چین ، روسیه و حکومت جهانی.
مقاله از گنادی زیوگانف (۲۰ مه ۲۰۲۶)
برگردان: م. چابکی
درعصرنوین سرنوشت نسل های کنونی از تغییر زندگی چیست. فرزانگان چینی به دشواریها و خطرات دوران اشاره کردهاند. اما… ما نمیتوانیم زمان خود را انتخاب کنیم. این بما بستگی دارد که تعیین کنیم دوران کنونی نتیجه آشوب آن چه خواهد بود؟ آیا یک نظم جدید جهانی و عادلانه ساخته میشود؟ یا اینکه تحمیل زور، نابرابری و نقض قوانین بینالمللی بیشتر خواهد شد.
تاریخ ماههای اول امسال کاملاً روشن بود: امپریالیسم ادعای «نجابت» را کنار گذاشت و شروع به نابودی بقایای سیستمی کرد که پس از جنگ جهانی دوم ظهور کرد؟ هرچند آن سیستم هم بینقص نبود. اما مجموعه کنترلها و توازنهای جهانی هنوز کار میکرد.
تجاوز ایالات متحده علیه ونزوئلا وسپس به ایران، تهدیدات بعدی علیه کوبا به طور فزایندهای آشکارشد. جنگهای تعرفهای، تحریمها، محاصرهها و کمپینهای اطلاعاتی کثیف، به اشتیاق نظامیگری دامن زد. همانطور که «ولادیمیر لنین » گفت: “از نظر سیاسی، امپریالیسم عموماً تلاشی برای خشونت و ارتجاع است..”
سرمایه داری جهان طغیان کرد سرمایه میفهمد: زمان به نفع آنها نیست. زنگ نامرئی، ساعات پایانی هژمونی غرب به صدا درآمد. حاکمان دیگر نمیتوانند ترس خود را از دنیای جدید پنهان کنند. آنها قادرنخواهند بود اراده خود به سایر کشورها دیکته کنند. اقدامات الیگارشی جهان به طور فزایندهای خطرناک ترمیشوند . وظیفه مبارزان مسیرشکلدهی به یک سیستم جدید روابط بینالمللی به خط مقدم رسیده است.مهارنیروهای امپریالیستی و گشودن درها به روی جامعهای عادلانه تر ازاهمیت بسیار مهم برخورددار است. همه افراد با حسن نیت باید جایگاه خود را در این مبارزه پیدا کنند. این امر به ویژه در مورد احزاب سیاسی وشبکه های عمومی اجتماعی صادق است.
حزب کمونیست فدراسیون روسیه به آرمانها و اصول خود وفادار مانده است.
ما به همراه شرکای همفکر، پیش از این دو مجمع بینالمللی ضد فاشیستی – در مینسک و مسکو – برگزار کردهایم. نتایج آنها در مجمع بینالمللی گذشته دررسانهها تدوین شد. در روزهای آینده، بار دیگرمشتاقانه منتظر استقبال از دوستان و رفقای خود در سومین مجمع بینالمللی ضد فاشیستی هستیم. کار این مجمع به اتحاد نیروها در مبارزه با امپریالیسم و استعمار نو، تروریسم دولتی، نئوفاشیسم و تهدید یک جنگ بزرگ جدید کمک خواهد کرد.
دستیابی به نتایج در مبارزه ما مستلزم کار گسترده فکری و عمل سیاسی است. ابتکار چین در مورد حکومت جهانی، پاسخی به موقع و سنجیده به چالشهای زمانه است. پیشنهاد رئیس جمهور چین، «شی جین پینگ»، در سپتامبر گذشته در تیانجین در اجلاس سازمان همکاری شانگهای مطرح شد. دراین واقعیت نمادین همه اعضای سازمان همکاری شانگهای و بریکس هستند که فراخوانده میشوند تا به ستونهای نظام نوین جهانی تبدیل شوند.
پیشنهادحکومت جهانی نتیجه نگرانی دیرینه پکن در مورد تحولات خطرناک در سیاست بینالملل است. این ابتکار بر اساس ایدههای جامعه آینده مشترک برای بشریت و تجربه عملی چین در ایجاد روابط عادلانه بین کشورها بنا شده است. ابتکارجاده کمربندی نمونهای عالی از این رویکرد است. شی جین پینگ، رئیس جمهور چین، تأکید میکند: «جهانی که در آن زندگی میکنیم متنوع و رنگارنگ است. تنوع، تمدن بشری را به آنچه هست تبدیل میکند و به عنوان منبع دائمی نشاط و نیروی محرکه توسعه جهانی عمل میکند.» که می توان با پیشنهاد دبیرکل کمیته مرکزی حزب کمونیست چین موافقت داشت.
جهان در مدت طولانی تحت سلطه مدلی است که در آن تعداد کمی از کشورها قوانین بازی را تعیین میکنند.اکنون نیاز به یک سیستم اساساً متفاوت، به طور فزایندهای ضروری میشود. این سیستم باید مبتنی بر برابری و در نظر گرفتن منافع همه شرکتکنندگان در جامعه جهانی باشد.
