ده بار درخواست شی جین‌پینگ برای عضویت در حزب کمونیست چین

در


در موزه تاریخ حزب کمونیست چین، نامه‌ای از نیم قرن پیش در ویترین به چشم می‌خورد. بر روی این نامه که از سوی کمیته انقلابی کمون «wen’an’yi» در شهرستان یان‌چوان استان شانشی صادر شده، مهر قرمز رنگی کم‌رنگ شده اما خط دست‌نویس آن همچنان کاملاً خواناست:

«بر اساس تصمیم نشست ۱۰ ژانویه ۱۹۷۴ کمیته حزب کمون، پذیرش سه رفیق به نام‌های شی یوکسین، شی فن گلان و شی جین‌پینگ به عنوان اعضای حزب کمونیست چین تایید می‌شود. سابقه حزبی نامبردگان از همین تاریخ محاسبه می‌گردد. مراتب بدین‌وسیله اعلام می‌شود.»

یک برگ نامه، بازتابی از همان عهد و انگیزه نخستین است.

در اوایل سال ۱۹۶۹، شی جین‌پینگ که هنوز ۱۶ سالش کامل نشده بود، برای استقرار و کار به عنوان نیروی جوان شهری (ژینگ) به تیپ‌梁家河 (لیانگ‌جیاهه) در کمون «wen’an’yi» شهرستان یان‌چوان رفت. او همراه با اهالی روستا می‌خورد، می‌خوابید و کار می‌کرد؛ به طوری که اهالی او را کارگری ماهر در کشاورزی و جوانی زحمت‌کش و سخت‌کوش می‌شناختند.

هر روز صبح پیش از سپیده‌دم، شی جین‌پینگ از خواب بیدار می‌شد و برای کار بیرون می‌رفت؛ سدسازی، حمل کود، جاده‌سازی و کشاورزی… او بدون هیچ چشم‌داشتی و با تمام توان کار می‌کرد. شب‌ها نیز در غار-خانه (یائودونگ) زیر نور کم‌سوی چراغ نفتی، غرق در مطالعه کتاب‌های گوناگون می‌شد؛ چنان‌که صبح‌ها صورت و دماغش از دود چراغ نفتی کاملاً سیاه شده بود.

شی جین‌پینگ که در خانواده‌ای انقلابی رشد یافته بود، از کودکی تحت تأثیر سبک زندگی و منش انقلابی خانواده قرار داشت. پدرش، شی ژونگ‌شون، از انقلابیون کهنه‌کار و از چهره‌های برجسته پرولتاریا در حزب کمونیست بود و مادرش، چی شین، از زنان رزمنده لشکر هشتم مسیر بود که در اوایل جنگ مقاومت علیه ژاپن به یان‌آن شتافته بود. آموزش‌های عملی و کلامی پدر و مادر، چارچوب ارزشی «مردم‌داری و مسئولیت‌پذیری» را در وجود او نهادینه ساخت.

در سال ۱۹۷۳، شی جین‌پینگ برای مشارکت در طرح «بازسازماندهی» به تیپ «ژائوژیاهه» در کمون «فنگ‌جیاپینگ» رفت. در طول هشت ماهی که در ژائوژیاهه بود، اهالی را برای بهبود شرایط تولید و زندگی رهبری کرد و مورد تمجید و تحسین همه‌جانبه مردم قرار گرفت. گفت‌وگوهای صمیمانه و مداوم او با اعضای قدیمی حزب، درکی عمیق‌تر از آرمان نسل گذشته مبنی بر «تلاش برای رفاه مردم و آزادی ملت» به او بخشید و ایمان او را بیش از پیش صیقل داد و استوار ساخت.

پس از پایان کار بازسازماندهی، شی جین‌پینگِ ۲۰ ساله، نخستین درخواست عضویت خود را با جدیت به تشکیلات حزب تسلیم کرد. در جلسه اعضای حزب، همگی با عضویت او موافقت کردند و شاخه حزبی نیز در رأی‌گیری خود پذیرش او را به تصویب رساند… اما درست زمانی که همه تصور می‌کردند شی جین‌پینگ به زودی عضو حزب کمونیست چین خواهد شد، اتفاقی غیرمنتظره رخ داد.

