وی یوئه‌جیانگ | رفیق مائو تسه‌تونگ اشاره کرد: فساد در صورت شدت یافتن می‌تواند به «انقلاب دوم» بینجامد و شرایط «وداع با معشوق» را برای کادرها رقم بزند
ترجمه مجله جنوب جهانی
اندیشه رفیق مائو تسه‌تونگ در زمینه مبارزه با فساد و ترویج پاک‌دستی بسیار غنی است و جایگاهی بس مهم در منظومه فکری او دارد. این اندیشه نه تنها راهنمایی حیاتی برای پیروزی نهایی انقلاب چین بود، بلکه در نخستین سال‌های پس از تأسیس چین جدید، فضایی کم‌نظیر از پاک‌دستی در جهان ایجاد کرد و پشتیبانی مهمی برای پیشبرد هموارِ امر ساختارپذیری سوسیالیسم فراهم آورد. رفیق مائو تسه‌تونگ بر این باور بود که عناصر فاسد، افراد شرور و منحرف‌شده‌ای هستند که به درون صفوف ما رخنه کرده‌اند؛ کسانی که بر گرده مردم سوار شده، رفتارهای خبیثانه در پیش گرفته و قوانین و انضباط را به شکلی جدی پایمال می‌کنند. رفیق مائو تسه‌تونگ خاطرنشان می‌کرد که پدیده فساد در حد خفیف موجب مخالفت و نارضایتی مردم می‌شود و در صورت شدت یافتن می‌تواند به «انقلاب دوم» بینجامد و باعث بروز وضعیتی شود که کادرها دست به «وداع با معشوق» (شکست و سقوط سرنوشت‌ساز) بزنند و حزب و کشور تغییر رنگ دهند. او بارها یادآور شد که فساد می‌تواند به «فروپاشی حزب و نابودی کشور» منجر شود و همواره مبارزه با فساد را به عنوان مسئله‌ای حیاتی و مرتبط با بقا یا فنای حزب و کشور پیگیری می‌کرد. در مه ۱۹۴۱، رفیق مائو تسه‌تونگ شخصاً «جزئیات اجرایی حکومت در منطقه مرزی شانشی-گانسو-نینگ‌شیا» را تدوین کرد و صراحتاً مقرر داشت: «مجازات سخت برای مجازات مجرمانه فساد مالی کارمندان دولت، ممنوعیت هرگونه سوءاستفاده کادرهای دولتی از موقعیت شغلی برای منافع شخصی، و تشدید مجازات برای اعضای حزب کمونیست در صورت ارتکاب جرم.» امروز، مطالعه و بررسی جدی اندیشه راهبردی رفیق مائو تسه‌تونگ در رهبری اصلاح سبک کار حزب و مبارزه با فساد و جمع‌بندی درس‌ها و تجربه‌های تاریخی، اهمیت واقعی و عمیقی برای تقویت ساختار پاک‌دستی حزب، تعمیق مبارزه با فساد و پیشبرد همه‌جانبه خودانقلابیِ حزب دارد. مردمی‌بودن، برجسته‌ترین ویژگی نظری مارکسیسم است؛ و ایستادن در کنار مردم، موضع بنیادی سیاسی حزب کمونیست چین و نشان تمایز آشکار حزب مارکسیستی از سایر احزاب به شمار می‌رود. رفیق مائو تسه‌تونگ زمانی گفته بود: تاریخ را مردم می‌سازند و قدرت را مردم اعطا می‌کنند؛ پس باید برای مردم کار واقعی کرد و مبارزه با فساد و اختلاس نیز نیازمند مشارکت توده‌های مردم است. نخستین تجربه عملی رفیق مائو تسه‌تونگ در گسترش مردم‌سالاری و تکیه بر توده‌ها برای مبارزه با فساد، به دوران «منطقه مرکزی شوروی» بازمی‌گردد. با بروز پدیده‌های فاسدی مانند اختلاس، اسراف و دیوان‌سالاری، رفیق مائو تسه‌تونگ خواهان گسترش مردم‌سالاری و تکیه بر توده‌ها برای مبارزه با فساد شد: او دیوان‌های بازرسی کارگران و دهقانان را در سطوح مختلف به عنوان