شکایت اینترسپت به دلیل «لاپوشانی تلفات» درباره ایران

در


شکایت اینترسپت به دلیل «لاپوشانی تلفات» درباره ایران

نویسنده: استیون پراگر

ترجمه: مجله جنوب جهانی

در یک نگاه

رسانه تحقیقی «اینترسپت» با طرح شکایتی در دادگاه فدرال حوزه جنوبی نیویورک علیه وزارت دفاع آمریکا، خواستار افشای شمار واقعی تلفات جنگ ایران شده است. این اقدام پس از آن صورت گرفت که پنتاگون در مهلت قانونی به پنج درخواست اینترسپت ذیل قانون آزادی اطلاعات (FOIA) درباره اسناد ثبت تلفات آمریکا، گزارش‌های توجیهی ارائه‌شده به کارکنان وزارت دفاع از جمله وزیر دفاع پیت هگست، مکاتبات داخلی، دستورالعمل‌های مربوط به شیوه شمارش تلفات و هزینه‌های مالی جنگ پاسخ محتوایی نداد.

گزارش‌های نیک ترس، روزنامه‌نگار تحقیقی، نشان می‌دهد که آمارهای رسمی پنتاگون از زمان آغاز جنگ در ماه فوریه با حذف‌های بی‌توضیح، ناپدید شدن آمار مجروحان و تأخیر بیش از شش‌ماهه در ثبت مرگ یکی از نیروهای نظامی همراه بوده است؛ هم‌زمان، پیت هگست با تلاش برای ممنوع کردن دسترسی روزنامه‌نگاران به اطلاعات فاقد مجوز رسمی و تهدید یک مقام روابط عمومی فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) به قرار دادن نام ترس در فهرست نادیده‌گرفته‌شدگان، فشار بر آزادی مطبوعات را تشدید کرده‌اند. در کنار این شکایت حقوقی با وکالت گروه «دموکراسی فوروارد»، بیش از ۶۸ هزار نامه نیز در چارچوب کارزار اینترسپت برای تحقیق درباره این مغایرت‌های آماری به کنگره آمریکا ارسال شده است.


شکایت اینترسپت از وزارت دفاع در بحبوحه وضعیتی مطرح می‌شود که نیک ترس، روزنامه‌نگار، آن را «تهاجمی‌ترین یورش به آزادی مطبوعات در یادها» در دوره پیت هگست توصیف کرده است.

رسانه تحقیقی «اینترسپت» از وزارت دفاع ایالات متحده شکایت کرده است تا آن را به افشای شمار «واقعی» تلفات جنگ ایران وادار کند.

از زمانی که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در ماه فوریه این جنگ را آغاز کرد، نیک ترس، روزنامه‌نگار تحقیقی، گزارش‌های مفصلی درباره وضعیتی منتشر کرده است که یکی از مقام‌های دفاعی آمریکا که در گزارش‌های ترس از او نقل‌قول شده، آن را «لاپوشانی تلفات» نامیده است. ترس چندین مورد مرگ و صدها جراحت را که در آمارهای رسمی لحاظ نشده‌اند مستند کرده و تغییرات بی‌توضیحی را که ابعاد کامل تلفات این درگیری را پنهان می‌کنند، ردیابی کرده است.

ترس در ماه ژوئیه توضیح داد:

«پنتاگون ماه‌هاست با آمار تلفات آمریکا بازی می‌کند. یک نفر کشته می‌شود؛ بعد دیگر کشته نیست. ۱۵ نفر مجروح می‌شوند؛ بعد ناپدید می‌شوند.»

این شکایت در پی خودداری پنتاگون از ارائه پاسخ محتوایی به پنج درخواست اینترسپت ذیل «قانون آزادی اطلاعات» (FOIA) مطرح شد؛ درخواست‌هایی که ناظر بر دریافت اسناد ثبت تلفات آمریکا، گزارش‌های توجیهی ارائه‌شده به کارکنان وزارت دفاع از جمله پیت هگست، وزیر دفاع، مکاتبات داخلی، دستورالعمل‌های مربوط به شیوه شمارش تلفات و هزینه‌های مالی جنگ بود.

پنتاگون دریافت این درخواست‌ها را تأیید کرد، اما مهلت قانونی برای پاسخ‌گویی به آن‌ها را از دست داد.

اینترسپت در دادخواستی که روز جمعه در دادگاه فدرال حوزه جنوبی نیویورک ثبت کرد، پنتاگون را به نقض وظایف خود مبنی بر «انجام جست‌وجویی معقول برای یافتن اسناد مرتبط» و «برداشتن گام‌های معقول برای انتشار تمامی اطلاعات غیرمستثنا» متهم کرد.

بن میوسیگ، سردبیر این رسانه، گفت:

«اینترسپت ماه‌هاست تلاش می‌کند شمار واقعی نیروهای نظامی آمریکا را که در جنگ ایران کشته یا مجروح شده‌اند مشخص کند، و وزارت دفاع نیز ماه‌هاست پاسخ روشنی نداده است. افکار عمومی شایسته وضوح و شفافیت از سوی دولت خود است.»