ابتکار عمل شی جین پینگ در زمینه حکومت جهانی بر پنج اصل بنا شده است.
اول، برابری حاکمیت کشورها. صرف نظر از اندازه، جمعیت، توسعه اقتصادی یا نفوذ سیاسی، هر کشوری باید حق برابر برای مشارکت در تصمیمگیری و دسترسی به مزایا داشته باشد.
دوم، اصل حاکمیت قانون بینالملل. این اصل باید ضامن اصلی ثبات باقی بماند. در شرایطی که ایالات متحده و اعضای ناتو آشکارا قوانین بینالمللی را نادیده میگیرند، پایبندی به منشور سازمان ملل، روحیه حسن همجواری و عدالت از اهمیت ویژهای برخوردار است. بدون این، “قانون جنگل” حاکم خواهد شد و شیرخانها و همتایانشان به ایجاد وحشت در جهان ادامه خواهند داد.
سوم، اصل چندجانبهگرایی در شکل جدید. این به معنای حفظ نهادهای بینالمللی موجود درعین تطبیق آنها با واقعیت است. تقویت هماهنگی، گسترش سیستم مشورت و مشارکت مشترک در تصمیمگیری، بر کاستیهای موجود غلبه کرده و سازمان ملل را به ابزاری واقعی برای حفاظت از منافع همه کشورها و مردم تبدیل خواهد کرد.
چهارم، رویکردی مردم محور. هر مدل سیاسی باید نیازها و آرمانهای مردم عادی را در نظر بگیرد. رفاه مردم یک اولویت است. اصلاح حکومت جهانی باید شکاف بین شمال و جنوب را کاهش دهد، توسعه را قابل دسترستر کند و توزیع عادلانه مزایای آن را تضمین کند. به عبارت دیگر، هدف حکومت، بهبود ملموس کیفیت زندگی مردم است، نه با اظهارات انتزاعی ثبات، توسعه، حقوق و آزادیها.
پنجم، تمرکز بر عمل. مهم نیست که ساختارهای نظری چقدر جذاب باشند، اجرای آنها بسیار مهمتر است. تهدیدهای مدرن برای بشریت متنوع هستند. آنها با بیثباتی، تغییرات اقلیمی و هوش مصنوعی مرتبط هستند. برای دستیابی به موفقیت، اقدامات سیستماتیک و بلندمدت، بسیج منابع و تعمیق همکاری عملی ضروری است.
پکن پیش از این ابتکارات مهمی را در زمینههای توسعه جهانی، امنیت و تعامل تمدنی ارائه کرده است. این ابتکار جدید و تاریخی، یک مفهوم جامع را با هدف ایجاد جامعهای با آیندهای مشترک برای بشریت تدوین میکند.
پیشنهادهای شی جین پینگ به ویژه برای کشورهای جنوب جهان قابل توجه است. متأسفانه، در سیستم فعلی روابط بینالمللی در حاشیه فرآیندهای تصمیمگیری باقی میمانند. گسترش واقعی نمایندگی این کشورها در نهادهای بینالمللی، صدای آنها را رساتر و نظرات آنها را تأثیرگذارتر خواهد کرد.
باید با جسارت اعتراف کنیم: رویکردهای قبلی دیگر کافی نیستند. دستور کار سازمان ملل متحد برای توسعه پایدار ۲۰۳۰ متوقف شده است. این دستور کار ۱۶۹ هدف مشخص را تعیین میکند. تقریباً نیمی از آنها خیلی کند اجرا میشوند. کمتر از ۳۵درصد طبق برنامه پیش میروند. ۱۸درصد از اهداف دچار پسرفت شدهاند.
جهان دچار رکود خواهد شد مگر اینکه ساختارهای مالی و اقتصادی بینالمللی اصلاح شوند. امروزه، در این حوزه، مانند سیاست، قدرت حرف اول را میزند. ایالات متحده و متحدانش سهم تعیینکنندهای در صندوق بینالمللی پول، بانک جهانی و بانک توسعه آسیا دارند. آنها از این موقعیت به عنوان ابزاری برای مطیع کردن اقتصادهای در حال توسعه استفاده میکنند.
نیاز به تدوین قوانین جدید در حوزههایی مانند اقتصاد دیجیتال، فضای بیرونی و استفاده از منابع جهانی رو به افزایش است. در اینجا، اصول حاکمیت، برابری و عدالت باید قاطعانه رعایت شود.
حزب کمونیست فدراسیون روسیه برای نقش چین در اصلاحات حکومت جهانی ارزش زیادی قائل است. چین دائماً از تقویت چندجانبهگرایی و توسعه همکاری، گسترش دسترسی به کالاهای عمومی و حفاظت از محیط زیست حمایت میکند.
