
رئیسجمهور ایران: «جنگ خاموش اقتصادی» بهمراتب «دشوارتر» از درگیری نظامی است
منبع: وبسایت گوانچا | دبیر مسئول: فانگ جییی
ترجمه: مجله جنوب جهانی
در یک نگاه
پزشکیان، رئیسجمهور ایران، در نشست سالانه بازار سرمایه در تهران تأکید کرد که کشورش با یک «جنگ خاموش اقتصادی» روبهرو است که بهمراتب دشوارتر از درگیری نظامی و موشکی است. به گفته او، این نبرد نابرابر که با هدف سرنگونی کشور به راه افتاده، با ایستادگی ملت، نیروهای امنیتی و انتظامی، تولیدکنندگان، سرمایهگذاران و کارآفرینان ناکام مانده و برخلاف انتظار دشمن، نه قحطی رخ داده و نه تولید متوقف شده است.
پزشکیان، رئیسجمهور ایران، روز بیستویکم نوامبر هنگام حضور در نشست سالانه بازار سرمایه در تهران اعلام کرد که ایران در حال حاضر با یک «جنگ خاموش اقتصادی» روبهرو است که بهمراتب «دشوارتر» از درگیری نظامیِ موشکی است. او گفت: «ما درگیر جنگی خاموش هستیم که بهمراتب سختتر از جنگی است که در آن موشک شلیک میشود و ویرانی به بار میآید.»
او تأکید کرد که پیروزی در جنگ اقتصادی، مستلزم تلاش همگانی است.
او خاطرنشان کرد که ایران با جنگی نابرابر و ناعادلانه مواجه است و گروهی «زورگو و بیرحم» در تلاشاند این کشور را سرنگون کنند. به گفته او، نقشههای آنان به دست ملت ایران، نیروهای امنیتی و انتظامی، تولیدکنندگان، سرمایهگذاران و کارآفرینان ناکام ماند؛ نیروهایی که اوضاع را در اختیار گرفتند و در نهایت دشمن را ناامید کردند.
پزشکیان اظهار داشت که دشمن در اصل انتظار داشت قحطی رخ دهد و کمبود کالا پدید آید، اما هیچیک از این دو اتفاق نیفتاد و تولید همچنان ادامه دارد.
این گزارش اختصاصی وبسایت گوانچا است و بازنشر آن بدون مجوز مجاز نیست.
دیدگاههای خوانندگان وبسایت گوانچا
دیدگاه برگزیده — کاربر «دن کیشوت» (۷ ساعت پیش | استان هونان): چطور یک رئیسجمهور میتواند چنین حرفی بزند؟ این کار رسماً متزلزل کردن روحیه ارتش است! باید از روحیه پشتیبانی جبههها در نبرد هوآیهای الگو گرفت و تمام مردم را فراخواند: «آخرین لنگه در را برای سنگرسازی به خط مقدم بفرستید! آخرین کیسه غله را برای جیره سربازان به جبهه بفرستید! آخرین فرزند را برای جنگیدن به خط مقدم بفرستید!» تنها با چنین روحیه همبستگی و دشمنستیزی است که لرزه بر اندام امپریالیسم آمریکا میافتد!
کاربر ناشناس (۴۱ دقیقه پیش | استان ژجیانگ): یکی خانه خراب کردن است و یکی خانه ساختن؛ معلوم است که دومی بهمراتب سختتر است.
کاربر ناشناس (۲ ساعت پیش | استان هونان — در پاسخ به «دن کیشوت»): این اظهارات چندشآور است؛ پس از پیروزی بر کومینتانگ، آیا مردم به آن روزگار خوشی که انتظارش را داشتند رسیدند؟ برعکس، رژیم کومینتانگ که به تایوان عقبنشینی کرد به یکی از چهار ببر آسیا تبدیل شد، در حالی که چین در آن زمان همچنان در هرجومرج و گرسنگی به سر میبرد.
