«حتی مردگان را هم رها نمیکنند»: شهرکنشینان اسرائیلی فلسطینیها را مجبور به «نبش قبر پدر» کردند
نویسنده: لیو بای، خبرنگار شبکه ناظر چین
ترجمه مجله جنوب جهانی
هنوز خاک پیکر عزیزترینشان سرد نشده و اندوه تازهاست که شهرکنشینان متجاوز با زور و تعدی، آنان را وادار میکنند قبر تازه را بشکافند و جسد را منتقل کنند. این نمایش نفرتانگیز و شرمآور که به تازگی در کرانه باختری رود اردن روی داده، چهره زورگو و خشنِ بخشی از شهرکنشینان یهودی را افشا کرده است.
به گزارش خبرگزاری بیبیسی (۱۰ مه / ۲۰ اردیبهشت)، این حادثه در روستای «عصاصه» (Asasa) در نزدیکی جنین، در کرانه باختری، رخ داده است. «حسین عصاصه»، پیرمرد ۸۰ ساله و سرشناس روستا که هفته پیش درگذشت، تاجر دام و پدر ده فرزند بود و در روستا از احترام بالایی برخوردار بود. خانوادهاش بنا بر سنت اسلامی، او را در گورستان سادهای بر فراز تپهای در آن سوی روستا به خاک سپردند.
«محمد عصاصه»، پسر متوفی، فاش کرد که برای برگزاری آرام مراسم و پرهیز از هرگونه دردسر، حتی از پایگاه نظامی اسرائیل در نزدیکی روستا اجازه گرفته بود. او فکر میکرد با رعایت قوانین، میتواند پدر را آرام به خاک بسپارد، اما فاجعه از راه رسید.
تنها نیم ساعت پس از تدفین، محمد و برادرانش به درِ گورستان برگشتند و با صحنهای هولناک روبرو شدند: گروهی از شهرکنشینان یهودی با ابزارآلات سنگین دستی – و برخی به طور کامل مسلح – مشغول کندن قبر تازهساز پدرشان بودند.
محمد ابتدا سعی کرد با آنها صحبت کند، اما هنگامی که شهرکنشینان در آستانه شکستن آخرین صفحه سنگی که بر فراز آرامگاه و بر روی پیکر پدر قرار داشت، قرار گرفتند، او به سوی قبر دوید.
«آنها داشتند به جسد پدرم نزدیک میشدند،» محمد گفت. «مطمئن بودم که میخواهند پیکر را بیرون بکشند. ناچار بودیم فوراً تصمیم بگیریم.»
به گزارش بیبیسی، این شهرکنشینانِ مزاحم از شهرک «سانور» (Sanur) آمده بودند؛ شهرکی که اخیراً مجوز بازسازی یافته و درست بر فراز همان گورستان، روی تپه قرار دارد.
بر اساس قوانین بینالمللی، تمام شهرکهای اسرائیلی ساختهشده بر روی زمینهای فلسطینی غیرقانونی هستند. با این حال، دولت «نتانیاهو» با بیاعتنایی به قوانین بینالمللی و خواست مردم منطقه، با بازسازی و سکونت مجدد در شهرک سانور موافقت کرده و به سیاستهای جنجالی گسترش و احداث شهرکهای جدید ادامه میدهد – که زمینهساز درگیریهای بعدی شده است.
تصاویر ضبطشده با تلفن همراه در محل، صحنه تحقیرآمیز را نشان میدهد: شهرکنشینانی با اسلحه خودکار به خانواده فلسطینی اولتیماتوم میدهند و با گستاخی اعلام میکنند یا خودشان قبر را بکنند و جسد را منتقل کنند، یا آنها این کار را خواهند کرد. بهانه آنها این است که گورستان بیش از حد به شهرک نزدیک است.
تحت تهدید و با فشار نظامی، خانواده داغدار چارهای جز این ندید که با دست خود قبر تازه پدر را بشکافند و در حالی که شهرکنشینان نظارهگر بودند، پیکر کفنشده پدر را با احتیاط بر دوش گرفته، از تپه پایین بیاورند و به مکان دیگری منتقل کنند تا در جایی امنتر به خاک سپرده شود.
