ترجمه مجله جنوب جهانی

ابتکار بین‌المللی صلح برای توقف جنگ جهانی سوم، بی‌هیچ ابهامی، همسو با مقاومت مردم ایران در برابر تجاوز امپریالیستی ایالات متحده و موجودیت صهیونیستی است. طی بیش از شش هفته، [ایالات متحده و اسرائیل] حملاتی بی‌امان را تحت عنوان «خشم حماسی» به اجرا گذاشته‌اند.

در تضاد با خواست بخش بزرگی از مردم، ترامپِ بی‌پروا با تشویق نتانیاهو و شاهین‌های کابینه‌ی او، ایالات متحده را به سوی جنگی دیگر می‌کشاند. اهداف غیرنظامی، از جمله مدارس و زیرساخت‌های اساسی، در امان نمانده‌اند و این امر رنجی عظیم برای انسان‌ها به بار آورده است.

مقاومت جمهوری اسلامی ایران در برابر ایالات متحده و اسرائیل، برای جهان الهام‌بخش است. نیروهای ضدسرمایه‌داری در سراسر جهان چاره‌ای جز حمایت از این مقاومت ندارند. سناریوهای گوناگون درگیری که در سال‌های اخیر گشوده شده‌اند، به نظر می‌رسد اکنون در رویارویی پیرامون ایران همگرا می‌شوند.

ما در برهه‌ای سرنوشت‌ساز از تاریخ به سر می‌بریم. مقاومت ایران، تجاوز ائتلاف آمریکایی-صهیونیستی را به گونه‌ای بی‌سابقه درهم می‌شکند. در حالی که ایالات متحده تصور می‌کرد «سربریدن» رهبری ایران کافی خواهد بود، واقعیت دامن او را گرفته است.

جنگ علیه دولت ضدسرمایه‌داری مشروع تهران، برخلاف انتظارات مهاجم، به انقلابی رنگین منجر نشده است. برعکس، حذف چهره‌های برجسته، آنان را به شهادت رسانده و مردم ایران را بسیج کرده است. شمار زیادی از مردم – از جمله نیروهایی که پیشتر با دولت مخالف بوده‌اند – به خیابان‌ها آمدند تا حمایت خود را ابراز کرده و از شهرها و روستاهایشان دفاع کنند. از این رو، تصویری که رسانه‌های امپریالیستی می‌خواستند القا کنند – مبنی بر اینکه مردم مشتاق قیام هستند – به طور جبران‌ناپذیری تخریب شد.

قابلیت‌های نظامی ایران خنثی نشد، بلکه این قابلیت‌ها مقاومت و واکنش‌پذیری قابل‌توجهی را در برابر حملات نشان دادند. در نتیجه، ایالات متحده بخشی از تأسیسات نظامی خود را در خاورمیانه تخلیه کرد – اقدامی که تا همین اواخر غیرقابل تصور تلقی می‌شد.

علاوه بر این، جمهوری اسلامی نشان داد که قادر است بر نقاط حساس اقتصادی نظام جهانی نئولیبرال فشار راهبردی اعمال کند، که مهم‌ترین نمونه‌اش مختل کردن تنگه‌ی هرمز است. دستگاه نظامی آمریکا از ارائه‌ی پاسخی معنادار ناتوان ماند.

این مقاومت پایدار، قهرمانانه و مبتنی بر اصل در برابر تاندِم امپریالیستی-صهیونیستی، به خودیِ خود یک پیروزی بزرگ محسوب می‌شود. سلطه‌ی یک‌قطبی امپریالیست‌ها عملاً در حال برچیده شدن است و از این رو چشم‌اندازهای تازه‌ای برای مقاومت در جبهه‌های دیگر می‌گشاید: نه تنها در خاورمیانه، بلکه در اروپای شرقی – جایی که عملیات ویژه‌ی نظامی علیه امپریالیسم و فاشیسم در اوکراین پنجمین سال خود را پشت سر می‌گذارد – و همچنین در آمریکای لاتین، جایی که ماشین نظامی و اقتصادی ایالات متحده نه تنها ونزوئلا، بلکه کوبا را نیز تهدید می‌کند.

مبارزه‌ی ایران «از حیاتی‌ترین اهمیت» برخوردار است.

به همین دلیل، مبارزه‌ی ایران در نبرد جهانی علیه امپریالیسم و صهیونیسم نقشی کلیدی دارد. در این مقطع تاریخی، بر هر ضدسرمایه‌داری واجب است که با این مقاومت هم‌راستا شود. هر کس بگوید: «نه واشنگتن، نه تهران!» – به طور عینی در کنار امپریالیسم جای می‌گیرد. از این رو، بار دیگر محکومیت قاطع خود را نسبت به تجاوز مشترک آمریکایی-صهیونیستی اعلام می‌کنیم و بر حمایت خود از حق ایران برای دفاع از خود تأکید می‌نماییم.

صلح تنها با شکست جهانی امپریالیسم و صهیونیسم به دست می‌آید. ایران اکنون در خط مقدم این مبارزه قرار دارد و یکی از نخستین نبردهای سرنوشت‌ساز آن را می‌گشاید.

در حال حاضر آتش‌بسی برقرار است، اما اسرائیل در هفته‌های اخیر تجاوز خود را علیه لبنان ادامه داده است. تنها تحت فشار قابل‌توجه ایالات متحده – که بازتابی از تغییر موازنه‌ی قدرت در منطقه است – آتش‌بسی در لبنان نیز تحمیل شده است؛ چرا که ترامپ می‌خواهد به هر قیمت ممکن آتش‌بس با ایران را حفظ کند.

شرایط تحمیل شده بر مقاومت لبنان همچنان بسنده‌مندانه و قهری است، در حالی که خواسته‌ها از اسرائیل – به ویژه شرط خروج – کاملاً ناکافی به نظر می‌رسد. ما خواستار صلح هستیم، اما صلحی همراه با عدالت.

با این حال، آتش‌بس تنها آرامشی پیش از طوفان است. جنگ دیر یا زود از سر گرفته خواهد شد و هم‌اکنون آشکار است که کسانی که با وعده‌ی صلح برگزیده شدند، اکنون خواستار افزایش هزینه‌های نظامی هستند و تا مرز تهدید هسته‌ای پیش خواهند رفت. تنها یک جنبش گسترده‌ی مردمی دموکراتیک می‌تواند آنان را به عقب‌نشینی وادارد.