مرتضی حسین
دراپ سایت نیوز
ترجمه مجله جنوب جهانی
در تاریخ ۲۰ فوریه ۲۰۱۵، یکی از مقامهای صندوق جمعیت سازمان ملل متحد، ایمیلی حاوی گزارش محرمانهای درباره سفر دو هفتهپیش از «زید رعد الحسین» ــ که در آن هنگام کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل بود ــ به واشنگتن، برای دو دیپلمات اسرائیلی ارسال کرد.
«یحیی لیخنر» در پیامی که از حساب ایمیل شخصی خود برای «رون پروسور» ــ سفیر وقت اسرائیل در سازمان ملل ــ و دیپلمات «رونی لشنو-یعار» فرستاد، نوشت: «فقط برای چشمهای (مشاهده) شما. ارسال نشود.» او این گزارش را «خلاصه محرمانه داخلی از دیدارهای زید در واشنگتن» توصیف کرد.
این دیدارها در برهای صورت میگرفت که اسرائیل به دلیل اقدامات خود در جریان تهاجم نظامی سال ۲۰۱۴ به نوار غزه، با تحقیق کمیسیون مستقل شورای حقوق بشر سازمان ملل مواجه بود.
این سند، مشروح دیدارهای خصوصی الحسین با مقامهای کاخ سفید، سناتورها، کارکنان کمیتههای تخصیص بودجه کنگره، آیپک، جیاستریت و سازمانهای حقوق بشری را ثبت کرده بود. همچنین نگرانیای درون دفتر الحسین را آشکار میساخت مبنی بر اینکه خشم کنگره از تحقیق سازمان ملل، میتواند بودجهٔ آمریکا برای دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر را به خطر اندازد. لیخنر افزوده بود که الحسین با اعضای کنگره از جمله «دوست ما»، سناتور فقید لیندسی گراهام، دیدار کرده و «تلاش دارد آسیبها را کنترل کند و خود را از این گزارش دور سازد.»
لشنو-یعار پاسخ داد که قصد دارد بر اساس اطلاعاتی که لیخنر در اختیارش گذاشته، اقدام کند: «متشکرم یحیی. چارهای نیست و بیآنکه به این اطلاعات اشاره کنم، باید با اعضای کنگره تماس بگیرم تا آنها را قانع کنم.» او سپس فهرستی از استدلالهایی را که قصد داشت درباره الحسین و دبیرخانه کمیسیون غزه مطرح کند، برشمرد.
لیخنر در پاسخ نوشت: «دقیقاً. حق با شماست.»
این مبادله هرگز یک رویداد منفرد نبود. ایمیلها نشان میدهد که لیخنر در بازهای دو ساله میان ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵، بارها و بارها اسناد داخلی سازمان ملل، گزارشهای جلسات خصوصی، مطالب منتشرنشده و سایر اطلاعات جاسوسی سیاسی ــ از جمله مدارکی که با برچسب «کاملاً محرمانه» مشخص شده بودند ــ را در اختیار مقامهای اسرائیلی قرار داده است. این اطلاعات سپس توسط مقامهای اسرائیلی برای شکلدهی به تلاشهایشان در راستای لابیگری فعالانه در دولت آمریکا و همچنین تضعیف ابتکارات سازمان ملل که به نفع اسرائیل نمیدانستند، به کار گرفته شد.
مکاتباتی که نشان میدهد لیخنر اطلاعات محرمانه را به مقامهای دولت اسرائیل درز میداده، از پایگاه داده هکشده ایمیلهای پروسور ــ نماینده دائم اسرائیل در سازمان ملل از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ ــ به دست آمده است. این ایمیلها توسط وبسایت «دیستریبیوتد دینیال آو سیکرتس» ــ یک وبسایت افشاگر و بهاشتراکگذارنده فایل ــ پس از آنکه توسط گروه هکری «هنداله» که گمان میرود با اطلاعات ایران مرتبط باشد، به دست آمده بود، به صورت آنلاین منتشر شد.