نیروهای نظامی اسرائیل بعداً اعلام کردند که برای ضبط ابزار حفاری شهرکنشینان وارد عمل شده و سعی کردهاند از تشدید تنش جلوگیری کنند. اما خانواده متوفی، سربازان را متهم میکنند که فقط تماشا میکردهاند و در حالی که شهرکنشینان آنان را وادار کرده بودند، شاهد خالی کردن قبر تازه به شکلی تحقیرآمیز و نابسامان بودهاند.
نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF) در بیانیهای به بیبیسی گفت که «هرگونه رفتار آسیبزننده به نظم عمومی، حاکمیت قانون و حیثیت زندگان و مردگان را محکوم میکند».
دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد این حادثه را «تکاندهنده و نماد رفتار غیرانسانی با فلسطینیان در سرزمینهای اشغالی» خواند. «آجیت سانگهای»، رئیس محلی دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل، اظهار داشت که در این وضعیتِ آشفته، «نه مردگان و نه زندگان در امان نیستند».
روستاییان محلی میگویند از زمانی که بازسازی شهرک سانور آغاز شده، فضای پرتنشی بر روستا حاکم بوده است. مردم حاضر در چادرهای عزاداری میگویند شهرکنشینان پس از بازگشت، خود را صاحب تمام منطقه میدانند و با گستاخی تمام رفتار میکنند.
«وحشتناک است. حالا که برگشتهاند، احساس میکنند تمام منطقه مال خودشان است.» یکی از روستاییان حاضر در مراسم عزاداری حسین گفت.
یکی دیگر از اعضای خانواده عصاصه که از دور به آرامگاه نگاه میکرد، به بیبیسی گفت: «همین اواخر، قطعه زمینی که متعلق به یکی دیگر از بستگانمان بود، مورد تجاوز نظامیان و شهرکنشینان قرار گرفت و آنها بدون هیچ دلیلی تمام درختان زیتون را از بین بردند.»
پس از آن که شهرکنشینان مجوز ورود کانکسهای مسکونی و بازسازی شهرک سانور را دریافت کردند، منطقه وسیعی از اطراف به دلیل همسایگی با پایگاه نظامی اسرائیل، به «منطقه بسته نظامی» تبدیل شد. این عملاً به معنای آن است که باغات زیتون، زمینهای کشاورزی و حتی گورستان روستاییان به منطقه ممنوعه تبدیل شده است.
روستاییان میگویند حتی اگر پس از هماهنگی طاقتفرسا با ارتش اسرائیل اجازه ورود پیدا کنند، باز هم رفتار شهرکنشینان بسیار تهاجمیتر و تهدیدآمیزتر است – بسیاری از آنان اکنون آشکارا اسلحه حمل میکنند.
خشونتهای مرتبط با شهرکنشینان در کرانه باختری به طرز چشمگیری افزایش یافته، در حالی که توجه افکار عمومی جهان به جنگها و درگیریهای دیگر معطوف شده است.
روزنامه نیویورک تایمز به تازگی گزارش داده که در جریان جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران تا پایان آوریل، ۱۳ فلسطینی در حملات شهرکنشینان کشته، صدها نفر زخمی و بسیاری دیگر مجبور به ترک خانههای خود شدهاند.
گروههای حقوق بشری میگویند شهرکنشینان با حمایت وزرای تندروی دولت نتانیاهو، جسورتر از همیشه شدهاند و با تهدید مسلحانه، امنیت و معیشت فلسطینیان را در سرزمینهای اشغالی بیش از پیش به خطر انداختهاند.
در پایان، پیکر حسین عصاصه توسط پسرانش در قبرستان کوچکی در روستای همجوار به خاک سپرده شد. برای کسانی که این سرزمین را «خانه» خود میدانند – که تعدادشان روزافزون است – آن رنج و فشار بیپایانی که او از آن رها شد، همچنان واقعیت مشترک امروز آنهاست. او سرانجام رفت، اما عذاب زندگان هنوز ادامه دارد.