کاربر «کوکتل شیرین» (۵ ساعت پیش | استان ژجیانگ): این رئیسجمهور موضعش را بیش از حد علنی نشان میدهد. تناقض ایران در این است: تندروهای میهنپرست همگی مذهبی هستند و سکولارها هم همگی سستعنصرهای وطنفروشاند.
کاربر «zyu» (۵ ساعت پیش | استان شاندونگ): درگیری نظامی آدم میکشد، اما جنگ اقتصادی برای مردم عادی نهایتاً این است که یک تکه گوشت کمتر بخورند؛ رقبای آمریکا هم نمیگذارند کار ایران به جایی برسد که مردم از گرسنگی بمیرند. اما صاحبان قدرت و ثروت چون خودشان به میدان جنگ نمیروند، از درگیری نظامی نمیترسند و بیشترین وحشتشان از جنگ اقتصادی است، چون در این جنگ واقعاً جیبهایشان بهشدت خالی میشود.
کاربر «کانگتای» (۶ ساعت پیش | استان لیائونینگ): «تا رنج دیگری را نچشیدهای، او را به مدارا و نیکرفتاری پند مده؛ اگر رنج مرا میکشیدی، معلوم نبود به اندازه من صبوری کنی.» تو از وضعیت کنونی زندگی مردم ایران خبر داری؟ مبارزه و جنگ نیازمند پایه اقتصادی است و با شعارهای توخالی حتی یک دشمن هم نابود نمیشود. در دوران نبرد هوآیهای، ما مناطق آزادشده گستردهای داشتیم که پیوسته تدارکات ارتش آزادیبخش را تأمین میکردند و به همین دلیل به آن جنگ خلقی میگفتند. ایران امروز از درون و بیرون در تنگنا است؛ پس پایه مادیاش کجاست؟ کسانی که هر روز دولت ایران را تسلیمطلب میخوانند، دقیقاً دارند ایران را دچار شکاف میکنند، با جنگ شناختی اسرائیل همصدا میشوند و ایران را تضعیف میکنند! وانگهی از تو میپرسم: آیا ایران توان درهمشکستن آمریکا را دارد؟ مگر قدرت ایران از چین و روسیه بیشتر است؟ اگر این وضعیت ادامه یابد و ایران دوباره دچار آشوب شود و نیروهای آمریکاییگرا روی کار بیایند، به نفع چین است یا به ضرر چین؟ از نظر شجاعت، جنبش مشتزنها بینهایت نیرومند بود، اما سرانجامش چه شد؟ بدون قدرت و بدون تدبیر میخواهید در مبارزه پیروز شوید؟ چند جریان که فقط بر تهور کورکورانه تکیه کردند به پیروزی رسیدهاند؟
کاربر ناشناس (۴ ساعت پیش | مغولستان داخلی — در پاسخ به «کانگتای»): منظورت این است که همین که تسلیم شوند، مردم ایران روی خوشبختی را میبینند؟
کاربر ناشناس (۴ ساعت پیش | استان گوانگشی — در پاسخ به «دن کیشوت»): او که تصمیمگیرنده اصلی نیست؛ اگر سختیها را بر زبان نیاورد، کاسهکوزه تمام مشکلات سر جناح خودشان میشکند.
کاربر ناشناس (۵ ساعت پیش | پکن — در پاسخ به «کوکتل شیرین»): یک نکته کمتر شنیدهشده: آن آرایش سهضلعیِ پیشینِ نظام دینی در ایران دیگر از بین رفته است. جریان سازشکاری که او نمایندگی میکند، دیگر از دور خارج شده است. این حرفهای فعلی چیزی جز تقلا برای اعلام حضور نیست.