پروسور در حال حاضر سفیر اسرائیل در آلمان است و لیخنر از ژانویه ۲۰۲۵ به عنوان مدیر دفتر واشنگتن یونیسف، آژانس کودکان سازمان ملل متحد، خدمت میکند. لیخنر پیش از پیوستن به صندوق جمعیت سازمان ملل، از ۲۰۱۱ تا اوایل ۲۰۱۴ در مأموریت اسرائیل در سازمان ملل کار میکرد.
ایمیلهایی که نشاندهنده درز اطلاعات محرمانه سازمان ملل و سایر مکاتبات با مقامهای اسرائیلی است، مربوط به دورهای است که لیخنر در صندوق جمعیت سازمان ملل خدمت میکرده و مشخص نمیکند که آیا این رفتار در نقش فعلی او در یونیسف نیز ادامه داشته است یا خیر. لیخنر پیشتر مشاور سیاسی پروسور در سفارت اسرائیل در لندن و سپس مشاور ارشد در مأموریت اسرائیل در سازمان ملل بوده است.
ایمیلها حاکی از آن است که خود پروسور شخصاً نامزدی لیخنر را در صندوق جمعیت سازمان ملل ترویج کرده و با کمک «سامانتا پاور» ــ سفیر وقت آمریکا در سازمان ملل ــ بهصورت خصوصی برای انتصاب او لابی کرده و سپس نامهای درخشان به آژانس ارائه داده است.
این انتصاب ظاهراً ثمربخش بود، زیرا لیخنر پیوسته اطلاعات داخلی سازمان ملل را به پروسور و سایر دیپلماتهای اسرائیلی میرساند؛ از جمله پیشنویسهای منتشرنشده اسنادی که دبیرکل وقت «بان کیمون» تدوین کرده بود، گزارشهای خصوصی از جلسات مقامهای سازمان ملل، و مدارک داخلی که محرمانه تلقی میشدند. لیخنر همچنین درباره فرایندها و مباحثات داخلی سازمان ملل مرتبط با اسرائیل، بینش و راهنمایی ارائه میداد و از جمله آنها را از بررسی اقدامات خود در غزه و کرانه باختری آگاه میساخت.
مقررات سازمان ملل، کارکنان را بهعنوان کارمندان بینالمللی تعریف میکند که مسئولیتهایشان «نه ملی، بلکه منحصراً بینالمللی» است. دستورالعملهای داخلی این سازمان نیز بهصراحت مقامها را از افشای هرگونه اطلاعاتی که «بهدلیل موقعیت رسمی خود از آنها آگاه شدهاند» به «هر دولت، نهاد، شخص یا منبع دیگری» منع میکند.
یک مقام ارشد پیشین سازمان ملل تأیید کرد که رفتار مستند در ایمیلها، بهصراحت توسط دستورالعملهای سازمان ملل ممنوع اعلام شده است.
«چارلز پتری» ــ دیپلمات ارشد پیشین سازمان ملل و معاون دبیرکل ــ به دراپسایت نیوز گفت: «وقتی به سازمان ملل میپیوندید، متعهد میشوید که به سازمان خدمت کنید، نه به کشوری که از آن آمدهاید، و بهعنوان چنین، موظف به ترویج منافع سازمان هستید. شما سندی را امضا میکنید که تأیید میکند بهعنوان یک مقام سازمان ملل شناخته شدهاید و در نتیجه، ملزم به رعایت محرمانگی و خدمت به منافع سازمان بهجای یک کشور عضو هستید. اما در سازمان ملل هیچ سیستمی برای اعمال عواقب ناشی از درز اطلاعات وجود ندارد. در دولت آمریکا، وقتی اطلاعات درز میکنید، در واقع مرتکب جرم میشوید چون شرایط دسترسی به سطوح مختلف را پذیرفتهاید. چنین چیزی در سازمان ملل وجود ندارد.»
او افزود: «این نشانه نهادی است که پاسخگویی داخلی ندارد. و هرچه بالاتر میروید، پاسخگویی کمتر میشود.»
لیخنر، پروسور و پاور به درخواستهای جزیی برای اظهارنظر پاسخ ندادند. یونیسف نیز به درخواست اظهارنظر پاسخ نداد.
در تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۱۴، لیخنر یک گزارش روزانه داخلی از مرکز عملیات و بحران سازمان ملل دریافت کرد که بهروزرسانیهای امنیتی و سیاسی از مناطق مختلف جهان را ارائه میداد. این گزارش با برچسب «کاملاً محرمانه سازمان ملل ــ قابل اشاعه بیشتر نیست» مشخص شده بود و به قوانین طبقهبندی اطلاعات سازمان ملل اشاره داشت و یادداشتی اضافی در متن تأکید بیشتری بر حساس بودن گزارش و دستور رئیس دفتر مبنی بر عدم اشاعه بیشتر داشت که اشارهای به رئیس دفتر بان کیمون بود.
لیخنر روز بعد این گزارش را برای شش دیپلمات اسرائیلی با این توضیح ارسال کرد: «فقط برای چشمهای شما» و به بخشی درباره تلفات غیرنظامیان ناشی از عملیات آمریکا در عراق اشاره کرد و نظر داد که «هیچ اظهارنامه محکومکنندهای از دبیرکل وجود ندارد و هیچ کمیسیون تحقیقی درباره آسیب به افراد بیگناه تشکیل نشده است» ــ که آشکارا با تمرکز آن زمان سازمان بر اقدامات اسرائیل در غزه تضاد داشت.
گزارش مرکز عملیات و بحران، خلاصهای از ارزیابیهای نقاط مختلف درگیری بود و محرمانه طبقهبندی شده بود. مکاتبات آرشیو نشان نمیدهد که آیا محتوای آن برای دیپلماتهای اسرائیلی مفید بوده است یا خیر.
اما مکاتبات دیگر در آرشیو حاکی از آن است که اطلاعاتی که لیخنر در اختیار دولت اسرائیل قرار میداد، در تلاشهای آنها برای مقاومت در برابر فشار جامعه بینالمللی بر سر جنگ ۲۰۱۴ در غزه و اشغال مستمر کرانه باختری، از جمله شکلدهی به مکاتبات مقامهای ارشد سازمان ملل که لیخنر به آنها دسترسی ممتاز داشت، مفید بوده است.
چند ماه پیشتر، در تاریخ ۴ ژوئیه ۲۰۱۴، لیخنر از حساب صندوق جمعیت خود، آنچه را که «گزارش هفتگی داخلی/محرمانه سازمان ملل درباره اردن» میخواند، برای پنج دیپلمات اسرائیلی ارسال کرده بود. این سند شامل گزارشهایی از مشورتهای غیرعلنی با وزیر کشور اردن، تحولات مرزی و ناآرامیهای داخلی بود.
پنج روز بعد ــ یک روز پس از آنکه اسرائیل عملیات «لبه محکم» را در غزه آغاز کرد ــ لیخنر نامهای را که «محمود عباس» رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین برای بان کیمون فرستاده بود و همچنین پیشنویس منتشرنشده پاسخ دبیرکل را برای پروسور، معاون سفیر «دیوید روئت» و سه مقام دیگر مأموریت ارسال کرد.
نامه بان هنوز در دست تدوین بود و لیخنر به دیپلماتهای اسرائیلی نشان داد که از درون به شکلدهی آن برای هماهنگی بیشتر با نگرانیهای اسرائیل کمک میکند. لیخنر نوشت که با یک «دوست» زن ناشناس که از مباحثات داخلی سازمان آگاه است ــ عبارتی که مکرراً در ایمیلها تکرار میشود ــ برای بهبود پیشنویس «تا حد امکان» همکاری میکند.
لیخنر نوشت: «برای چشمهای شما. با دوستمان روی بهبود نامه دبیرکل کار میکنیم، تا جایی که ممکن باشد.» هنگامی که روئت گفت پیشنویس به دستش نرسیده، لیخنر دوباره آن را فرستاد و نوشت: «در حال کاریم که ارجاعی به شلیک موشکها اضافه کنیم» ــ اشاره به شلیک موشکهای حماس و سایر گروههای مقاومت فلسطین به خاک اسرائیل.
