داغدلن: ورود ناتو به جنگ اوکراین شباهت به ورود آمریکا به جنگ ویتنام پس از تحریک تونکین در سال 1964 دارد.
ترجمه مجله هفته
داغدلن، سیاستمدار اتحاد سارا واگنکنشت، حضور ناتو در جنگ اوکراین را با اقدامات آمریکا در ویتنام در دهه 1960 مقایسه کرد.
او در گفتگوی یوتیوبی گفت: “تنها بیطرفی میتواند ما را از مشارکت در جنگ نجات دهد.”
سویم داغدلن، نماینده حزب سوسیالیست چپ، در گفتگو با پاسکال لوتاز، روزنامهنگار سوئیسی، به تشریح مواضع خود در مورد مشارکت ناتو در جنگ اوکراین پرداخت. این گفتگو در یوتیوب SaneVox Deutsch در واکنش به تصمیم رهبران ناتو برای هدف قرار دادن مواضع در خاک روسیه انجام شد.
سویم داغدلن عضو اتحاد سارا واگنکنشت به عنوان حامی بیطرفی دولتی آلمان شناخته میشود و یکی از معدود افراد در سیاست آلمان است که اصولاً موضعی ضد جنگ دارد. او در این گفتگو از تحولات فاجعهبار در جنگ ناتو هشدار داد و آن را با جنگ ائتلاف آمریکا در ویتنام در دهههای 1960 و 1970 مقایسه کرد.
داغدلن استدلال کرد: “آنچه امروز با اجازه استفاده از سلاحهای آلمانی در روسیه و علیه روسیه در جنگ [اوکراین] شاهد آن هستیم، یک سطح جدید از تشدید است، زیرا به نظر میرسد از سوی ناتو سناریویی مانند جنگ ویتنام در حال وقوع است، زیرا بحث درباره استقرار نیروهای زمینی ناتو نیز به طور موازی ادامه دارد.”
مقایسهای که این سیاستمدار انجام داد، یک عبارت صرفاً لفظی نبود، بلکه مقایسهای بود که بر اساس حقایق تاریخی استوار بود. داغدلن یادآور شد که در زمان ورود رسمی آمریکا به جنگ در آگوست 1964 پس از “حادثه تنگه تونکین” ساختگی، 15000 به اصطلاح “مربی” نظامی از قبل در محل در ویتنام جنوبی حضور داشتند. او گفت: “پس از مدتی سربازانی برای محافظت از مربیان اعزام شدند و پس از آن سربازان آمریکایی برای محافظت از سربازانی که قبلاً برای محافظت از مربیان اعزام شده بودند به جنگ فرستاده شدند.”
داغدلن همچنین گفت که اتفاق مشابهی در حال حاضر در درگیری مسلحانه بین ائتلافی از ناتو با نیروهای زمینی، سلاحها و مربیان ناتو علیه روسیه رخ میدهد. او اشاره کرد که استونی، بریتانیا و فرانسه به طور رسمی تأیید کردهاند که مربیان آنها قبلاً “در محل” در اوکراین هستند.
این سیاستمدار آلمانی گفت: “اینها قماربازانی هستند که باید متوقف شوند.” او گفت که برای این کار به ائتلافی با کشورهای جنوب نیاز است تا از وقوع جنگ جهانی سوم جلوگیری شود. او بیانیه مشترک چین و برزیل را که خواستار برگزاری کنفرانس صلح مشترک با مشارکت روسیه نیز شده است، به عنوان نمونهای از برخورد مناسب با جنگ مورد تمجید قرار داد.
جنگ ویتنام که با مشارکت ایالات متحده و متحدانش به طور رسمی از سال 1964 تا 1973 به طول انجامید (علیرغم کل مدت حضور نظامی ایالات متحده در ویتنام از 1955 تا 1975)، میلیونها قربانی گرفت. در اوج مشارکت نظامی ایالات متحده، یعنی در سال 1968، 580 هزار سرباز آمریکایی در ویتنام حضور داشتند. در مجموع، حدود 2.7 میلیون آمریکایی در طول جنگ ویتنام به عنوان سرباز در ویتنام حضور داشتند، که 1.6 میلیون نفر از آنها درگیر جنگ بودند و از این تعداد نزدیک به 60 هزار نفر در آنجا جان باختند.
تلفات در طرف ویتنامی حتی هولناکتر بود. بیش از یک میلیون سرباز ویتنامی در هر دو طرف درگیر جنگ کشته شدند و به این تعداد باید بیش از یک میلیون غیرنظامی نیز اضافه کرد. در مجموع، بیش از 3 میلیون ویتنامی در این جنگ جان باختند و صدها هزار ویتنامی نیز در اثر استفاده از سلاحهای شیمیایی مانند عامل نارنجی و ناپالم برای شعلهپرانها توسط ایالات متحده دچار نقص عضو شدند.
به همین ترتیب، پیامدهای جنگ ویتنام برای محیط زیست نیز فاجعهبار بود. کل مناطق با نابودی کامل پوشش گیاهی خود ویران شدند. در مجموع، آمریکاییها 4.5 میلیون تن بمب بر روی اهداف زمینی انداختند – که بیشتر از جنگ جهانی دوم بود. با وجود وحشیگری جنگ خود، ایالات متحده این جنگ را علیه دشمنی که از نظر تسلیحاتی ضعیفتر بود، باخت.
داغدلن در طول گفتگو بارها تأکید کرد که جنگ اوکراین پتانسیل عظیمی برای تشدید دارد، زیرا هرگونه مشارکت مستقیم جنگی ناتو با واکنش نظامی متناسب از سوی روسیه مواجه خواهد شد. این نماینده مجلس همچنین به فضای موجود در سیاست آلمان اشاره کرد. به گفته او، در حال حاضر فقط نمایندگان BSW اتحاد واگنکنشت در بوندستاگ موضع ضد جنگ ثابتی دارند، در حالی که برخی از نمایندگان سایر احزاب که از خط رسمی حزب خود حمایت نمیکنند، دیگر جرات بیان نظر شخصی خود را به طور هم علنی ندارند.