کاربر «تسایشا» (۵ ساعت پیش | استان هنان): ایران نود میلیون جمعیت دارد و مدعی است نرخ باسوادیاش در جهان پیشتاز است، اما «آدم را با آدم مقایسه کنی دق میکند، جنس را با جنس مقایسه کنی باید دور بیندازی.» کره شمالی با بیستوپنج میلیون جمعیت و منابعی کمتر از ایران، جرئت کرد از پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای خارج شود و سلاح هستهای بسازد، اما ایران جرئتش را ندارد و حتی فناوری موشکی را هم یواشکی از «ژنرال» یاد گرفت. کوبا با یازده میلیون جمعیت و منابعی کمتر از ایران، توانست واکسن کرونای بومی بسازد و تأییدیه چندین کشور را بگیرد؛ کوبا فناوری واکسن را به ایران صادر کرد، در حالی که ایران فقط به اسم خودش تولید بومی راه انداخت و زرنگبازی درآورد: هشتاد درصد مردمش را با واکسن غیرفعال سینوفارم چین واکسینه کرد و واکسن ایرانی را فقط بهعنوان دوز یادآور زد. ریاکاری، دروغپردازی و ظاهرسازی؛ ایران به معنای واقعی کلمه «سرزمینِ سه پوچی» است.
کاربر ناشناس (۵ ساعت پیش | پکن — در پاسخ به «تسایشا»): یکپارچهسازی مبتنی بر حکومت دینی، این الگو در آنجا وضعیت عادی است! چه هستهای باشد و چه واکسن، این چیزها ذاتاً با ارزشهای مذهبی در تضادند!
کاربر ناشناس (۵ ساعت پیش | پکن — در پاسخ به «دن کیشوت»): این شخص نماینده جریان تسلیمطلب است؛ درست همتراز با چهرههای شاخص رژیم دستنشانده وانگ جینگوی در دوران جنگ مقاومت در برابر ژاپن.
کاربر ناشناس (۵ ساعت پیش | استان لیائونینگ — در پاسخ به «دن کیشوت»): پیداست که این حرفها صرفاً تخلیه هیجانی و تعمیم زورکیِ تجربه چین به یک کشور دیگر است.
کاربر ناشناس (در پاسخ به «zyu»): در چند جمله کوتاه، پرمغز و موجز گفتی؛ بدون برچسب زدن، به دنبال جستوجوی اشتراکات در عین حفظ اختلافات.
کاربر ناشناس (۵ ساعت پیش | شانگهای — در پاسخ به «کانگتای»): هاهاها، آقای کانگتای واقعاً فکر میکند ایران هنوز میتواند پیروز شود؟ یک کشور متوسط که به پشتوانه نفت با سلطهگر جهان درگیر شده است. الان نفتی که با کشتی حمل میشود در محاصره آمریکا قرار گرفته و غلاتی که از طریق دریا وارد میشود هم در محاصره آمریکا است. نفت و غلاتی هم که از مسیر ریلی و جادهای جابهجا میشود بهزودی به دست آمریکا مسدود خواهد شد. مردم ایران الان در سه روز، نه وعده گرسنگی میکشند. تسلیم شدن تنها راه نجات ایران است؛ وگرنه اگر جنگ اقتصادی فرسایشی ادامه پیدا کند، بیم آن میرود که شمار زیادی از مردم ایران از گرسنگی جان ببازند.
کاربر ناشناس (۵ ساعت پیش | استان ژجیانگ — در پاسخ به «دن کیشوت»): نمونه تمامعیار کسی که از جای گرم و نرم نسخه میپیچد.
جنگ زیرساختهای حیاتی را ویران کرد؛ ایران ناچار به اعمال خاموشیهای نوبتی شد
نویسنده: ژو یانژی (وبسایت گوانچا)
ترجمه: مجله جنوب جهانی
در یک نگاه
با وجود در اختیار داشتن بزرگترین ذخایر نفت و گاز جهان، ایران به دلیل حملات نظامی آمریکا و اسرائیل به تأسیسات انرژی، تحریمهای چنددهساله، کمبود سرمایهگذاری، مصرف بالای داخلی و وابستگی شدید نیروگاهها به گاز طبیعی، ناچار به اعمال خاموشیهای نوبتی در سراسر کشور شده است. با فرارسیدن زمستان و افزایش مصرف خانگی، شکاف عرضه گاز به ۴۳۰ میلیون مترمکعب در روز میرسد و دولت را در برابر انتخابی دشوار میان تأمین گرمایش مردم، تولید صنعتی و برقرسانی قرار میدهد.