به چالش کشیدن فهرست سیاه

شکایت اینترسپت در شرایطی مطرح می‌شود که به گفته ترس، در دوره هگست شاهد «تهاجمی‌ترین یورش به آزادی مطبوعات در یادها» هستیم؛ هگست تلاش کرده است جست‌وجوی اطلاعاتی را که به‌طور رسمی «مجوز» انتشار نگرفته‌اند برای روزنامه‌نگاران غیرقانونی اعلام کند — اقدامی که یک قاضی فدرال در ماه مارس جلوی آن را گرفت — و همچنین به دنبال کسب اختیارات گسترده برای خودداری از انتشار اسناد طبقه‌بندی‌نشده درخواستی ذیل قانون آزادی اطلاعات بوده است.

در ماه اوت، یکی از مقام‌های روابط عمومی فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام)، پس از پیگیری‌های مکرر ترس درباره حملات ایران، آمارهای متناقض تلفات و تخلیه‌های پزشکی، تهدید کرد که نام او را در «فهرست افرادی که باید نادیده گرفته شوند» قرار دهد. سنتکام متعاقباً داشتن فهرست سیاه را تکذیب کرد.

وکالت اینترسپت را گروه حقوقی غیرانتفاعی «دموکراسی فوروارد» بر عهده دارد؛ این نهاد همچنین در شکایت مشابهی که در ماه ژوئن برای وادار کردن وزارت امنیت داخلی (DHS) به انتشار اسناد مربوط به یک پایگاه داده محرمانه ثبت شد، نماینده حقوقی این رسانه است — پایگاه داده‌ای درباره فعالانی که علیه مأموران اداره مهاجرت و گمرک (ICE) اعتراض کرده و از عملکرد آنان فیلم گرفته بودند.

اسکای پریمن، رئیس و مدیرعامل دموکراسی فوروارد، گفت: «مردم آمریکا شایسته شنیدن حقیقت از دولت خود هستند، به‌ویژه درباره هزینه انسانی واقعی درگیری نظامی با ایران.»

«ما مفتخریم که بار دیگر با اینترسپت همکاری می‌کنیم تا دولتمان را پاسخ‌گو نگه داریم و برای دموکراسی‌ای مبارزه کنیم که در آن مطبوعات آزاد بتوانند بدون مداخله یا ممانعت غیرقانونی از دسترسی به اطلاعات عمومی، درباره مسائل مهم گزارش دهند.»

درخواست از کنگره

بر اساس آخرین به‌روزرسانی «سامانه تحلیل تلفات وزارت دفاع» پنتاگون در تاریخ ۹ نوامبر، از زمان آغاز حملات علیه ایران در ۲۸ فوریه، ۲۳ نیروی نظامی آمریکا کشته و ۸۶۷ نفر در عملیات مجروح شده‌اند.

اما اینترسپت می‌گوید این آمارها همچنان مغایرت‌هایی دارد که «هنوز اصلاح یا توضیح داده نشده‌اند»، و در ماه اکتبر کارزار نامه‌نگاری به راه انداخت تا از کنگره بخواهد درباره آن‌ها تحقیق کند.

در بیش از ۶۸ هزار نامه ارسال‌شده به کنگره آمده است:

«بیش از ۲۰۰ ملوان که به دلیل پارگی و بریدگی یا استنشاق دود تحت درمان قرار گرفتند، هرگز در آمارهای رسمی ثبت نشده‌اند. در ماه آوریل، شمار رسمی نیروهای مجروح در عملیات بدون هیچ توضیحی ۱۵ نفر کاهش یافت. یک مورد مرگ در نیروی زمینی که در اواخر ماه مه ثبت شده بود، در اوایل ژوئن از سوابق حذف شد. ده نیروی مجروح که در ماه ژوئیه به فهرست رسمی اضافه شدند، چند روز بعد ناپدید شدند.»

اینترسپت همچنین خواستار پاسخ درباره این موضوع شده است که چرا پنتاگون بیش از شش ماه صبر کرد تا نام سرگرد سورفلی دیویوس، افسر مخابرات و ارتباطات گارد ملی ارتش نیویورک را که در ۶ مارس حین انجام وظیفه در کمپ بوهرینگ کویت جان باخت، در آمار رسمی کشته‌شدگان بگنجاند. اینترسپت پیش از آنکه پنتاگون نام او را به این فهرست اضافه کند، ۱۰ مقاله درباره مرگ دیویوس نوشت.

در این نامه‌ها آمده است: «با وجود پرسش‌های مکرر طی ماه‌های متمادی، پنتاگون این موارد و سایر مغایرت‌ها را توضیح نداده است.»

«وقت آن رسیده است که کنگره درباره تأخیر طولانی پنتاگون در دسته‌بندی مرگ سرگرد دیویوس توضیح بخواهد و حقیقت را درباره صدها مورد تلفات دیگری که از سوابق رسمی جا افتاده‌اند، روشن کند.»

استیون پراگر نویسنده ثابت نشریه «کامن دریمز» (Common Dreams) است.

این مقاله برگرفته از کامن دریمز است.