سوزاندن کارتهای آمریکا یکی پس از دیگری: استراتژی ایران چیست؟
نویسنده: رابرت اینلاکش
منتشرشده در فلسطین کرونیکل
ترجمه مجله جنوب جهانی
ایران به صورت سیستماتیک در حال هدف قرار دادن داراییها و ائتلافهای منطقهای ایالات متحده است و همزمان با مواجهه واشنگتن با فشارهای روبهافزایش نظامی، لجستیکی و سیاسی، فشار را تشدید میکند. در حالی که دولت ترامپ در آمریکا اصرار دارد که تنگه کاملاً بسته هرمز در واقع باز است و در داخل کشور با مخالفتها و واکنشهای تند علیه تلفات و خسارات جنگی خود دستوپنجه نرم میکند، ایران مشغول پیشبرد استراتژی نظامی بوده که مخالفانش را در تنگنا قرار داده است.
اگرچه جنگ منطقهای جاری وقفهای را در رویاروییهای مستقیم میان جمهوری اسلامی ایران و ائتلاف آمریکایی-اسرائیلی تجربه میکند، اما مجموعهای از جبهههای دیگر به محور تلاشهای اخیر تهران تبدیل شدهاند.
برخلاف آنچه رسانههای شرکتی و بزرگ به شما القا میکنند، حملات موشکهای بالستیک و پهپادی ایران متوقف نشده است. در عوض، مقامات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به روشنی اعلام کردهاند که هیچ آتشبسی در کار نیست و از این رو عملیاتهای آنها به صورتی هماهنگ در حال انجام است.
یکی از جبهههایی که ایران برای باز نگه داشتن آن انتخاب کرده، شمال عراق است؛ جایی که ایران بهطور مداوم موشکهای بالستیک کوتاهبرد و موجهای پهپادی را به سوی مقرها، مخفیگاهها، پایگاهها و زاغههای مهمات گروههای اپوزیسیون کردی-ایرانیِ مورد حمایت آمریکا شلیک کرده است. گزارشها از انفجارهای مهیب بهصورت تقریباً روزانه در سلیمانیه و اربیل خبر میدهند و تصاویر ضبطشده اغلب اصابت مستقیم به اهداف استراتژیک را تأیید میکنند.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، از نخستین هفتههای جنگ با ایران که در ۲۸ فوریه امسال آغاز شد، بارها و با صراحت اعلام کرده بود که منتظر اقدام متحدان کرد خود است؛ همان گروههایی که یک ماه پیش از آن و در جریان اغتشاشات ایران، آنها را تسلیح کرده بود. گزارشهای افرازشده در مطبوعات آمریکایی حاکی از آن بود که طرحی برای استفاده از این گروههای شبهنظامی کرد جهت تهاجم به خاک اصلی ایران در حال تدوین بوده است؛ فرآیندی که به زعم آنها به فروپاشی جمهوری اسلامی منجر میشد.
پروژه ایجاد یک دولت تجزیهطلب کردی، یکی از کارتهای اصلی بود که آمریکا و اسرائیل — که مشخص شد پایگاههایی در اقلیم کردستان عراق ایجاد کرده است — امیدوار بودند علیه تهران بازی کنند. سپاه پاسداران و ارتش جمهوری اسلامی ایران از این موضوع نگذشتند و تصمیم گرفتند به حملات مداوم ادامه داده و حتی واحدهای نیروهای ویژه را برای انجام عملیات میدانی علیه این گروهها اعزام کنند.
در همین حال، متحدان یمنی ایران نیروهای خود را ساماندهی کرده و در حال انجام عملیاتهای تهاجمی بزرگ علیه مخالفان مورد حمایت عربستان هستند. آنها همچنین معادلهای بیسابقه را بر عربستان سعودی تحمیل کردهاند؛ بهطوری که اکنون در حال اجرای یک محاصره متقابل هستند که عرضه جهانی نفت را بیش از پیش در تنگنا قرار میدهد، و همزمان تأسیسات نفتی عربستان را صرفاً در پاسخ به نقض آسمان یمن هدف قرار میدهند.
تهدیدات گروههای عراق برای مداخله در سوریه — در صورتی که رهبری دمشق دستورات ترامپ برای حمله به لبنان را اجرا کند — به همراه گزارشهایی مبنی بر اینکه ایران اهداف متعلق به دولت سوریه را هدف قرار خواهد داد، نیز به نظر میرسد تنشی برای جلوگیری از وقوع این گام باشد.
در تنگه هرمز، نیروی دریایی سپاه پاسداران همچنان به هدف قرار دادن نفتکشها با پهپاد و موشک ادامه میدهد، اگر آنها تصمیم بگیرند با هماهنگی آمریکا محاصره را بشکنند. هنگام وقوع چنین رویدادهایی، فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) حتی از ارائه اظهارنظرهای معمول خودداری میکند؛ موضعی که فرسنگها با تهدیدات قبلیاش مبنی بر بمباران زیرساختهای غیرنظامی ایران در تلافی هر نفتکش هدفقرارگرفته فاصله دارد.
در حالی که همه این رویدادها در جریان است، آمریکا پس از انتشار گزارشهایی مبنی بر بروز هرجومرج در ناو هواپیمابر «یواساس آبرامز لینکلن»، در تلاش است تا آن را جایگزین کند. این شناور بیش از ۹ ماه است که اعزام شده و اکنون با نقص شدید مواد غذایی مواجه است که حدود ۵,۰۰۰ ملوان را تحت تأثیر قرار داده است. اوضاع به قدری وخیم است که برخی گزارشها حتی از درگیریهای اولیه در کشتی، وقوع تلفات جانی و اقدام یا تصمیم برخی از پرسنل نظامی به خودکشی خبر دادهاند.
گزارشهای اخیر همچنین نشان میدهد که ایران دستکم ۴۵ فروند پهپاد امکیو-۹ ریپر آمریکا را سرنگون کرده که مجموعاً حدود ۱.۳ میلیارد دلار هزینه داشته است؛ این موضوع علاوه بر مصرف بخش اعظمی از موشکهای نقطهزن دوربرد ارتش آمریکا و تخلیه ۸۰ درصدی ذخایر موشکهای رهگیر سامانه تاد (THAAD) است.
اسرائیلیها در حال حاضر در رابطه با لبنان، غزه و سوریه حاضر به عقبنشینی نیستند و در عین حال حملات خود را علیه فلسطینیان در کرانه باختری اشغالی تشدید میکنند؛ جبهههایی که همگی میتوانند خیلی سریع زبانه کشیده و منابع بیشتری را ببلعند.
ایران نشان داده است که با تمام شدن ذخایر تسلیحاتی خود فرسنگها فاصله دارد و حتی ارزیابیهای اطلاعاتی اسرائیل برآورد میکنند که ایران بهسرعت از دوره جنگ ۴۰ روزه بازابی شده است. آنچه آشکار شده این است که رئیسجمهور آمریکا دیر یا زود باید دست به انتخاب بزند: یا توافقی را امضا کند که در عمل به منزله سند تسلیم خواهد بود و در برابر لابی اسرائیل بایستد، یا تصمیم بگیرد که برای آخرین بار شانس خود را در یک جنگ تمامعیار امتحان کند.
(فلسطین کرونیکل)
– رابرت اینلاکش روزنامهنگار، نویسنده و مستندساز است. تمرکز او بر خاورمیانه و بهویژه مسئله فلسطین است. او این مقاله را برای فلسطین کرونیکل به نگارش درآورده است.