نکته مهم این است که پکن مدتهاست که در آرمانهای خود از لفاظی به عمل روی آورده است. در این راستا، به پلتفرمهایی مانند ابتکار کمربند و جاده، صندوق توسعه جهانی و همکاری جنوب-جنوب، بانک سرمایهگذاری زیرساخت آسیا و بانک توسعه جدید متکی است.شرایط برای تغییرات مثبت در مقیاس بزرگ به تدریج در سیاره ما ایجاد میشود. این روند باید برگشتناپذیر شود.
ابتکارات چین نیازمند حمایت همه جانبه سایر کشورها است. روسیه جایگاه ویژهای در این فرآیندها دارد.
سفراخیر« ولادیمیر پوتین»، رئیس جمهور روسیه، به چین و مذاکرات او با شی جین پینگ، رئیس جمهورچین، با هدف تقویت همکاری روسیه و چین انجام شد. بیانیه مشترک بین روسیه و چین در مورد تقویت بیشترهمکاری مشارکت جامع و تعامل استراتژیک و تعمیق روابط حسن همجواری، دوستانه امضا شد. اسناد مشترک دیگری نیز منتشر شده است. که سال همکاری روسیه و چین در آموزش وپرورش جوانان رسماً آغاز شده است که به ویژه برای نزدیک ترشدن نسلهای جوان دو کشوربه یکدیگر پراهمیت است.
چین و روسیه سابقه طولانی همکاری با فصلهای واقعاً مشترک باشکوه بسیار دارند. در آستانه قرن بیستم و بیست و یکم، کشورها سرانجام متوجه شدند که ما به شدت به یکدیگر نیاز داریم. همکاری ” مداوم” امروز بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد. علاوه بر این، فقط مردم ما نیستند که به اتحاد بین پکن و مسکو نیاز دارند. تمام جهان آن را مانع اصلی امپریالیسم غربی میدانند.
در سال ۲۰۲۶، همزمان با تغییر جهت سرمایه جهانی، تجاوز آشکاربه سمت کشورها، چین و روسیه سالگردهای مهمی را جشن میگیرند. ۳۰ سال از برقراری همکاری و مشارکت استراتژیک بین کشورهای ما میگذرد. همزمان، ۲۵ سال از امضای پیمان حسن همجواری
دوستی و همکاری را جشن میگیریم.
در ماه مارس، در جریان «دو جلسه» در پکن، وانگ یی، وزیر امور خارجه چین، اظهار داشت: «صرف نظر از ناملایمات جهان، چه ناآرامی و چه هرج و مرج، روابط چین و روسیه مانند کوه پایدار بوده و پایدار میماند و جوهره نوع جدیدی از روابط بینالملل را منعکس میکند.» در ماه آوریل، «سرگئی لاوروف»، وزیر امور خارجه روسیه، در یک کنفرانس مطبوعاتی پس از سفر خود به چین، با این موضوع موافقت کرد. او خاطرنشان کرد که روسیه و چین نقش تثبیتکنندهای در امور بینالملل ایفا میکنند.
اخیراً گام دیگری به جلو برداشته شده است.در پکن، رهبران روسیه و چین سند مهمی را امضا کردند.
این سند «بیانیه مشترک فدراسیون روسیه و جمهوری خلق چین در مورد ایجاد جهان چند قطبی و نوع جدیدی از روابط بینالملل» نام دارد. بیایید امیدوار باشیم که این سند سرنوشت تاریخی واقعاً شادی داشته باشد.
روسیه نیز مانند دوستان چینی خود به آرمانهای والای منشور سازمان ملل متحد متعهد است. نیروهای سیاسی پیشرو در کشور ما از آرمانهای برابری، عدالت، حاکمیت و احترام متقابل در صحنه جهانی حمایت میکنند. این امر به ویژه در مورد حزب کمونیست فدراسیون روسیه – حزب اومانیسم سوسیالیستی و دوستی بین مردم – صادق است.
ما متقاعد شدهایم که چین و روسیه قادر به تبدیل شدن به پرچمداران ایجاد یک سیستم جدید حکومت جهانی هستند. و شکی نداریم که پکن و مسکو در این زمینه از حمایت قانعکننده اکثریت جهانی برخوردار خواهند شد.
سال گذشته، چین و روسیه با هم دو پیروزی سال ۱۹۴۵ – بر فاشیسم در اروپا و نظامیگری در آسیا – را جشن گرفتند. سیگنال روشنی در مورد اهمیت پایبندی قاطعانه به حقیقت تاریخی جنگ جهانی دوم به جهان ارسال شد. هشتاد سال پیش، کشورهای ما سهم ویژهای در نظم پس از جنگ داشتند. امروز، این تجربه به ما کمک میکند تا برای شکل دادن به یک جهان عادلانه و چندقطبی تلاش کنیم و آرمانهای سرنوشت مشترک بشریت را اعلام کنیم!
گنادی زیوگانف صدر کمیته مرکزی حزب کمونیست فدراسیون روسیه
برگرفته از کانال« خط سرخ» خبری حزب کمونیست فدراسیون روسیه
م. چابکی: 31 اردیبهشت 1405 برابربا 21 مه 2026
منبع: