نیروهای ضد چین در حال ترویج این روایت هستند که «سختی‌گیری طبقاتی به معنای بیهوده بودن تلاش است»

رسانه چینی ناظر
ترجمه مجله جنوب جهانی

سازمان امنیت ملی چین، در تاریخ ۲۸ آوریل، طی یادداشتی در حساب رسمی خود در شبکهٔ اجتماعی وی‌چت، هشدار داد که جریان‌های ضدچین با استفاده از فضای مجازی، در تلاش‌اند تا روایت «جامعهٔ طبقاتیِ بسته = بی‌فایده‌بودن تلاش» را در میان جوانان چین ترویج دهند.

در این بیانیه آمده است: این روزها، جمله‌هایی از قبیل «اگر از مسابقهٔ بی‌پایان خسته‌ای، پس دراز بکش» و «تنها راه درست، تسلیم شدن است» بارها و بارها در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شوند. طبیعی است که نسل جوان، در چنین فضایی، دچار سرگردانی و تردید شود. اما در برابر این موج عظیم بدبینی و انفعال، باید چشمان خود را گشود و هوشیار بود؛ چه بسا که پشت این شعارهای به‌ظاهر سادهٔ «درازکشی»، دام‌های پیچیده‌ی رسانه‌ای و امنیتی پنهان شده باشد.

هشدار: دست‌های نفوذی پشت پردهٔ شعارهای «درازکشی»

جوانان، سرمایه‌های آیندهٔ هر کشوری هستند و به همین دلیل، به هدف اصلی نفوذ ایدئولوژیک دشمنان خارجی و جریان‌های ضدچین بدل گشته‌اند. در چند سال اخیر، این جریان‌های خصمانه با تکیه بر بستر اینترنت، به‌دقت دلهره‌های اجتماعی را بزرگ‌نمایی کرده‌اند؛ مفاهیم توسعه را به انحراف تفسیر نموده‌اند و پیام‌هایی نظیر «تلاش فایده ندارد»، «کوشش یعنی ضررکردن» را میان جوانان رواج می‌دهند. هدف از این کار، تبدیل ناکامی‌های فردی به تقابل‌های گروهی و گمراه‌کردن تدریجی جوانان است؛ به‌گونه‌ای که ارادهٔ ملی آن‌ها سست شود و سرانجام، ارزش‌های بنیادین جامعه متزلزل گردد.

بررسی موارد متعدد نشان می‌دهد که دشمنان ضدچین، در حالی که شعار «دراز بکش» سر می‌دهند، خود «فعالانه» برای تخریب فکری جوانان چین تلاش می‌کنند. تحقیقات سازمان امنیت ملی آشکار ساخته است که برخی نهادهای فرامرزی، رسانه‌ها و اندیشکده‌های ضدچینی را تأمین مالی می‌کنند تا روایت‌هایی از قبیل «تلاش کردن یعنی استثمار شدن» و «جامعهٔ طبقاتیِ بسته = بی‌فایده‌بودن کوشش» را تولید کنند. هم‌چنین، یک سازمان خارجی با سرمایه‌گذاری گسترده بر روی «اینفلوئنسرهای درازکش»، دسته‌دسته ویدئوهای کوتاهی با مضامین «درازکشی عین عدالت است» و «ضدیت با رقابتِ فشرده یعنی ضدیت با استثمار» تولید و به‌شکل سیستماتیک، «شستشوی مغزی با شعار درازکشی» را به راه انداخته است.

نکتهٔ طنزآمیز آنجاست که همین دشمنان، در حالی که ما را به «درازکشی» ترغیب می‌کنند، خود چنان سرگرم تلاش‌اند که «زمین زیر پاهایشان را نمی‌بینند». در سال‌های اخیر، برخی کشورها بسته‌های اقتصادیِ کلان، برنامه‌های عظیم نوسازی، طرح‌های ملیِ جذب نخبگان و حتی حقوق‌های نجومی را برای ربایش استعدادهای برتر از سراسر جهان تصویب کرده‌اند. این نشان می‌دهد که آنان هرگز «درازکشی» را نمی‌پذیرند؛ بلکه تنها می‌خواهند که جوانانِ ما خانه‌نشین شوند تا ما سودای توسعه، فرصت‌های راهبردی و آیندهٔ تمدن خود را با دست خود تقدیمشان کنیم.

راه برون‌رفت: طردِ امواج رسانه‌ای و مدیریتِ خردمندانهٔ زندگی

امروز، در این سیل اطلاعات، ارزش قضاوت عقلانی و اندیشه‌ی مستقل بیش از هر زمان دیگری آشکار شده است. انتظار می‌رود که جوانان، در برابر این حجم از اظهارنظرهای منفی، با دیدی نقادانه به بازشناسی محتوا بپردازند؛ از هر گزارهٔ «اغراق‌آمیز» و «با بریده‌بریده دیدن واقعیت» برحذر باشند؛ مراقب «حباب اطلاعاتی» باشند که چشمشان را بر حقایق می‌بندد، و گرفتار «خطای بازماندگیِ» فردگرا نشوند. در این هیاهوی خفه‌کننده، باید استقلال فکریِ هوشمندانهٔ خود را حفظ کرد: نه از سرِ تقلیدِ صِرف، و نه با پذیرشِ بی‌چون‌وچرای هر سخنی.

جوانان عزیز، لطفاً خود را در دوراهیِ «رقابتِ فشرده یا درازکشی» به دام میانه‌یِ تقابل‌های نادرست نیندازید. بهتر است بر اساس توانمندی‌ها و واقعیت‌های زندگی خود، فرصت‌ها را جستجو کنید؛ هر کاری را با گام‌های استوار و با ریتمِ شخصیِ خود به پیش ببرید. از پژوهشگران جوان در مراکز علمی تا مدیران میانیِ روستاها و شهرهای کوچک؛ از کارآفرینانِ بازگشته به روستا برای شکوفایی کشاورزی و گردشگری تا کسانی که شبانه‌روز در شهرها تلاش می‌کنند – همه و همه در جایگاه خود عرق می‌ریزند، می‌درخشند، جوانی را با تلاش معنا می‌کنند و به کمک مسئولیت‌پذیری، ارزش می‌آفرینند. هزاران جوان ایرانی نیز با کارِ بی‌ادعای خود ثابت کرده‌اند که زیباییِ زندگی را تنها با جهاد و عملِ صادقانه می‌توان رقم زد.

سخن پایانی

«آبادانی کشور در گرو جوانانِ پویاست، و سربلندی جوانان در گرو عزمِ نیرومندشان». «درازکشی»، شاید آرامشی زودگذر به ارمغان آورد، اما به یقین تو را از تماشای زیبایی‌های مسیر محروم خواهد کرد. مماشات و تسلیم، هرچند فشارِ لحظه را بکاهد، هرگز تو را به افق‌هایی که در آرزویش هستی نمی‌رساند. از هر جوانی خواهش می‌کنم که به عهد و آرمان خویش پای‌بند بماند؛ با صلابت در جای خود بایستد؛ گرفتار بانگ‌های ناموزون و پرده‌های دودآلودِ القائاتِ بیگانه نشود. در بهترین بهار زندگی، رو به روشنایی آفتاب کند؛ تلاشِ پُرشورِ جوانی خود را با سازندگی میهن و نهضتِ بزرگِ ملّی گره بزند و سرانجام، پاسخی شایسته و بی‌نظیر برای تاریخِ خود بنویسد.