در آن زمان، از آنجا که شی ژونگ‌شون (پدرش) همچنان تحت آزارهای سیاسی قرار داشت، دبیر وقت کمون «wen’an meyi» معرفی شی جین‌پینگ را به عنوان ورود «فرزند یک گروه مرتجع (باند سیاه)» تلقی می‌کرد. معرف‌های شی جین‌پینگ به دفاع برخاستند و استدلال کردند: «در بررسی صلاحیت جوانان برای ورود به حزب، عملکرد سیاسی فردی اصل است؛ اگر عملکرد سیاسی فرد خوب باشد، می‌تواند وارد حزب شود.» اما دبیر وقت کمون همچنان با درخواست او موافقت نکرد.

تصویر: سال ۱۹۷۳، شی جین‌پینگ و سه تن دیگر از جوانان شهری پکن. (برگرفته از کتاب «هفت سال جوانی شی جین‌پینگ در روستا»

شرایط سخت و ناگواری، عیار واقعی ایمان و آرمان یک فرد را می‌سنجد. اگرچه درخواست‌های متعدد او برای عضویت در حزب به دلیل پرونده و اصطلاحاً «مشکلات» پدرش رد می‌شد، اما این موضوع تنها عزم و ایمان او را راسخ‌تر ساخت. این جوان مصمم دوباره قلم به دست گرفت و بارها و بارها درخواست ورود به حزب را مطرح کرد.

در آن دوران، سایر جوانان شهری که همراه او بودند به تدریج از طریق اعزام به کارهای صنعتی، اداری یا تحصیل به پکن بازمی‌گشتند و خوابگاه شلوغ آنان روزبه‌روز خلوت‌تر می‌شد. با این حال، شی جین‌پینگ هرگز تحت تأثیر تغییر شرایط اطراف قرار نگرفت؛ او تمام تمرکز و آرامش خود را حفظ کرد و تنها بر خدمت واقعی و گره‌گشایی از زندگی روستاییان متمرکز ماند.

اهالی روستا نیز عمق وجود او را درک کردند. وانگ شیان‌پینگ، یکی از جوانان بازگشته به روستا، در ارزیابی خود از شی جین‌پینگ گفت: «پشتکار و تلاش او زبانزد همه مردم منطقه بود.» او معتقد بود: «با توجه به اینکه او در خانواده‌ای انقلابی بزرگ شده، وفاداری‌اش به حزب ریشه در پرورش و تربیت خانوادگی‌اش دارد.» از نگاه لیو مینگ‌شنگ، از کادرهای جوانان کمون، «جین‌پینگ در تمام این سال‌ها در لیانگ‌جیاهه همواره به دنبال تعالی بوده و کاملاً واجد معیارهای یک عضو حزب است.» مسئولان کمیته حزب در کمون نیز با ذکر شواهد واقعی تأکید داشتند که شی جین‌پینگ «با جدیت مطالعه می‌کند، اهل تلاش است، از نظر سیاسی فعالانه جویای رشد است و تمامی شرایط ورود به حزب را دارد»… این بازخوردهای مثبت مردمی، توجه شین‌یی، دبیر وقت کمیته حزب در شهرستان یان‌چوان را به خود جلب کرد.

شین‌یی پس از بررسی دقیق عملکرد شخصی شی جین‌پینگ متوجه شد که او در کار خود بسیار درخشان عمل کرده، رضایت کامل مردم را جلب نموده و تمام معیارهای یک عضو حزب کمونیست را دارد؛ از این رو حمایت کامل خود را از پذیرش او اعلام کرد. این در حالی بود که شی جین‌پینگ تا آن زمان ده بار درخواست عضویت نوشته و ارائه داده بود.

سرانجام با اتکا به دستورالعمل حکومت مرکزی مبنی بر اینکه «مشکلات والدین نباید بر فرزندان تأثیر بگذارد»، مسئولان شهرستان پس از بررسی و تبادل نظر به این نتیجه رسیدند: «جین‌پینگ سال‌هاست در روستای ماست، همه از وضعیت او آگاهند و عملکردش را دیده‌اند؛ نباید اجازه داد او بیش از این آسیب ببیند و شرایط پذیرش او در حزب فراهم است.»

