آتشبس تمام شده است. به نظر میرسد گزینه دیگری وجود ندارد. عملیات ویژه نظامی روسیه به اندازه کافی قاطع نبود تا تجاوز ناتو و رژیم نئونازی آن را ریشه کن کند.
سرمقاله مجله دیجیتال «فرهنگ استراتژیک»
ترجمه مجله جنوب جهانی
اکنون مشخص است که روسیه قدرت نظامی خود را به طور قابل توجهی افزایش داده است تا رژیم کیف که مورد حمایت ناتو است را از بین ببرد.
کافی نیست که صرفاً کانون نئونازیها در کیف ریشهکن شود؛ کل پروژه تجاوز نیابتی ناتو، که رژیم نماینده آن است، باید برچیده شود. روسیه به طور روشمند و تدریجی در میدان نبرد در حال پیشروی است، اما با توجه به کارزار ترور هوایی که رژیم ناتو در خاک روسیه به راه انداخته است، ضربه قاطع باید در اسرع وقت وارد شود.
این هفته شاهد بزرگترین موج حملات هوایی روسیه علیه اوکراین از زمان تشدید درگیریها در فوریه ۲۰۲۲ بودیم. چندین هدف در کیف، پایتخت، و همچنین در سایر شهرها و مناطق، پنجشنبه شب مورد حمله قرار گرفتند. صدها پهپاد، موشک بالستیک و مهمات مافوق صوت مستقر شدند. تصاویر ویدئویی نشان میداد که اکثر حملات با حداقل رهگیری توسط پدافند هوایی به اهداف خود اصابت کردهاند.
مسکو اعلام کرد که همه اهداف، تأسیسات نظامی و صنعتی بودهاند. مسکو افزود که استفاده از نیروی نظامی در مقیاس بزرگ تا دستیابی به همه اهداف تشدید خواهد شد.
چندین تحلیلگر مشهور به عزم مجدد روسیه برای دستیابی به یک پیروزی نظامی قاطع و کنار گذاشتن مسیر دیپلماتیک موازی اشاره کردهاند. آندری مارتینوف، لری جانسون، داگلاس مکگرگور و جان مرشایمر از جمله تحلیلگران باتجربهای هستند که معتقدند رهبری روسیه به این نتیجه رسیده است که برای پایان دادن به این درگیری به سرعت و طبق شرایط روسیه، باید رژیم کیف و متحدان ناتوی آن را شکست دهد.
مسیر دیپلماتیکی که ایالات متحده تحت رهبری دونالد ترامپ دنبال میکرد، متوقف شده است. در همین حال، رژیم کیف، تحت حمایت ناتو، حملات تروریستی خود را علیه مردم روسیه تشدید کرده است. در ماههای اخیر، نزدیک به ۴۰۰ غیرنظامی روس در حملات پهپادی و موشکهای دوربرد کشته شدهاند.
بدترین جنایت در ۲۲ مه رخ داد، زمانی که یک خوابگاه دانشگاه در استاروبلسک، لوهانسک، توسط چندین حمله پهپادی ویران شد و ۲۱ دانشجو، که بیشتر آنها نوجوان بودند، کشته شدند. این یک نقطه عطف بود. پس از این اقدام عمدی قتل عام، روسیه حملات نظامی خود را علیه رژیم کیف و مراکز قدرت آن تشدید و ادامه داده است. این هفته، حملات هوایی به طور قابل توجهی افزایش یافت و مسکو اعلام کرده است که شدت آنها را افزایش خواهد داد.
همانطور که آندری مارتینوف، تحلیلگر، اظهار داشت ، رژیم ناتو جنگ زمینی را باخته است، به جز در آخرین جبههها، که به طور فزایندهای کوچکتر میشوند. متحد کیف، با پیروی از دستورالعملهای فرماندهان ناتو، به آخرین و ناامیدکنندهترین سلاح تروریسم علیه مردم غیرنظامی روسیه متوسل میشود. اما مسکو باید این تاکتیک ناامیدانه را برای تحریک یک جنگ تمام عیار در اروپا در هم بشکند و از این طریق پروژه ناتو در اوکراین را از قبل خاموش کند.
خشم قابل درکی در میان روسها نسبت به ادامه جنگ نیابتی ناتو و حملات مداوم آن به غیرنظامیان وجود دارد. این هفته، پنج نفر در حمله پهپادی اوکراینی به بازاری در شهر توکماک، استان زاپوریژژیا کشته شدند. همچنین تلفاتی در حملات در مناطق بلگورود و نیژنی نووگورود گزارش شده است. یک نوزاد شش ماهه در حمله پهپادی در منطقه مسکو، حدود ۱۰۰ کیلومتری جنوب پایتخت روسیه، کشته شد.
در ۱۷ ژوئن، اتوبوسی که حامل تیم فوتبال جوانان بلاروس بود، در منطقه بریانسک مورد حمله پهپادهای اوکراینی قرار گرفت و یک زن باردار کشته شد. این هفته، اتوبوس دیگری که حامل گردشگران بلاروس بود نیز هدف قرار گرفت.
شکی نیست که ناتو و برنامهریزان اروپایی پشت این افزایش حملات تروریستی که توسط رژیم کیف انجام میشود، هستند. اتحادیه اروپا، تحت رهبری اورزولا فون در لاین، وزیر دفاع سابق آلمان و دیگران، 90 میلیارد یورو به اوکراین کمک میکند که بیشتر آن برای افزایش قدرت آتش پهپادهای دوربرد این کشور علیه روسیه اختصاص داده شده است.
همانطور که رودیون میروشنیک، دیپلمات روسی، اشاره میکند، دولتها و رسانههای غربی در حال لاپوشانی عملیات تروریستی ناتو هستند .
رسانههای غربی به ندرت از حملات عمدی علیه غیرنظامیان روسی گزارش میدهند. قتل عام در دانشگاه استاروبلسک عملاً نادیده گرفته شد، یا اگر هم گزارش شد، به انکارهای بدبینانه رژیم کیف اعتبار داده شد.
علاوه بر این، قدرتهای ناتو رژیم کیف را تشویق میکنند تا کمپین ترور خود را تشدید کند. رسانههای غربی حملات پهپادی و موشکی اوکراین را مشروع میدانند و از این ادعا که «جنگ به روسیه کشیده میشود» ابراز خوشحالی میکنند. گمانهزنیهای شدیدی در مورد اینکه آیا پوتین قادر به مقاومت خواهد بود یا خیر، وجود دارد، و این بدان معناست که غرب حملات به غیرنظامیان را به عنوان راهی برای بیثبات کردن دولت روسیه میپذیرد. این به معنای تروریسم است.
غرب در وسواس روسهراسی خود، با به جان خریدن خطر آغاز جنگ جهانی سوم، با موجودیت خود قمار میکند. همانطور که سرگئی کاراگانوف، استراتژیست روس، استدلال کرده است، روسیه باید قاطعانه برای از بین بردن تهدیدی که نه تنها از رژیم کیف، بلکه از برنامهریزان ناتو که از آن حمایت میکنند، ناشی میشود، اقدام کند.
کارکرد تبلیغاتی دیگر غرب، ارائه حملات روسیه به عنوان «تروریستی» و کشتار بیهدف غیرنظامیان اوکراینی است.
رسانههای غربی ضمن نادیده گرفتن مرگ غیرنظامیان روس، تلفات ادعایی اوکراینیها را برجسته میکنند. گزارشها نشان میدهد که گلولهباران شدید این هفته روسیه بین ۲۰ تا ۳۰ غیرنظامی را کشته است. این ارقام بر اساس اطلاعات ارائه شده توسط مقامات اوکراینی است.
مرگ تمام غیرنظامیان مایه تاسف است. با این حال، دولتها و رسانههای غربی اوکراین را به خاطر تلفات روسیه محکوم نمیکنند؛ در واقع، آنها حتی آنها را تصدیق یا توجیه نمیکنند. روسیه ادعا میکند که عمداً اماکن غیرنظامی را هدف قرار نمیدهد. شایان ذکر است که ناتو اغلب کارخانههای پهپاد و مراکز فرماندهی را در ساختمانهای غیرنظامی نصب میکند. ثانیاً، با فرض تأیید آخرین رقم ۲۰ تا ۳۰ کشته در کیف، این تعداد با توجه به قدرت آتش عظیم روسیه که مستقر شده است، به طرز شگفتآوری کم است و نشان میدهد که قصد آسیب رساندن به غیرنظامیان نبوده است. در غیر این صورت، تعداد کشتهها به هزاران نفر میرسید.
عامل دیگر، ناکارآمدی شدید پدافند هوایی ناتو در رهگیری موشکهای روسی است. پروفسور تد پوستول، متخصص تسلیحات آمریکایی، در مصاحبهای مفصل با نیما الخورشید تخمین میزند که میزان موفقیت رهگیرهای پاتریوت تنها ۲ تا ۳ درصد است. این بدان معناست که در هر حمله هوایی، دهها کلاهک پاتریوت میتوانند به بلوکهای آپارتمانی و سایر سازههای غیرنظامی برخورد کنند. این میتواند عکسهایی را که ساختمانهای مسکونی با طبقات فوقانی آسیبدیده را نشان میدهند، توضیح دهد، عکسهایی که رژیم اوکراین ادعا میکند در اثر حملات روسیه ایجاد شدهاند و رسانههای غربی بدون هیچ سوالی منتشر میکنند.
درگیری در اوکراین به کودتای تحت حمایت سیا در سال ۲۰۱۴ و سپس استفاده ابزاری ناتو از رژیم نئونازی در کیف برمیگردد. از آن زمان، این رژیم که از همدستان نازیها از جنگ جهانی دوم تجلیل میکند، هزاران نفر از روسها را در کارزارهای عمدی ترور به قتل رسانده است.
اگر مسکو در سال ۲۰۱۵ با توافق مینسک و دوباره در اواخر سال ۲۰۲۱، زمانی که چارچوب امنیتی جدیدی برای اروپا ارائه داد، به تلاشهای دیپلماتیک روسیه پاسخ میداد، میتوانست از جنگ آشکاری که در سال ۲۰۲۲ آغاز شد، جلوگیری شود. ایالات متحده و شرکای اروپایی آن هرگونه تلاش دیپلماتیک را با هدف «شکست استراتژیک» روسیه از طریق متحد اوکراینیاش رد کردند.
خوانندگان باید به سرمقاله هفتگی SCF در ۲۵ فوریه ۲۰۲۲ که یک روز پس از مداخله نیروهای روسی در اوکراین در آنچه که عملیات ویژه نظامی نامیده شد، منتشر شد، مراجعه کنند. ما تحت عنوان «تجاوز مورد حمایت ایالات متحده و ناتو علیه روسیه سرانجام متوقف شد»، نوشتیم:
سالها روسیه هشدار میداد که تجاوز ایالات متحده و ناتو تهدیدی حیاتی برای امنیت بینالمللی است و باید متوقف شود. خروج ایالات متحده از معاهدات کنترل تسلیحات (ABM، INF، پیمان آسمانهای باز) و گسترش تهدیدات موشکی در نزدیکی مرزهای روسیه از قبل غیرقابل تحمل بود. اوکراین تنها یکی از عناصر یک تصویر بزرگتر است. اما این هفته، روسیه سرانجام گامهایی برای توقف تجاوز برداشت. این یک نقطه عطف تاریخی است.
قضاوت در مورد گذشته آسان است. عملیات ویژه نظامی روسیه به اندازه کافی قاطع نبود تا تجاوز ناتو و رژیم نئونازی آن را ریشه کن کند. امید زیادی به احتمال مداخله دیپلماتیک غرب بسته شده بود. تهاجم ناموفق ترامپ هرگونه توهمی را در این زمینه از بین برده است، در حالی که، در عین حال، قدرتهای اروپایی ناتو تروریسم ناشی از کیف را بیشتر تقویت میکنند.
بیش از چهار سال جنگ و خونریزی آشکار، با تخمین ۱.۵ میلیون کشته نظامی اوکراینی، قابل اجتناب بود. صدها غیرنظامی روس به دست تروریسم تحت حمایت ناتو جان خود را از دست دادهاند. تحمل و تمایل روسیه برای دستیابی به یک راهحل دیپلماتیک، متقابلاً پاسخ داده نشده است.
به نظر میرسد مسکو دریافته است که راه حل در این مرحله نه تنها در دیپلماسی یا بازپسگیری سرزمینهای تاریخی، بلکه در پایان دادن قطعی به پروژه تجاوز ناتو نهفته است، که اوکراین مظهر آن است.
همانطور که ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، اخیراً اشاره کرد، غرب میخواهد از طریق اوکراین با روسیه جنگ کند، همانطور که آلمان نازی در سال ۱۹۴۱ این کار را کرد. در چنین شرایطی، مشت زدن به صورت مناسبتر و محتملتر از یک دست دادن دیپلماتیک ساختگی است.
توافق آتشبس تمام شده است. به نظر میرسد چارهی دیگری نیست.