لیخنر همچنین گزارشهای داخلی از دیدارهای بان با «عبدالفتاح السیسی» رئیسجمهور مصر، نخستوزیر عراق و «سلیل شتی» رئیس عفو بینالملل را برای دیپلماتهای اسرائیلی ارسال کرد. گزارش السیسی شامل بحثی صریح درباره غزه، لیبی، وضعیت زندانیان روزنامهنگار و حقوق بشر در مصر بود. لیخنر این گزارشها را از ایمیل شخصی خود ارسال کرد و خواستار «رعایت کامل محرمانگی» شد.
لیخنر همچنین دستور جلسه گروه مدیریت ارشد بان را ارسال کرد ــ نهادی عالیرتبه متشکل از رؤسای دپارتمانهای مختلف سازمان ملل که دبیرکل ریاست آن را بر عهده دارد ــ که قرار بود پیشنویس قطعنامه شورای امنیت درباره فلسطین را بررسی کند. او اشاره کرد که «باباتونده اوسوتیمهین» مدیر اجرایی صندوق جمعیت در جلسه غیرعلنی شرکت خواهد کرد و قول داد که پس از آن بهروزرسانی ارائه دهد. لیخنر افزود: «اطلاعات باید پس از جلسه جمعآوری شود. همواره با رعایت محرمانگی.»
در ایمیلی دیگر در سال ۲۰۱۵، لیخنر فهرستی جزیی از اطلاعات را از آنچه «منبعی در حلقه دبیرکل» توصیف کرد، ارسال کرد که تحولات داخلی سازمان ملل را تشریح میکرد. این ایمیل شامل اطلاعاتی درباره تلاشها برای ارتقای افراد خاص به سمتهایی در سازمان، گمانهزنی درباره آینده سیاسی بان کیمون، و بحث درباره دیپلمات بلغاری «نیکولای ملادِنوف» ــ که اکنون مدیرکل هیئت نظارت بر غزه ترامپ است ــ بهعنوان جانشین احتمالی رئیس سازمان ملل بود. لیخنر نوشت: «در مباحثات غیرعلنی دفتر دبیرکل از او بهعنوان کاندیدای احتمالی جایگزینی بان نام برده میشود. مراقبش باشید.»
اطلاعاتی که لیخنر ارائه میداد، توسط همکاران اسرائیلی پیشین او بسیار ارزشمند تلقی میشد. پروسور در پاسخ به یادداشت مربوط به مباحثات خصوصی درباره انتصابات ارشد نوشت: «یحیی، مثل همیشه شگفتانگیز و اطلاعات دست اول.»
در ماجرایی جداگانه، لیخنر به مأموریت اسرائیل آنچه را که خلاصهای داخلی از دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر درباره بحث مجمع عمومی سازمان ملل پیرامون گزارشگر ویژه وقت برای سرزمینهای اشغالی فلسطین، «مکاریم ویبیسونو» دیپلمات اندونزیایی، توصیف کرد، ارائه داد.
دیپلمات اسرائیلی «نلی شیلوه» در پاسخ متوجه شد که خلاصه داخلی، اظهارات اسرائیل درباره کار گزارشگر را بهطور نادرست نقل قول کرده است. اما او به همکارانش گفت که امکان پیگیری اصلاح وجود ندارد: «در حال حاضر نمیتوانیم وضعیت را تغییر دهیم چون این گزارش داخلی آنهاست که قرار نبود به دست ما برسد.»
اطلاعاتی که لیخنر ارائه میداد، همچنین ظاهراً برای کمک به اسرائیل در کاهش بررسیهای مربوط به تیراندازیهای مرگبار در کرانه باختری از طریق هشدار زودهنگام به دیپلماتهای اسرائیلی درباره مباحثات داخلی سازمان ملل در مورد نقض حقوق بشر و در نتیجه کمک به آنها برای آمادهسازی پاسخهای عمومی، در نظر گرفته شده بود.
در مه ۲۰۱۴، لیخنر از حساب جیمیل شخصی خود گزارشی از روزنامه هاآرتص با عنوان «سازمان ملل خواستار تحقیق درباره تیراندازی به جوانان فلسطینی شد» را برای پروسور و سه دیپلمات اسرائیلی دیگر ارسال کرد. این مقاله اشاره داشت که فیلمبرداری شده در صحنه نشان میدهد دو نوجوانی که توسط نیروهای اسرائیلی کشته شدند ــ «محمود عوده سلامه» ۱۶ ساله و «ندیم نواره» ۱۷ ساله ــ هیچ تهدیدی برای نیروهای اسرائیلی ایجاد نمیکردند و گزارش داد که یک مقام ارشد سازمان ملل خواستار تحقیقی «مستقل و شفاف» شده است.
لیخنر نوشت: «دو روز است که با دوستمان درباره این موضوع در تماس هستم» و بار دیگر به یک مخاطب زن ناشناس اشاره کرد. او هشدار داد که دپارتمان امور سیاسی سازمان ملل، دفتر هماهنگی امور بشردوستانه و دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر روز بعد جلسه خواهند داشت و احتمالاً تیراندازیها مورد بحث قرار خواهند گرفت. لیخنر گزارش داد که کارکنان «نوی پیلای» کمیساریای عالی حقوق بشر در رامالله، از او خواستهاند به اسرائیل نامه بنویسد و بیانیهای صادر کند که نگرانی خود را درباره «استفاده بیش از حد از زور» ابراز دارد. او افزود که ممکن است عبارات مشابهی به جلسه توجیهی آینده معاون دبیرکل سازمان ملل در امور سیاسی راه یابد.
لیخنر سپس «به توصیه دوستمان» دو استدلال مقابل برای اسرائیل ارائه کرد: اول اینکه سازمان ملل با درخواست تحقیق مستقل، تحقیقات نظامی موجود اسرائیل را نادیده میگیرد؛ و دوم اینکه نباید پیش از اتمام آن تحقیق، نگرانی خود را درباره استفاده بیش از حد از زور ابراز کند.
او در پایان نوشت: «پس از جلسه فردا بهروزرسانی خواهم کرد.»
مکاتبات بین لیخنر و دیپلماتهای اسرائیلی در مأموریت سازمان ملل در برهای صورت میگرفت که تلآویو با بررسیهای بیسابقهای در مورد کشتار جمعی غیرنظامیان در طول کارزار نظامی تابستان ۲۰۱۴ علیه غزه مواجه بود.
علاوه بر ارسال جزییات درباره دیدارهای زید الحسین در واشنگتن مرتبط با گزارش کمیسیون غزه، آرشیو شامل موارد متعددی است که در آنها لیخنر اطلاعات پیشدست یا داخلی درباره رسیدگیهای حقوق بشری سازمان ملل مرتبط با غزه را در اختیار اسرائیل قرار داده است. در فوریه ۲۰۱۵، او یک ایمیل برنامهریزی داخلی دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر را ارسال کرد که زمان انتشار گزارش کمیسیون تحقیق را افشا میکرد.
او طبق معمول هشداری اضافه کرد که بر محرمانگی اطلاعات تأکید داشت: «اطلاعات مربوط به تاریخ انتشار گزارش ــ پس از انتخابات ــ حساس است و برای توزیع در نظر گرفته نشده بود. این اطلاعات قرار نبود به کارکنان دفتر برسد و بهاشتباه وارد خلاصه زیر شده و اکنون جنجال بهپاست.»
ماه بعد، لیخنر مکاتبات داخلی بین مقام سازمان ملل «جیمز راولی» ــ هماهنگکننده ویژه معاون وقت فرایند صلح خاورمیانه ــ و روزنامهنگار گاردین «هریت شروود» را برای پروسور و لشنو-یعار ارسال کرد. شروود در حال بررسی ادعاهایی بود که به گفته او از درون سازمان ملل به او درز کرده بود و نشان میداد فشار اسرائیل فرایند داخلی را مختل کرده است که توصیه میکرد نیروهای دفاعی اسرائیل بهعنوان نهادی که در نقض حقوق بشر علیه کودکان دخیل است، فهرست شود.
پاسخ راولی گفت که فرایند فهرستبندی کاملاً محرمانه است، همچنان در جریان است و قابل اظهارنظر بیشتر نیست.
دو روز پس از انتشار گزارش گاردین درباره فشار اسرائیل، لیخنر مکاتبات بین مقامهای سازمان ملل و روزنامهنگار را برای لشنو-یعار ارسال کرد و بیان داشت که این اطلاعات فقط برای چشمهای اوست و نباید استفاده یا نقلقول شود؛ در عین حال تلاش کرد منبع شروود را درون سازمان ملل شناسایی کند.
لیخنر در ۱۹ مارس نوشت: «اینکه روزنامهنگار گاردین با این دو نفر تماس گرفته است (راولی و جون) نشان میدهد که درز اطلاعات از سوی آنها نبوده است. حدس من آنروا/اوچا است» و سپس افزود: «مکاتبات داخلی ــ لطفاً استفاده یا نقلقول نشود.»
بیش از یک سال پیشتر، پروسور کارزاری خصوصی برای کمک به جایگذاری لیخنر در صندوق جمعیت سازمان ملل به راه انداخته بود. در ژانویه ۲۰۱۴، پس از مکالمه تلفنی با سفیر آمریکا در سازمان ملل سامانتا پاور، پروسور برای او درباره درخواست لیخنر برای سمت روابط خارجی ایمیلی ارسال کرد. او به پاور گفت که لیخنر در فرایند مصاحبه رتبه اول را کسب کرده و افزود: «لطفاً بهصراحت به این موضوع اشاره نکنید چون ما این را از منابع داخلی میدانیم.»
پروسور ادعا کرد که تنها مانع انتصاب لیخنر، تابعیت اسرائیلی اوست و از پاور خواست که شخصاً با «باباتونده اوسوتیمهین» مدیر اجرایی صندوق جمعیت صحبت کند تا حمایت آمریکا را برای استخدام آنچه پروسور «بهترین و حرفهایترین کاندیدا» خواند، ابلاغ کند. پروسور نوشت که اوسوتیمهین قبلاً لیخنر و کار او را میشناسد، اما «برای تصمیمگیری صحیح به حمایت نیاز دارد.»
هنگامی که صندوق جمعیت ماه بعد درخواست معرفی محرمانه کرد، پروسور لیخنر را بهعنوان مشاور سیاسی پیشین و دیپلمات ارشد اسرائیلی که «اعتماد مطلق» او را دارد توصیف کرد. او بالاترین نمرات ممکن را در زمینه قابلیت اعتماد و کار گروهی به لیخنر داد و به آژانس گفت که او با «نهایت درستکاری» رفتار میکند. تا مه ۲۰۱۴، لیخنر از آدرس صندوق جمعیت با عنوان کارشناس روابط خارجی مکاتبه میکرد.
تنها چند هفته بعد، او دوباره به مأموریت پیشین خود مشاوره میداد ــ اما این بار بهعنوان یک منبع فعال داخلی در درون بوروکراسی سازمان ملل که اطلاعات محرمانه را برخلاف مقررات سازمان درز میداد.
در ژوئن همان سال، لیخنر نمودار سازمانی دپارتمان اطلاعات عمومی سازمان ملل را توزیع کرد و واحدی را که مسئول فلسطین، استعمارزدایی و حقوق بشر بود، شناسایی کرد. او پیشنهاد کرد پرسنل آن را بررسی و با رسیدن بودجه دپارتمان به کمیته پنجم مجمع عمومی، پستها را کاهش دهند.
ایمیلها حاکی از آن است که پروسور همچنان حامی بانفوذی در حرفه سازمانمللی لیخنر باقی ماند و او در درون سازمان پیشرفت میکرد.
