«آمریکا با این همه از دست پهپادهای ایرانی مستأصل شده، با این حال میخواهد از تایوان دفاع کند؟»
متن از وانگ کایون، شبکه آبزرور چین
ترجمه مجله جنوب جهانی
درگیری بین آمریکا، اسرائیل و ایران وارد سومین ماه خود شده است[تجاوز امپریالیستی به ایران – مترجم]. رویای آمریکا برای پیروزی سریع با ضدحمله سرسختانه ایران نقش بر آب شده و داراییهای نظامی آمریکا در منطقه خلیج فارس متحمل خسارات سنگینی شدهاند.
در یک پادکست اخیر نیویورک تایمز، دیوید والاس-ولز، ستوننویس، اشاره کرد که برخی از تحلیلگران نظامی ایالات متحده این سوال را مطرح کردهاند که چرا ایالات متحده، که حتی نمیتواند از کشتیهای خود در برابر حملات پهپادی ایران محافظت کند، میتواند «وانمود کند که میتواند از تایوان دفاع کند» در مواجهه با چینی که بسیار قویتر از ایران است.
طبق متن مکالمهای که در ۹ مه در نیویورک تایمز منتشر شد، والاس ولز گفت که آمریکاییها همیشه معتقد بودهاند که از مزیت توانایی حمله نظامی علیه تقریباً هر کشوری برخوردارند، اما از درگیری روسیه و اوکراین گرفته تا عملیات شکستخورده ایالات متحده علیه حوثیها در سال گذشته و اکنون جنگ با ایران، واضح است که این مزیت بسیار کمتر از گذشته است.
والاس ولز گفت: «ما یک حمله نظامی چند میلیارد دلاری علیه ایران انجام دادیم، اما توسط عدهای که از پهپادهای ارزانقیمت برای حمله به تجهیزات نظامی گرانقیمت ما استفاده کردند، کاملاً شکست خوردیم.»
او افزود: «طی هفته گذشته، شاهد گزارشهای خبری زیادی بودهایم که نشان میدهد ارتش ایالات متحده در این درگیری متحمل خسارات بسیار بیشتری نسبت به آنچه قبلاً ادعا شده بود، شده است. این کاملاً تکاندهنده است.»
واشنگتن پست در ششم فوریه گزارش داد که تجزیه و تحلیل تصاویر ماهوارهای نشان میدهد که از زمان آغاز درگیری بین ایالات متحده، اسرائیل و ایران در پایان فوریه، حداقل ۲۲۸ «سازه» یا اجزای تجهیزات سایتهای نظامی ایالات متحده در خاورمیانه، از جمله آشیانهها، سربازخانهها، انبارهای سوخت، هواپیماهای نظامی و همچنین رادارهای کلیدی، تجهیزات ارتباطی و دفاع هوایی، آسیب دیدهاند.
در ۱ مارس ۲۰۲۶، به وقت محلی، دود غلیظی از پایگاه نظامی آمریکا در منطقه جوفیل بحرین، پس از حمله ایران، به هوا برخاست. (عکس از IC)
علاوه بر این، در ساعات اولیه ۸ مه، نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران اعلام کرد که سه ناوشکن آمریکایی پس از حمله موشکهای بالستیک ضد کشتی، موشکهای کروز و پهپادهای ایرانی آسیب دیده و به سرعت از آبهای نزدیک تنگه هرمز عقبنشینی کردهاند. فرماندهی مرکزی ایالات متحده تأیید کرد که سه کشتی جنگی آمریکایی در آن روز در تنگه هرمز مورد حمله ایران قرار گرفتهاند و اعلام کرد که ارتش آمریکا علیه تأسیسات نظامی ایران که این حمله را انجام دادهاند، اقدام تلافیجویانه انجام داده است.
دیوید فرنچ، یکی دیگر از ستوننویسان نیویورک تایمز، گفت که حملات نظامی ایالات متحده علیه ایران از همان ابتدا در میان سیلی از دروغها انجام شد، به طوری که دولت ایالات متحده این جنگ را به عنوان یک «پیروزی قاطع» توصیف کرد و عمداً خسارات شدید به تأسیسات ایالات متحده را هنگامی که رسانهها در مورد حملات ایالات متحده علیه اهداف ایرانی گزارش میدادند، پنهان کرد.
فرانکی گفت: «روسیه همه اینها را زیر نظر دارد، و همچنین فناوری پهپادی ایران را رصد میکند، و سپس میگوید: «اینها فقط بازی کودکانه و در مقایسه با ما در سطح مهدکودک هستند.»
او اظهار داشت که اگر نیروهای زمینی که جنگ پهپادی را تجربه نکردهاند، اکنون با روسیه یا حتی اوکراین درگیر شوند، عواقب آن غیرقابل تصور خواهد بود.
فرنچ خاطرنشان کرد که بسیاری از کشورهای خلیج فارس در حال حاضر به دنبال کمک از اوکراین هستند و امیدوارند از آنها در زمینه فناوری پهپاد پشتیبانی شود. با این حال، روسیه احتمالاً اینگونه پاسخ خواهد داد: “ها، شما برای مقابله با ایران به کمک اوکراین نیاز دارید؟ وقتی با ما روبرو شوید، شما چه میکنید؟”
والاس-ولز پاسخ داد: «شما از روسیه نام بردید، اما وقتی با تحلیلگران نظامی صحبت میکنم، آنها میگویند: چیزی که واقعاً ما را نگران میکند چین است.»
او گفت که طی پنج تا ده سال گذشته، ایالات متحده انرژی زیادی را به مانورهای جنگی و برنامهریزی برای درگیریهای احتمالی در تنگه تایوان اختصاص داده است. اکنون این تحلیلگران نظامی با تاسف میگویند: «ما حتی نمیتوانیم از کشتیهای خودمان در برابر حملات پهپادهای ایرانی محافظت کنیم، پس چگونه میتوانیم وانمود کنیم که توانایی دفاع از تایوان را داریم؟»
والاس ولز گفت: «چین بسیار قدرتمندتر از ایران است و اگر ما هرگونه حمایت نظامی از تایوان ارائه دهیم، آسیبپذیریهای خودمان با وضوح بیشتری آشکار خواهد شد.»
او پیشبینی میکند که پس از درسهای دردناک جنگ ایران، ایالات متحده سرمایهگذاری هنگفتی در فناوری پهپادهای کمهزینه خواهد کرد تا سلاحهایی را توسعه دهد که حتی در صورت سرنگونی، دلشکستگی ایجاد نکنند، اما این فرآیند ممکن است چندین سال طول بکشد.