در حالی که توجه جهانیان به غزه معطوف است، شهرک‌نشینان – که اغلب از حمایت ارتش اسرائیل برخوردارند – با خشونت فلسطینیان را از سرزمین‌های اجدادی‌شان محروم می‌کنند
فیحا شلش
منتشر شده در میدل ایست‌آی
ترجمه جنوب جهانی

حسین خصیب در ترس دائمی زندگی می‌کند، زیرا می‌داند ممکن است او و خانواده‌اش نفرات بعدی باشند.
در طول سال گذشته، در حالی که توجه بخش زیادی از جهان به جنگ غزه معطوف بوده، چندین نفر از ساکنان ام صفا – روستایی زیبا در فاصله ۱۲ کیلومتری شمال رام‌الله – توسط شهرک‌نشینان مسلح که اغلب مورد حمایت ارتش اسرائیل بوده‌اند، از خانه‌هایشان رانده شده‌اند.
خشونت شهرک‌نشینان پدیده جدیدی در کرانه باختری اشغالی نیست، جایی که بخش‌های وسیعی از آن تحت کنترل مدنی و نظامی اسرائیل قرار دارد.
اما از زمان آغاز جنگ در غزه، تصرف زمین‌ها و حملات خشونت‌آمیز با هدف مجبور کردن فلسطینیان به ترک خانه‌هایشان افزایش یافته است. این حملات همزمان با محدودیت‌های گسترده تردد رخ داده که باعث شده فلسطینیان از دسترسی به شهرها و روستاها محروم شوند.
در ماه‌های اخیر، شهرک‌نشینان – که با انتخاب چهره‌های راست افراطی از جنبش شهرک‌سازی جسورتر شده‌اند – شروع به تسطیح کوه‌های الشامی و رأس در نزدیکی ام صفا کرده‌اند، با هدف تبدیل این منطقه به یک پایگاه شهرک‌نشینی.
ساکنان به میدل ایست آی گفتند که وقتی برای کمک به مقامات اسرائیلی مراجعه کردند، با بی‌اعتنایی مواجه شدند و به آنها گفته شد با اسناد اثبات کننده مالکیت قانونی زمین‌ها برگردند.
پس از جستجویی گسترده، آنها اسنادی مربوط به صدها سال پیش از دوران عثمانی ارائه کردند که نشان می‌داد در واقع مالکان قانونی هستند.
خصیب به میدل ایست آی گفت: “ما به اداره مدنی اسرائیل مراجعه کردیم، به امید اینکه از تصرف زمین‌هایمان توسط شهرک‌نشینان جلوگیری کند. در نهایت، آنها (مقامات اسرائیلی) به ما گفتند که زمین‌ها اموال دولتی هستند و ما نمی‌توانیم از آنها استفاده کنیم.”
در سال ۱۹۹۵، توافقنامه اسلو کرانه باختری را به سه منطقه معروف به مناطق الف، ب و ج تقسیم کرد.
“تروریسمی که توسط شبه‌نظامیان شهرک‌نشین انجام می‌شود، دلیل ترک بسیاری از جوامع بدوی است.”
منطقه ج، که حدود ۶۰ درصد کرانه باختری را تشکیل می‌دهد، قرار بود “به تدریج به حوزه قضایی فلسطینی منتقل شود”. اما پس از شکست روند صلح که در آن اسرائیل از پایان دادن به اشغال و عقب‌نشینی نظامی خودداری کرد، این منطقه همچنان تحت کنترل کامل نظامی و مدنی اسرائیل باقی مانده است.
خصیب به میدل ایست آی گفت که زمین‌هایی که در حال حاضر در حال تسطیح هستند، تنها ۱۵ متر از خانه او فاصله دارند. از زمانی که شهرک‌نشینان کار ساخت و ساز خود را آغاز کردند، او و برادرانش اخطارهایی مبنی بر تخریب خانه‌هایشان دریافت کرده‌اند.
خصیب با ناراحتی گفت: “هر روز در جهنم زندگی می‌کنیم.”
“ما شب‌ها نمی‌خوابیم چون آنها فقط به بولدوزر کردن (زمین) راضی نیستند بلکه به خانه‌های ما هم حمله می‌کنند. آنها می‌خواهند ما را وادار به ترک کنند تا بتوانند کل کوه را تصرف کنند.”