نهادهای اجرایی تشکیلات حزب برای مبارزه با فساد تأسیس کرد؛ از رسانه‌های گوناگون برای فضاسازی گسترده رسانه‌ای بهره گرفت؛ تشکل‌های مردمی مانند گردان‌های ضربت مبارزه با فساد، نیروهای سبک‌بال و دادگاه‌های کارگری-دهقانی را شکل داد؛ و توده‌ها را برای مشارکت گسترده در مبارزه با فساد بسیج کرد و به این ترتیب، پیروزی همه‌جانبه‌ای در مبارزه با فساد در منطقه شوروی به دست آورد. در ژوئیه ۱۹۴۵ و در دوران یان‌آن، مصلحت‌اندیش دمکرات، هوانگ یان‌پِی از حزب ما پرسید که آیا می‌تواند از «چرخه تاریخی سقوط و ظهور حکومت‌ها» بیرون جهش کند؟ رفیق مائو تسه‌تونگ با اطمینان پاسخ داد: ما راه جدید را یافته‌ایم و آن مردم‌سالاری است. تنها زمانی که مردم بر دولت نظارت کنند، دولت جرات سستی نخواهد داشت. تنها اگر همه به پا خیزند و مسئولیت بپذیرند، با رفتن افراد، سیاست‌ها متوقف نخواهد شد. این رویداد نشانه نهایی شدن اندیشه رفیق مائو تسه‌تونگ در گسترش مردم‌سالاری و تکیه بر توده‌ها برای مبارزه با فساد بود. پس از تأسیس چین جدید، رفیق مائو تسه‌تونگ همواره تکیه بر توده‌ها و تعمیق مردم‌سالاری را راهکار بنیادی مبارزه با فساد می‌دانست. نخست: گسترش مردم‌سالاری و پیشبرد انتقاد و انتقاد از خود. توده‌های مردم بیشترین بیزاری را از فساد دارند و در عین حال، بیشترین توانایی و هوشمندی را برای غلبه بر آن دارا هستند. مبارزه با فساد بدون خط‌مشی توده‌ای راه به جایی نمی‌برد و چنانچه به مسائل مورد توجه مردم نپردازد، عقیم خواهد ماند. یکی از مراحل بسیار مهم در گسترش مشارکت مردم در مبارزه با فساد، «انتقاد علنی» است. پس از به قدرت رسیدن حزب، رفیق مائو تسه‌تونگ روش «انتقاد و انتقاد از خود» را وارد نبرد با فساد کرد و بر نقد علنی پافشاری ورزید. رفیق مائو تسه‌تونگ بر این باور بود که یکی از علل بروز پدیده فساد، تأثیر افکار و سبک رفتار طبقات مرتجع به‌ویژه بورژوازی است. از این رو، او ابتدا مبارزه با فساد و انحراف را در عرصه اندیشه آغاز کرد و از کل حزب و ارتش خواست تا مرتباً به انتقاد و انتقاد از خود بپردازند: «باید نقاط ضعف خود را مدام نقد کنیم، درست همان‌طور که برای پاکیزگی و زدودن گرد و غبار، هر روز صورت خود را می‌شوییم و خانه را جارو می‌کنیم»، «داشتن یا نداشتن انتقاد از خودِ جدی، یکی از شاخص‌های برجسته تمایز ما از سایر احزاب است»، «اگر اشتباهی داری آن را اصلاح کن و اگر نداری بیشتر مواظب باش» و مواردی از این دست. رفیق مائو تسه‌تونگ در سال ۱۹۵۳ فراتر رفت و مطرح کرد: «تمام نمونه‌های شاخص دیوان‌سالاری، آمریت‌طلبی و قانون‌شکنی باید به صورت گسترده در روزنامه‌ها افشا شوند.» از تجربه عملی رفیق مائو تسه‌تونگ در ترویج انتقاد علنی، می‌توان به روشنی دریافت که نقد علنی نشان‌دهنده قدرت مردم و نیروی حقیقت است و حیاتی بودن و اعتمادبه‌نفس بالای حزب ما را به نمایش می‌گذارد. با تأکیدات مائو تسه‌تونگ، انتقاد و انتقاد از خود به یکی از سه سبک رفتار برجسته حزب ما و ابزار و روشی مهم در ساختار حزب و مبارزه با فساد تبدیل شد. دوم: بسیج توده‌ها و راه‌اندازی جنبش‌های مبارزه با فساد و ترویج پاک‌دستی. او همواره اعتقاد داشت که مبارزه با فساد باید قاطعانه بر توده‌های گسترده مردم تکیه کند و مردم را نیروی محوری در ریشه‌کنی فساد می‌دانست. او با هموار کردن مسیرهای نظارت و گزارش‌دهی مردمی، موجی قاطع در کل جامعه برای مقابله با فساد ایجاد کرد. رفیق مائو تسه‌تونگ همواره بر اصل «برتری منافع مردم بر همه چیز» تأکید داشت و در تمامی دوره‌های اصلاح سبک کار حزب و مبارزه با فساد، خواهان مشارکت فعال و پشتیبانی همه‌جانبه توده‌های مردم بود. از آنجا که چشمان مردم تیزبین است، او اهمیت فوق‌العاده‌ای برای نظارت مردمی و افشای علنی مشکلات قائل بود. رفیق مائو تسه‌تونگ سبک کار کادرها را کلید پیروزی انقلاب می‌دانست. چرا «ارزن و تفنگ» توانست بر «نان و توپخانه» غلبه کند؟ یک علت بسیار مهم این بود که «سبک کار یان‌آن بر سبک کار نانجینگ پیروز شد». رفیق مائو تسه‌تونگ خاطرنشان کرد: اگر سبک کار حزب ما کاملاً درست و اصیل باشد، مردم کشور از ما پیروی خواهند کرد. کسانی هم که خارج از حزب چنین رفتارهای نادرستی دارند، تا زمانی که خوش‌نیت باشند، از ما یاد خواهند گرفت و اشتباهات خود را اصلاح می‌کنند و این امر کل ملت را تحت تأثیر قرار خواهد داد. چه در دوران منطقه مرکزی شوروی و چه در دوران یان‌آن، چه پیش از تأسیس چین جدید و چه پس از آن، تمام نبردها علیه فساد عمدتاً با مشارکت مردم به پیروزی رسیدند. سوم: تکیه بر مردم و پویایی در مسیر خط‌مشی توده‌ای. رفیق مائو تسه‌تونگ اهمیت بالایی برای نظارت مردم قائل بود و موفقیت مبارزه با فساد را در گرو پیشبرد خط‌مشی توده‌ای، بسیج توده‌ها و تکیه بر آنان می‌دانست. در شرایط حاکمیت کامل حزب، او معتقد بود بدون نظارت توده‌ها، اعمال دیکتاتوری مؤثر بر عناصر مرتجع از جمله عناصر فاسد امکان‌پذیر نیست. در دومین اجلاس پلنوم هفتم کمیته مرکزی حزب که در آستانه تأسیس چین جدید برگزار شد، رفیق مائو تسه‌تونگ بار دیگر به کل حزب هشدار داد که باید حتماً سبک کار فروتنانه، هوشیارانه، غیرمغرورانه و شکیبا را حفظ کنند و روحیه تلاش سخت‌کوشانه را نگه دارند و در برابر گلوله‌های قندپوش بورژوازی هوشیار باشند. پس از تأسیس چین جدید، رفیق مائو تسه‌تونگ دریافت که در صورت بروز فساد، باید کاملاً بر توده‌ها تکیه کرد و با نیروی مردم‌سالاری به درمان فساد پرداخت. برای تحقق مبارزه دمکراتیک با فساد، باید نظارت را تقویت کرد. رفیق مائو تسه‌تونگ در دومین نشست هشتمین کنگره حزب گفت: ما باید هوشیاری خود را بالا ببریم، اجازه ندهیم سبک کار دیوان‌سالارانه رشد کند و مانع از شکل‌گیری یک طبقه اشرافی جدا از مردم شویم. این امر نشان می‌دهد که مهار دمکراتیک فساد و تقویت نظارت، محور اندیشه مائو تسه‌تونگ در پیشگیری