در ژانویه ۱۹۷۴، شی جین‌پینگ رسماً به عضویت حزب کمونیست چین درآمد و مسئولیت سنگین دبیری شاخه حزبی تیپ لیانگ‌جیاهه را بر عهده گرفت.

پس از پذیرش این مسئولیت، شی جین‌پینگ تمام همّ و غم خود را معطوف به تغییر ساختار تولید و بهبود وضعیت زندگی روستاییان کرد. مردم در وصف او می‌گفتند حرفش قاطع و صریح است، «هر کاری را شروع کند به سرانجام می‌رساند و زیر بار هیچ سختی و مشکلی عقب‌نشینی نمی‌کند». او روستاییان را برای ساخت نخستین سد رسوب‌گیر رهبری کرد تا از دل دره‌ها زمین کشاورزی به دست آورد؛ پیشگام ساخت نخستین چاه زیست‌گاز (بیوگاز) در استان شانشی شد و باور نادرستِ «عدم امکان تولید بیوگاز در شمال کوه‌های چین‌لینگ» را باطل ساخت؛ اولین چاه آب شرب لیانگ‌جیاهه را حفر کرد و نخستین کارگاه آهنگری، خیاطی و آسیاب روستا را راه انداخت… از نگاه وو هوی، یکی از روستاییان، «اگر جین‌پینگ ایمان به ریشه دواندن در روستا و آرمان خدمت به مردم را نداشت، هرگز نمی‌توانست این همه خدمات انجام دهد و این‌قدر طولانی در روستا بماند.»

آرمان و ایمان، در سایه پایداری ریشه می‌دواند و در کوره سختی‌ها صیقل می‌یابد. شی جین‌پینگ زمانی در مقاله‌ای یادداشت کرده بود: «به عنوان خدمتگزار مردم، فلات شمال شانشی ریشه من است؛ چرا که ایمان تغییرناپذیرم در همین‌جا شکل گرفت: اینکه باید برای مردم کارهای ملموس و واقعی انجام داد!»

تصویر: ۱۳ فوریه ۲۰۱۵، شی جین‌پینگ، دبیرکل حزب، برای دیدار با اهالی به روستای لیانگ‌جیاهه در شهرستان یان‌چوانِ یان‌آم بازگشت.

در آستانه عید بهار سال ۲۰۱۵، دبیرکل شی جین‌پینگ برای دیدار با مردم به لیانگ‌جیاهه بازگشت. او با مرور خاطرات هفت سال زندگی خود در دوران جوانی گفت: «نخستین گام زندگی من با آمدن به همین لیانگ‌جیاهه برداشته شد. همان زمان با خودم گفتم اگر روزی شرایط و فرصتی فراهم شود، وارد دنیای سیاست شوم تا کارهای خیری برای مردم انجام دهم.»

با ورود به عصر جدید، دبیرکل شی جین‌پینگ همواره آرمان و ایمان را اصل بنیادی و ثبات‌بخش مسئولان و کادرهای حزب دانسته و صراحتاً اندیشه توسعه مردم‌محور را مطرح کرده است. تحت هدایت او، چین نه تنها به صورت تاریخی به فقر مطلق پایان داد، بلکه بزرگ‌ترین شبکه تأمین اجتماعی جهان را ایجاد کرد و در زمینه‌هایی چون آموزش کودکان، تحصیل، اشتغال، خدمات درمانی، مراقبت از سالمندان، مسکن و حمایت از اقشار آسیب‌پذیر به دستاوردهای عظیمی رسید؛ امر مهمی که احساس رضایت، خوشبختی و امنیت را در میان مردم به طور مستمر ارتقا داده است.

آرمان، مسیر زندگی را روشن می‌سازد و ایمان، تعیین‌کننده پیروزی یا شکست در کارهاست. همان‌طور که دبیرکل شی جین‌پینگ بیان کرده است، شعله آرمان و ایمان زمانی که افروخته شود، هرگز خاموش نخواهد شد.

بیشتر از مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم کشف کنید

برای ادامه خواندن و دسترسی به آرشیو کامل، اکنون مشترک شوید.

ادامه مطلب