بهره‌برداری از جنگ
طبق گفته شورای روستای ام صفا، شهرک‌نشینان اسرائیلی تلاش کرده‌اند شهرک‌های حلمیش (نوه تسوف) و عطرت را که پس از اخراج صدها فلسطینی از سرزمین‌های اجدادی‌شان ایجاد شده‌اند، به هم متصل کنند.
حدود ۶۰۰ دونم (۶۰ هکتار) از اراضی روستا نیز در دهه ۱۹۹۰ برای ساخت جاده اصلی منتهی به شهرک‌ها مصادره شد.
در حال حاضر، تنها ۷۲۰ فلسطینی در ام صفا باقی مانده‌اند که بسیاری از آنها زمین کافی برای ساخت خانه‌های جدید ندارند. در همین حال، اسرائیل ورودی‌های شرقی و غربی روستا را بسته و تردد غیرنظامی و تجاری را به شدت محدود کرده است.
به گفته ساکنان، گروه‌های حقوق بشری و کارشناسان، وضعیت در ام صفا جدید نیست و بخشی از تلاش گسترده‌تر شهرک‌نشینان و دولت اسرائیل برای بهره‌برداری از جنگ در غزه برای افزایش فشار بر جوامع فلسطینی جهت فرار است.
اوایل امسال، مقامات اسرائیلی تصرف ۱۲.۷ کیلومتر مربع از اراضی دره اردن را تصویب کردند و اعلام کردند که این بزرگترین تصرف یکجای تأیید شده از زمان توافقنامه اسلو در سال ۱۹۹۳ است.
بسیاری از ۷۰۰ هزار اسرائیلی که به طور غیرقانونی در بیت‌المقدس شرقی و کرانه باختری اشغالی زندگی می‌کنند، با آنچه که آن را مأموریتی مذهبی برای بازگرداندن سرزمین تاریخی اسرائیل به قوم یهود می‌دانند، انگیزه پیدا کرده‌اند.
طبق گفته صلح اکنون، یک گروه اسرائیلی که از راه حل دو کشوری و پایان اشغال سرزمین‌های فلسطینی توسط اسرائیل حمایت می‌کند، دولت اسرائیل “میلیون‌ها دلار برای حفاظت از مزارع کوچک و غیرمجاز یهودی” در کرانه باختری و “تأمین امنیت پایگاه‌های کوچک شهرک‌نشینی، با هدف توسعه آنها تا تبدیل شدن به شهرک‌های کامل” اختصاص داده است.
اسنادی که در ماه ژوئیه فاش شد، نشان داد که دولت طرفدار شهرک‌نشینان اسرائیل به طور مخفیانه پول به پایگاه‌های غیرمجاز سرازیر کرده است، که جدا از بیش از ۱۰۰ شهرک رسماً به رسمیت شناخته شده هستند.
برخی از این پایگاه‌ها با خشونت شهرک‌نشینان علیه فلسطینیان مرتبط بوده و مورد تحریم آمریکا قرار گرفته‌اند.
سال گذشته، وزارت شهرک‌سازی و مأموریت‌های ملی، به ریاست اوریت استراک، سیاستمدار راست افراطی وابسته به حزب خانه یهودی، اعلام کرد که ۷۵ میلیون شِکِل (۱۹.۷ میلیون دلار) در بودجه برای تأمین “تجهیزات امنیتی برای شهرک‌های نوظهور” اختصاص یافته است، اصطلاحی که برای اشاره به مزارع یهودی و پایگاه‌های شهرک‌نشینی غیرمجاز در کرانه باختری استفاده می‌شود.
پولی که به گسترش شهرک‌ها اختصاص یافته، همزمان با افزایش شدید خشونت شهرک‌نشینان علیه مردان، زنان و کودکان فلسطینی بوده است.
طبق داده‌های کمیسیون مقاومت در برابر دیوار و شهرک‌سازی، در نیمه اول امسال، شهرک‌نشینان حداقل ۱۳۳۴ حمله به فلسطینیان در سراسر کرانه باختری انجام داده و حداقل هفت فلسطینی را کشته‌اند.
در همین مدت، شهرک‌نشینان حداقل ۲۸ پایگاه شهرک‌نشینی، از جمله پایگاه‌های چوپانی و کشاورزی ایجاد کرده‌اند، در حالی که دولت اسرائیل مطالعات ۸۳ طرح ساختاری را انجام داده که شامل ۱۳۷۳۰ واحد شهرک‌نشینی بوده، که ۸۵۱۱ مورد از آنها در کرانه باختری و ۶۷۲۳ مورد در بیت‌المقدس بوده است.
جامعه بین‌المللی باید مداخله کند
دره اردن در شرق کرانه باختری به یکی از مناطقی تبدیل شده که بیشترین آسیب‌پذیری را در برابر گسترش شهرک‌سازی و خشونت شهرک‌نشینان دارد، و سازمان‌های حقوق بشری تقریباً هر روز حملاتی علیه فلسطینیان ثبت می‌کنند.
حسن ملیحات، سرپرست کل سازمان البیدر برای دفاع از حقوق بدویان، به میدل ایست آی گفت که اسرائیل با اجازه دادن به آنها برای ایجاد شهرک‌های چوپانی، شهرک‌نشینانی را که به دنبال کنترل دره اردن هستند، جسورتر کرده است.
او گفت که بدوی‌ها به طور مرتب هدف حمله گروه‌های شهرک‌نشین قرار می‌گیرند که دام‌ها را می‌دزدند، به کودکان فلسطینی حمله می‌کنند و به خانه‌ها و مدارس حمله می‌کنند، از جمله حملات آتش‌سوزی.
او به میدل ایست آی گفت: “تروریسمی که توسط شبه‌نظامیان شهرک‌نشین انجام می‌شود، دلیل ترک اجباری بسیاری از جوامع بدوی است.”
طبق گفته ملیحات، پس از حملات ۷ اکتبر به جنوب اسرائیل، حداقل ۳۰۰۰ حمله علیه جوامع بدوی انجام شده که منجر به فرار حداقل ۴۰ جامعه بدوی از خانه‌هایشان شده است.
“جمعیت محلی از نبود هرگونه حمایت قانونی رنج می‌برد، زیرا ارتش اسرائیل از شهرک‌نشینان در این حملات که فردی یا تصادفی نیستند، حمایت می‌کند.”
“مسئولیت اکنون بر عهده جامعه بین‌المللی است که مداخله کند و از حقوق مردم برای ماندن در سرزمین‌هایشان محافظت کند،” او افزود.
برای دیگران، ظهور شهرک‌های چوپانی به عنوان تاکتیک جدیدی برای اخراج فلسطینیان مطرح شده است.
جمال جمعه، کارشناس شهرک‌سازی و هماهنگ‌کننده کمپین توقف دیوار، به میدل ایست آی گفت که پس از اینکه اسرائیل به اثربخشی ایجاد شهرک‌های جدید در دره اردن و نزدیک جوامع بدوی پی برد، تاکتیک‌های جدیدی برای مختل کردن زندگی در روستاهای فلسطینی توسعه یافت.
به گفته جمعه، از سال ۲۰۱۸ حداقل ۱۱۵ پایگاه چوپانی ایجاد شده است. بسیاری از آنها در منطقه دره اردن به وجود آمدند و سپس به روستاهای دورتر گسترش یافتند.
او گفت، “این پایگاه‌ها ساکنان را کاملاً از زمین‌هایشان جدا می‌کنند، به طوری که آنها جرأت نمی‌کنند تحت تهدید حملات شهرک‌نشینان به شدت مسلح و ارتش اسرائیل به آنجا بروند،”.
زمین‌ها به این شکل به راحتی و بدون دستورات مصادره، دستورات نظامی یا تصمیمات دادگاه اسرائیل کنترل می‌شوند، و از کوه‌های رام‌الله تا دره اردن گسترش می‌یابند.
“اگر به نقشه منطقه ج نگاه کنیم، باعث شوک فلسطینیان خواهد شد،”.
“تخلیه مداوم جوامع فلسطینی در جریان است و آنها با پایگاه‌های شهرک‌نشینی محاصره می‌شوند تا مجبور به ترک شوند.”