و مبارزه با فساد بوده است. چهارم: تقویت نظارت افکار عمومی و ایفاگری نقش رسانه‌ها. در دوران یان‌آن، مائو تسه‌تونگ ارتش و مردم مناطق تحت کنترل را در مبارزه‌ای بسیار اثرگذار علیه فساد رهبری کرد؛ تنها از سال ۱۹۳۹ تا نیمه نخست ۱۹۴۱، در منطقه مرزی شانشی-گانسو-نینگ‌شیا ۱۱۵۷ فقره پرونده اختلاس کشف شد و شمار زیادی از عناصر فاسد مجازات شدند. این اقدام به شکلی مؤثر جلو گسترش فساد را گرفت و اعتبار حزب و ارتش تحت رهبری آن را در یان‌آن و سراسر کشور به شدت افزایش داد. در همین راستا، رسانه‌های داخلی و خارجی همگی دولت کمونیست در شمال شانشی را دولتی پاک و خادم واقعی مردم توصیف و تمجید کردند. پس از تأسیس چین جدید، کمیته مرکزی حزب و رفیق مائو تسه‌تونگ با توجه به ویژگی‌های تازه حزب حاکم، بر ضرورت و اهمیت تقویت نظارت افکار عمومی تأکید کردند. او نظارت افکار عمومی را روشی مهم برای تقویت و بهبود رهبری حزب و مهار فساد می‌دانست. تحت رهبری رفیق مائو تسه‌تونگ، در آوریل ۱۹۵۰، کمیته مرکزی حزب کمونیست چین «تصمیم‌نامه در خصوص گسترش انتقاد و انتقاد از خود در روزنامه‌ها و نشریات» را صادر کرد و خواستار «انتقاد و انتقاد از خود درباره تمام اشتباهات و کاستی‌های کاری در تمام محافل عمومی، در میان توده‌های مردم و به ویژه در روزنامه‌ها و نشریات» شد. این موضوع بازخورد گرمی در میان کل حزب و مردم سراسر کشور داشت و نقد علنی در مطبوعات به یک جریان غالب تبدیل شد. اندیشه و تجربه عملی رفیق مائو تسه‌تونگ در مبارزه با فساد و ترویج پاک‌دستی به ما می‌آموزد که خط‌مشی توده‌ای، خط‌مشی بنیادی کاری و مزیت سیاسی حزب ما برای دستیابی به پیروزی در نبرد با فساد است. هرگونه رفتار فاسد به منافع توده‌های مردم آسیب می‌زند و عمیق‌ترین ریشه نیروی عظیم مبارزه با فساد در میان مردم نهفته است. بر اساس آمار ثبت‌شده و غیرکامل نویسنده، وی یوئه‌جیانگ: از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۶، وی یوئه‌جیانگ حدود ۹۷۵۲ مقاله (و اثر) در رسانه‌های سنتی و جدید به نگارش درآورده و منتشر کرده است؛ این آمار شامل مقالات با امضای خانواده سه نفره او، عکس‌ها، تقدیرنامه‌ها و غیره می‌شود. تعداد واقعی آثار منتشرشده بیشتر از آمار ثبت‌شده است. منابع: ۱. سون لیhua، وی یوئه‌جیانگ: مبارزه رفیق مائو تسه‌تونگ با فساد: نظارت، جنبش، توده‌ها، نشریه «تاریخ حزب»، ۲۰۱۶؛ جین‌ری توتیاو، ۲۰۱۹. ۲. وی یوئه‌جیانگ: «ریشه حزب در مردم، خون حیاتی آن در مردم و نیروی آن در مردم است»، «باید از مردم آموخت» – به مناسبت ۱۰۵مین سالگرد تأسیس حزب کمونیست چین، وبگاه کون‌لون‌چه، ۰۲-۰۷-۲۰۲۶. ۳. وی یوئه‌جیانگ: هشدار درباره انتشار نقطه-به-نقطه (یا چندنقطه) از طریق «ارتش سایبری، وب تاریک و فیلترشکن» که به محیط زیست آسیب می‌زند و کاربران اینترنت را گمراه می‌کند، وبگاه کون‌لون‌چه، ۱۷ آوریل ۲۰۲۶. ۴. چیوشان: الهام از جنگ ایران: هشدار درباره «جاسوسان» پنهانی که اطلاعات نمی‌فروشند اما در زمان صلح «تضادهای اجتماعی» می‌سازند و در زمان جنگ توسط دشمن فعال می‌شوند، وبگاه کون‌لون‌چه، ۱۶-۰۷-۲۰۲۶. ۵. وی یوئه‌جیانگ، دبیر کمیسیون بازرسی انضباطی یکی از ارگان‌های نیروهای مستقر در پکن: گفتاری درباره پدیده گاو از پا افتاده و افراد نان‌به‌نرخ‌روزخور، پژوهشگاه کون‌لون‌چه، ۸ ژوئیه ۲۰۲۰. ۶. وی یوئه‌جیانگ، دبیر کمیسیون بازرسی انضباطی یکی از ارگان‌های نیروهای مستقر در پکن: گوهر گران‌بهای زندگی، راست‌گویی و شنیدن حقیقت است، پژوهشگاه کون‌لون‌چه، ۸ ژوئیه ۲۰۲۰. ۷. وی یوئه‌جیانگ، دبیر کمیسیون بازرسی انضباطی یکی از ارگان‌های نیروهای مستقر در پکن: نگاهی دوباره به ارزشمندی سخن راست و خوش‌آیندی دروغ، من و میهنم، ۱۷ اکتبر ۲۰۲۰. ۸. وی یوئه‌جیانگ، دینگ لی‌شا: اصلاح «سبک جلسات و سبک نگارش» با جلسات کوتاه و مقالات کوتاه، وبگاه چیوشی (وبگاه کمونیست‌های هبی)، ۱۰ ژانویه ۲۰۱۸. ۹. وی یوئه‌جیانگ: اصلاح خستگی‌ناپذیر شکل‌گرایی (فرمائیسم)، روزنامه «جیانگ‌فانگ‌جون بائو» (روزنامه ارتش آزادی‌بخش)، ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۸. ۱۰. وی یوئه‌جیانگ، دبیر کمیسیون بازرسی انضباطی یکی از ارگان‌های نیروهای مستقر در پکن: در ارزیابی پایان سال چه چیزی از همه مهم‌تر است؟ مبارزه با شکل‌گرایی از همه مهم‌تر است!، سان‌جیان‌که، ۱۲ اکتبر ۲۰۱۸. ۱۱. وی یوئه‌جیانگ: گوهر گران‌بهای زندگی، راست‌گویی و شنیدن حقیقت است – بازخوانی سخن صدر مائو درباره ضرورت راست‌گویی و پرهیز از دروغ‌گویی، نشریه «روح چین»، شماره ۱۰ سال ۲۰۲۰. ۱۲. وی یوئه‌جیانگ، دبیر کمیسیون بازرسی انضباطی یکی از ارگان‌های نیروهای مستقر در پکن: بازنشستگی با بیماری؛ با رفتن فرد، پرونده بازرسی سرد نمی‌شود و فرود آمدن به معنای امنیت کامل نیست، من و میهنم، ۲۷ دسامبر ۲۰۲۱. ۱۳. وی یوئه‌جیانگ: نهادهای بازرسی و نظارت انضباطی باید هم‌زمان از مجازات و درمان استفاده کنند و کارایی «نجات‌بخشی» را به نمایش بگذارند، جین‌تای زیکسون‌شه، ۲۲ مارس ۲۰۲۳. ۱۴. وی یوئه‌جیانگ: بررسی معکوس ۲۰ ساله برخی کادرها؛ «بگذارید گلوله‌ها مدتی پرواز کنند»، حتی کارکنان متخوفی که فوت کرده‌اند نیز قسر در نخواهند رفت، من و میهنم، ۲۶ مه ۲۰۲۳. منبع: وبگاه کون‌لون‌چه | منبع تصاویر: اینترنت (در صورت نقض حق نشر، حذف خواهد شد) مسئول ویرایش: شیانگ تای‌یَنگ توضیحات ویژه: ۱. این مقاله صرفاً بیانگر دیدگاه‌های شخصی نویسنده است و به منزله دیدگاه این وبگاه نیست و تنها برای مطالعه و ارجاع مخاطبان ارائه شده است؛ ۲. این وبگاه یک تارنمای غیرانتفاعی است؛ در صورت بروز مسائل مربوط به حق نشر یا حقوق معنوی، لطفاً سریعاً با وبگاه تماس بگیرید تا اقدامات لازم انجام شود؛ ۳. از بازدید و مطالعه همه کاربران گرامی استقبال می‌شود؛ لطفاً با رعایت اخلاق و قوانین در فضای مجازی فعالیت کنید. آی‌پیدها قابل پیگیری هستند.