتین هاکن بارها و بارها با حملات وحشیانه به نیروهای صلح طلب بکوش میخورد) شرکای خود را در سرکوب اعتراضات ضد جنگ در هاله انتخاب می‌کند: انجمن جوان جامعه آلمانی-اسرائیلی، جوانان اتحادیه و حزب سبز هفته گذشته علیه “گروه‌های استالینیستی” – همانطور که در مورد همبستگی با فلسطین در یکی از فراخوان‌ها برای ضد تظاهرات آمده است که کواده نیز آن را امضا کرده است – نقاره می‌زدند. در این میان، “ضدآلمانی‌ها” نیز با پرچم نیروهای مسلح اسرائیل راهپیمایی کردند.
گروه‌های فاشیست‌مآب با شعارهایی مانند «بمب‌باران غزه!» و خواستار «مبارزه قاطع با اشغال اسلامی» در آلمان، بارها و بارها به تخیلات نابودگرانه و پاکسازی فاشیستی خود میدان می‌دهند و دستگیری فعالان چپ توسط دولت را جشن می‌گیرند.
سخنگوی گروه “هندالا لایپزیگ” می‌گوید: «آنها پلیس را علیه کسانی که علیه نسل‌کشی و آوارگی اعتراض می‌کنند تحریک می‌کنند.» او انتقاد کرد که چنین نیروهایی هنوز به عنوان «چپ» شناخته می‌شوند: «آنها پیاده‌نظام امپریالیسم آلمان هستند و بنابراین به هیچ وجه ضدآلمانی نیستند.»