در مه ۲۰۱۵، لیخنر نکات گفتگوی سومشخصی برای پروسور تهیه کرد تا از آنها برای ترویج او برای سمت احتمالی دبیری هیئت اجرایی برنامه توسعه سازمان ملل استفاده کند. این سند به پروسور که قرار بود با مدیر روابط خارجی آژانس دیدار کند، دستور میداد که مهم است بر اهمیت انتصاب لیخنر به یک مقام ارشد برنامه توسعه سازمان ملل فشار آورد، حتی اگر در نهایت استخدام او در جای دیگری تصمیمگیری شود.
این ایمیل فهرستی از نکات گفتگو برای پروسور به منظور ترویج لیخنر در طول جلسه ارائه میداد. یکی از آنها بیان میدارد: «یحیی مهارتهای سیاسی و تحلیلی بسیار خوبی دارد ــ او دقیقاً میداند مواضع سیاسی کشورهای عضو چیست» و میافزاید که او «یک افسر اطلاعاتی در حال آموزش بوده و بهعنوان افسر سیاسی در سفارت اسرائیل در انگلستان، با نمایندگان مجلس عوام و اعیان کار کرده است.»
ایمیلهای موجود هیچ اشاره دیگری به کار یا آموزش لیخنر بهعنوان افسر اطلاعاتی در این دوره ندارند.
لیخنر پس از مکاتبات مستند در آرشیو نیز در سیستم سازمان ملل باقی ماند و شروع به کار بر روی مسائلی کرد که ارتباط مستقیمتری با منافع اسرائیل در سازمان داشت. در سال ۲۰۱۶، او بهعنوان نماینده موقت صندوق جمعیت در بریتانیا خدمت کرد و تا سال ۲۰۱۹، مواد عمومی او را بهعنوان مشاور ارشد یونیسف معرفی میکرد. در اکتبر ۲۰۲۳، او به دیدار مدیر اجرایی یونیسف با «کاترین کُلونا» وزیر امور خارجه فرانسه درباره حفاظت از غیرنظامیان و دسترسی بشردوستانه در جنگ نسلکشی اسرائیل در غزه پیوست.
فهرستهای شغلی عمومی او را بهعنوان کسی که متعاقباً بهعنوان مشاور اصلی هماهنگکننده ارشد بشردوستانه و بازسازی سازمان ملل برای غزه خدمت کرده، معرفی میکنند. در ژوئن ۲۰۲۴، او نوشت که برای بحث درباره عملیات بشردوستانه در غزه و اجرای قطعنامه ۲۷۲۰ شورای امنیت که خواستار افزایش کمکرسانی به غزه بود، با مقامهای آمریکایی به واشنگتن سفر کرده است. در مارس ۲۰۲۶، دانشگاه جرج واشنگتن او را بهعنوان کسی توصیف کرد که «در خط مقدم» مذاکرات با دولت آمریکا، تعامل با کنگره و اجرای این قطعنامه قرار داشته است.
لیخنر اکنون مدیر دفتر یونیسف در واشنگتن است. هیچ مدرکی وجود ندارد که ثابت کند رفتار مستند او در آرشیو پروسور پس از ۲۰۱۵ ادامه داشته است، و همچنین مدرکی وجود ندارد که نشان دهد یونیسف در زمان انتصاب او از این مکاتبات اطلاع داشته است.
اما ایمیلهایی که همکاری خصوصی پیشین او با دولت اسرائیل و درز اطلاعات محرمانه را مستند میکند، به بسیاری از همان نهادها و مسائلی مربوط میشود که اکنون در حوزه کاری عمومی او قرار دارند، از جمله تعامل با کنگره و دیپلماسی بشردوستانه مرتبط با نوار غزه.
آرشیو پروسور یا هیچ مقام اسرائیلی دیگری را به انتصاب بعدی او در نقش ارشد در یونیسف مرتبط نمیسازد.
با این حال، در آوریل ۲۰۱۵، پس از آنکه لیخنر از پروسور برای «باد موافق» پیرامون ارتقای جایگاهش در صندوق جمعیت تشکر کرد، پروسور پاسخ رضایتمندانهای درباره تلاشهایش برای کمک به صعود لیخنر در درون بوروکراسی سازمان ملل ارائه داد: «خوشحالم که تأثیرگذار بودیم.»