مشکلات ناو هواپیمابر آمریکایی در ارتباط با حملات اولیهی ایران به پایگاه بحرین – نیویورک تایمز
ستاد خاتمالانبیای ایران اعلام کرده که پهپادهای دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، ناو هواپیمابر آمریکایی یواساس آبراهام لینکلن را مورد اصابت قرار دادهاند. (عکس: ویکیمدیا کامنز، پرونده)
نوشتهی کارکنان کرونیکل فلسطین
حملات ایران به یک پایگاه کلیدی ایالات متحده در بحرین، زنجیرهی تأمین ناو هواپیمابر آمریکایی یواساس آبراهام لینکلن را که در مقابل ایران عملیات انجام میدهد، با اختلال جدی روبهرو ساخته است.
نکات کلیدی
· حملات ایران خسارات سنگینی به پایگاه نیروی دریایی آمریکا در بحرین وارد آورده و نیروی دریایی این کشور را ناگزیر ساخته است که بخش عمدای از عملیات لجستیکی خود را به فاصلهی هزاران مایل دورتر، به پایگاه دیگو گارسیا، منتقل کند. · ناو یواساس آبراهام لینکلن نزدیک به نه ماه است که در دریا به سر میبرد و بندری برای استراحت و ترخیص خدمه در اختیار نداشته است. در این میان، گزارشهایی از کمبود ملزومات و نگرانیها دربارهی سلامت روانی خدمه منتشر شده است. · با وجود افزایش فشارهای لجستیکی، دونالد ترامپ، رئیسجمهور، و پیت هگزت، وزیر دفاع ایالات متحده، تأکید کردهاند که کشورشان قادر است عملیات دریایی خود را بهطور نامحدود ادامه دهد.
حمله به بحرین و اختلال در لجستیک نیروی دریایی آمریکا
نیروی دریایی ایالات متحده با فشارهای فزایندهی لجستیکی و انسانی دستبهگریبان است؛ چرا که جنگ با ایران، استقرار طولانیمدت ناوهای هواپیمابر را به همراه داشته و عملیات تأمین را به هزاران مایل دورتر از صحنهی اصلی درگیری کشانده است. این مطلب برگرفته از گزارشی است که نیویورک تایمز منتشر کرده است.
بر اساس این گزارش، مشکلات تأمینی ناو یواساس آبراهام لینکلن اندکی پس از آغاز جنگ آغاز شد؛ زمانی که موشکها و پهپادهای تهاجمی ایران در پاسخ به حملهی مشترک آمریکا و اسرائیل به ایران، یکی از پایگاههای بزرگ نیروی دریایی ایالات متحده در بحرین را هدف قرار دادند.
این حمله بخش بزرگی از تأسیسات را ویران کرد و به یکی از مراکز لجستیکی که دههها بود نیروی دریایی آمریکا بر آن تکیه داشت، خسارتی سنگین وارد آورد.
با توجه به اینکه دیگر بنادر منطقهای نیز در معرض تهدید حملات ایران قرار داشتند، پنتاگون به دیگو گارسیا، جزیرهای متعلق به بریتانیا در اقیانوس هند، روی آورد و آن را به عنوان پایگاه جایگزین اصلی تأمین انتخاب کرد.
با این حال، دیگو گارسیا حدود ۲۲۰۰ مایل (بیش از ۳۵۰۰ کیلومتر) با دو گروه ضربت ناو هواپیمابر آمریکایی که در دریای عمان عملیات میکنند، فاصله دارد و این مسئله، تلاشهای نیروی دریایی برای تأمین ملزومات شناورهای درگیر در عملیاتهای پیوسته را بهشدت پیچیده کرده است.
یکی از مقامات نظامی آمریکا به تایمز گفته است که نیروی دریایی، بهدنبال خسارت گسترده به تأسیسات بحرین، دیگو گارسیا را بهعنوان نقطهی اصلی ارسال محمولهها در پیش گرفت.
ایران سپس در تاریخ ۲۰ مارس (۳۰ اسفند)، دیگو گارسیا را با دو موشک بالستیک میانبرد هدف قرار داد. یکی از موشکها پیش از رسیدن به جزیره به آبهای اقیانوس هند سقوط کرد و دیگری نیز توسط یک ناوشکن آمریکایی رهگیری و منهدم شد.
نزدیک به نه ماه در دریا
فشار لجستیک بهویژه بر ناو یواساس آبراهام لینکلن که پایگاه آن سن دیگو است، بهشدت احساس میشود. این ناو نزدیک به نه ماه است که در دریا به سر میبرد و خدمه نتوانستهاند از «بندر استراحت» برای چند روز پیاده شوند.
ریچارد بلومنتال، سناتور دموکرات آمریکا، در نامهای به پیت هگزت، وزیر دفاع، نگرانی خود را دربارهی شرایط حدود ۵۰۰۰ ملوان این ناو ابراز داشته است. وی به گزارشهایی دربارهی کمبود ملزومات اولیه و افت سلامت روانی خدمه اشاره کرده است.
بهطور سنتی، بحرین یکی از دو بندر منطقهای بود که خدمهی ناوهای هواپیمابر آمریکا میتوانستند برای تجدید قوا از آن استفاده کنند. بندر دیگر، فجیره در امارات متحدهی عربی است که آنهم در برد موشکهای ایران قرار دارد.
این استقرار طولانیمدت در حالی ادامه مییابد که ملوانان ناو لینکلن برای حفظ عملیات هوایی پیوسته علیه ایران و پشتیبانی از محاصرهی دریایی آمریکا تلاش میکنند.
مایک لوین، نمایندهی کنگره از کالیفرنیا، به تایمز گفته است که بستگان ملوانان این ناو با دفتر او تماس گرفته و نگرانیهای خود را مطرح کردهاند.
لوین افزوده است: «این موضوع به یک تصویر بزرگتر بازمیگردد: مأموریت اینجا چیست؟ این همان چیزی است که خانوادهها میخواهند بدانند.»
پیشبینی میشود که ناو یواساس جورج واشنگتن، که هفتهی جاری از تنگهی مالاکا بهسوی خاورمیانه در حرکت بوده است، جایگزین ناو لینکلن شود.
همچنین ناو یواساس جرج اچ. دبلیو. بوش نیز از تاریخ ۳۱ مارس (۱۱ فروردین) از نورفولک حرکت کرده و ماههاست که در منطقه عملیات انجام میدهد.
افزایش فشار بر ناوگان ناوهای هواپیمابر ایالات متحده
جنگ علیه ایران، واشنگتن را ناگزیر ساخته است که سهم عمدهای از ناوگان هواپیمابر خود را درگیر کند؛ در حالی که نیروهای دریایی این کشور در نقاط دیگر جهان نیز به مأموریت مشغولند.
دولت ترامپ پیشتر از ناو یواساس جرالد آر. فورد در کارزار فشار بر ونزوئلا استفاده کرده بود و سپس دورهی استقرار آن را تمدید و ناو مذکور را برای انجام حملات علیه ایران به خاورمیانه اعزام داشت.
ناو فورد در نهایت ۳۲۶ روز در دریا مستقر بود که به گفتۀ تایمز، طولانیترین استقرار یک ناو هواپیمابر از زمان جنگ ویتنام بهشمار میرود.
بهطور معمول، شش ماه بهعنوان مدت زمان استاندارد یک مأموریت نیروی دریایی در زمان صلح در نظر گرفته میشود، هرچند که در جریان جنگهای بزرگ آمریکا، استقرارهای طولانیتری نیز به ثبت رسیده است.
با این حال، در دوران جنگ ویتنام، ناوهایی که عملیات مستمر در سواحل ویتنام انجام میدادند، میتوانستند مرتباً به پایگاه نیروی دریایی آمریکا در خلیج سوبیک در فیلیپین رفتوآمد کنند؛ پایگاهی که حدود دو روز با آنها فاصله داشت و خدمه میتوانستند در آنجا استراحت کنند و کشتیها نیز آذوقه، سوخت، مهمات و سایر ملزومات خود را تأمین نمایند.
اما اکنون، وضعیت برای ناوهایی که در مقابل ایران عملیات میکنند، با توجه به ویرانی پایگاه بحرین و تهدید مداوم ایران علیه دیگر تأسیسات خلیج فارس، کاملاً متفاوت است.
بر اساس قوانین و سنتهای نیروی دریایی، فرماندهان میتوانند پس از حداقل ۴۵ روز پیوسته در دریا، روزی موسوم به «روز آبجو» را برای خدمه درخواست کنند. با توجه به طول مدت استقرار ناو لینکلن، خدمهی این ناو تاکنون پنج نوبت چنین روزی را تجربه کردهاند.
ترامپ و هگزت: عملیات میتواند ادامه یابد
با وجود نگرانیها دربارهی لجستیک، تأمین ملزومات و استقرار طولانیمدت، دولت ترامپ بهطور رسمی هرگونه اشارۀ مبنی بر نزدیکشدن نیروی دریایی آمریکا به محدودیتهای خود را رد کرده است.
ترامپ روز جمعه، در پاسخ به این پرسش که آیا زمان استقرار ناوها بیش از حد طولانی شده است، گفت: «نه، نه، نه، بههیچوجه بهاندازهی کافی طولانی نیست.»
یک روز پیش از آن، هگزت در پاسخ به این سؤال که واشنگتن تا چه مدت میتواند محاصرهی تنگهی هرمز را حفظ کند، گفته بود: «تا هر زمان که نیاز باشد، میتوانیم آن را حفظ کنیم. بهطور نامحدود.»
تکیه بر دیگو گارسیا همچنین نشان میدهد که جنگ، واشنگتن را ناگزیر به بازسازی زیرساختهای نظامی منطقهای خود کرده است.
در آغاز جنگ، کایر استارمر، نخستوزیر وقت بریتانیا، در ابتدا اجازهی استفاده از دیگو گارسیا را برای عملیات علیه ایران به آمریکا نداد.
اما او در تاریخ اول مارس (۱۱ اسفند) تصمیم خود را تغییر داد و با این شرط که استفاده از این پایگاه «برای اهداف دفاعی مشخص و محدود» باشد، به ایالات متحده اجازهی دسترسی داد.
ماهها بعد، این پایگاه دورافتاده در اقیانوس هند به بخشی حیاتی از شبکهی تأمین عملیات دریایی آمریکا علیه ایران تبدیل شده است.
(فلسطین کرونیکل، نیویورک تایمز)