با وجود برخورداری از غنیترین منابع نفت و گاز طبیعی جهان، تأمین برق پایه شهروندان نیز با دشواری روبهرو شده است. با تداوم جنگ، ایران اکنون در چنین وضعیت بغرنجی گرفتار آمده است.
به گزارش خبرگزاری شینهوا در بیستودوم نوامبر، محمد راداد، مسئول شرکت توانیر ایران، روز بیستویکم اعلام کرد که به دلیل تنگنا در تأمین انرژی، از روز بیستودوم خاموشیهای نوبتی در سراسر کشور اجرا میشود. بر اساس شرایط مناطق مختلف، مشترکان خانگی ممکن است هر دو روز یکبار حدود دو ساعت، یا هر روز حداکثر دو ساعت با قطعی برق مواجه شوند.
پزشکیان، رئیسجمهور ایران، نیز در همان روز هشدار داد که حملات آمریکا و اسرائیل به زیرساختهای انرژی ایران، کمبود انرژی را که پیشتر نیز حاد بود وخیمتر کرده و زمستان امسال با دشواریهای بیشتری همراه خواهد بود.
برای ایران، خاموشیهای کنونی شاید تنها نقطه آغاز باشد و آزمون بهمراتب سختتر هنوز در پیش است.
با وجود چنین منابع سرشاری، چرا ایران همچنان با کمبود برق روبهرو است؟
ایران در زمره کشورهای دارای بزرگترین ذخایر نفت و گاز جهان قرار دارد و از نظر ذخایر گاز طبیعی تنها پس از روسیه ایستاده است. با این حال، فراوانی منابع به معنای وفور عرضه انرژی نیست.
نخستین مشکل ایران، وابستگی شدید نظام انرژی آن به گاز طبیعی است. بر پایه دادههای اداره اطلاعات انرژی آمریکا، گاز طبیعی حدود ۸۵ درصد از تولید برق ایران را تشکیل میدهد. این امر به آن معناست که هرگونه اختلال در عرضه گاز طبیعی، بهطور مستقیم شبکه برق را دچار شوک میکند.
دومین مشکل، کمبود مزمن سرمایهگذاری است.
در سایه تحریمهای چنددهساله کشورهای غربی، ایران برای دستیابی به تجهیزات پیشرفته، فناوری و سرمایه خارجی با دشواری روبهرو بوده و بخشهای توسعه میدانهای گازی، خطوط لوله انتقال و تأسیسات برقی آن سالها نوسازی نشدهاند. حتی وجود حجم عظیمی از گاز در زیر زمین به این معنا نیست که بتوان بهموقع آن را استخراج، فرآوری و به دست مصرفکنندگان رساند.
سومین مشکل، مصرف بیش از اندازه انرژی در داخل کشور است.
ایران سالهای طولانی یارانه انرژی پرداخت کرده و بهای گاز طبیعی و برق در آن نسبتاً ارزان بوده است؛ این سیاست اگرچه بار هزینههای خانوارها را سبک کرده، اما انگیزه صرفهجویی در مصرف انرژی را تضعیف کرده است. همزمان، رشد جمعیت و توسعه صنعتی پیوسته تقاضای انرژی را بالا برده و شکاف میان عرضه و تقاضا را روزبهروز آشکارتر کرده است.
از این رو، حتی بدون وقوع جنگ نیز ایران در سالهای اخیر بارها به دلیل کمبود سوخت نیروگاهها ناچار به اعمال محدودیت برق میشد. جنگ تنها ضربهای بهمراتب سهمگینتر بر پیکر نظام انرژیِ از پیش شکننده کشور وارد کرد.
روز بیستوهشتم فوریه امسال، آمریکا و اسرائیل حملات نظامی علیه ایران را آغاز کردند و درگیریهای مستمر پس از آن، بخشی از تأسیسات حیاتی انرژی کشور را تخریب کرد.
شرکت ملی گاز ایران در یازدهم نوامبر اعلام کرده بود که در روزهای نخست جنگ، چهار پالایشگاه گاز آسیب دیدند و در مقطعی روزانه حدود ۲۳۰ میلیون مترمکعب از ظرفیت فرآوری گاز از دست رفت؛ هرچند بخشی از این تأسیسات بازسازی شده، اما توان عرضه هنوز به وضعیت عادی بازنگشته است.
مسئله جدیتر این است که زیرساختهای انرژی با تجهیزات معمولی نظامی تفاوت دارند. پالایشگاههای گاز نیازمند انبوهی از تجهیزات تخصصی هستند و تعمیر آنها فناوری، سرمایه و قطعات یدکی میطلبد. زیر فشار مضاعف جنگ و تحریم، ازسرگیری تولید کار سادهای نیست.
این امر به آن معناست که حتی اگر از شدت درگیریهای نظامی کاسته شود، عرضه انرژی ایران لزوماً بهسرعت احیا نخواهد شد.
زمستان، دوره خطر واقعی است
ایران در آستانه ورود به دوره اوج مصرف گاز طبیعی قرار دارد.
با افت دمای هوا در زمستان، نیاز خانوارها به گرمایش بهشدت افزایش مییابد و معمولاً اولویت عرضه گاز با تأمین مصرف خانگی است. اما گاز طبیعی در عین حال مهمترین سوخت تولید برق ایران نیز به شمار میرود.
در نتیجه، معضلی دشوار سر باز میکند: اگر اولویت عرضه گاز به گرمایش خانوارها داده شود، نیروگاهها با کمبود سوخت روبهرو میشوند؛ و اگر اولویت به تولید برق داده شود، گرمایش خانهها به خطر میافتد.
دولت ایران برآورد میکند که کسری عرضه گاز طبیعی در زمستان امسال ممکن است به ۴۳۰ میلیون مترمکعب در روز برسد که از سطح حدود ۳۰۰ میلیون مترمکعب در زمستان گذشته بالاتر است.
شرکت ملی گاز ایران پیشتر نیز هشدار داده بود که از میان ۳۱ استان کشور، دستکم ۱۱ استان در زمستان با دشواری تأمین گاز مواجه خواهند شد.
اگر این پیشبینی به واقعیت بپیوندد، خاموشی برق تنها یکی از جلوههای تنگنای انرژی خواهد بود. صنایع انرژیبر همچون فولاد، سیمان و پتروشیمی نیز ناچار به کاهش تولید خواهند شد که این امر تولید صنعتی و رشد اقتصادی را به عقب میراند.
ایران میتواند سوخت بخشی از نیروگاهها را به سوخت مایع تغییر دهد، اما این کار هم با محدودیت تجهیزات و تأمین سوخت روبهرو است و هم آلودگی هوای زمستان را تشدید میکند.
اقدام کنونی ایران در اجرای خاموشیهای نوبتی، در واقع تلاشی است برای سرپا نگه داشتن کل شبکه برق از طریق محدود کردن تقاضای برق.
اما جیرهبندی برق تنها میتواند ناترازی کوتاهمدت عرضه و تقاضا را تسکین دهد و نه توان جبران تأسیسات گازی آسیبدیده را دارد و نه میتواند گره تحریمهای طولانیمدت، کمبود سرمایهگذاری و نامتوازنیِ ساختار انرژی را بگشاید.
با فرارسیدن زمستان، دولت ایران ناگزیر خواهد بود میان گرمایش خانوارها، تولید صنعتی و تأمین برق تصمیمهایی بهمراتب دشوارتر بگیرد.
این گزارش اختصاصی وبسایت گوانچا است و بازنشر آن بدون مجوز مجاز نیست.
