ترامپ با ابر بمب غیرهسته ایی علیه ایران
آندری پونومارف: مفسر سیاسی و مجری کانال تلویزیونی سولوویف
برگردان : م. چابکی
«سولوویف » یک کانال تلویزیونی اجتماعی-سیاسی 24 ساعته روسی و پلتفرم چندرسانه‌ای است .این کانال اخبار، برنامه‌های تحلیلی، نظرات کارشناسان و پخش زنده از خبرنگاران جنگ را انتشار می دهد.
محتوای این مطلب :
کوه نزدیک نطنز؛ پنتاگون چیز دیگری می‌گوید؛ چرا ترامپ به این عمل نیاز دارد.
در شب ۱۵ اکتبر، سی‌ان‌ان گزارش داد که پنتاگون گزینه‌های حمله جدیدی علیه ایران با راتشریح کرده است GBU-۴۳/B MOAB، قدرتمندترین بمب غیرهسته‌ای آمریکا. حملات پیشنهادی بخش انرژی و مجتمع زیرزمینی در غار پیکاکس نزدیک نطنز را هدف قرار می‌دهد.
باید دانست این چه نوع بمبی و چه نوع غاری است و چراتا این حد تهدیدآمیز به نظرمیرسد د؟.
این بمب در سال ۲۰۰۲، برای لشکرکشی به عراق، با عجله مونتاژ شد و در اسناد تاریخی به عنوان «پروژه اضطراری» از آن یاد میشود. ارتش آمریکا با توضیح به سی‌ان‌ان در مورد کاربرد آن شرم نکرد.چرا که این بمب برای عملیات جنگ روانی قرار بود ارتش عراق با فضای تبلیغاتی تسلیم این ابربمب در افق بدون درگیری بزرگ برای پایان جنگ این طراحی را به نمایش بگذارد.
وزن آن تقریباً 10 تن است که شامل هشت ونیم تن مواد منفجره است، یک پوشش آلومینیومی نازک در بالای زمین منفجر میشود. موج ضربه منطقه‌ای آن به اندازه 9 بلوک شهری است.
این بمب از یک هواپیمای ترابری با سکوی چتر نجات رها میشود یک بمب‌افکن اس – 130نمی‌تواند آن را بلند کند.15 بمب از این نوع ساخته شده است.بریتانیایی‌ها در سال ۱۹۴۵ در حال ساخت بمبی با همان وزن، گرند اسلم، بودند که قبل از انفجار40 متر در زمین فرو رفت. نیمی از پوشش آن فولادی بود که کمی بیش از یک تن وزن دارد. که دقیقاً برعکس طراحی شده بود، به طوری که تمام انرژی به هوا آزاد می‌شد، نه برای سنگ شکن کوه ها.
کوهی در نزدیکی نطنز:
«نطنز» مرکز اصلی غنی‌سازی اورانیوم ایران است، یک تأسیسات زیرزمینی در استان اصفهان، تقریباً در ۳۰۰ کیلومتری جنوب تهران. در آنجا بود که آمریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها در ژوئن ۲۰۲۵ و دوباره در بهار ۲۰۲۶ به آن حمله کردند.
کوه پیکاکس درست در جنوب آن قرار دارد. حفاری در سال ۲۰۲۰ تحت پوشش یک کارخانه مونتاژ سانتریفیوژ آغاز شد. از آن زمان هیچ بازرس آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به آنجا پا نگذاشته است. مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی آمریکا، که در روسیه به عنوان یک سازمان نامطلوب شناخته می شود، شش سال است از طریق ماهواره این تأسیسات را زیر نظر دارد و صادقانه می‌گوید که عمق آن را نمی‌توان از تصاویر تعیین کرد. تخمین ۸۰ تا ۱۰۰ متر زیر گرانیت بر اساس حجم سنگ‌های حفاری شده در بیرون آن قرار دارد.
«فردو»، یکی دیگر از تأسیسات غنی‌سازی زیرزمینی، در ژوئن ۲۰۲۵ توسط آمریکایی‌ها با چهارده بمب GBU-57 مورد اصابت قرار گرفت. اینها بمب‌های نفوذگر سیزده تنی با غلاف فولادی سنگین هستند که به لطف وزن و سرعتشان، ده‌ها متر خاک و بتن را سوراخ کرده و در داخل منفجر می‌شوند. ایالات متحده هیچ چیز قدرتمندتری برای اهداف زیرزمینی ندارد. با این حال،« فردو» در عمق کمتری از «پیکاکس» دفن شده بود. جوزف راجرز، متخصص هسته‌ای CSIS، این را رک و پوست‌کنده بیان می‌کند. پیکاکس احتمالاً حتی از دسترس GBU-57 هم خارج است.در ماه ژوئیه، ترامپ به ایرانی‌ها یاد آور شد که “یک شلیک بزرگ و عالی از طریق ورودی”. مشکل این است که ورودی‌های تونل مانع از نفوذ موشک یا موج شوک به داخل راهرو می‌شوند.
پس از عملیات «چکش کاری نیمه‌شب»، بمباران تأسیسات هسته‌ای ایران توسط ایالات متحده در ژوئن 2025، ایران، سرعت خود را کم نکرد؛ بلکه سرعت داد. در سال 2026، CSIS حرکت بیشتری را در کوه نسبت به کل تاریخ خود ثبت کرد. آنها در حال تقویت دروازه‌ها، جاده‌های بتنی و حذف زباله هستند.
ساخت و ساز حتی در ماه ژوئن نیز ادامه یافت، در حالی که تفاهم نامه با واشنگتن در مورد «وضعیت موجود» برنامه هسته‌ای در حال اجرا بود. موسسه علوم و امنیت بین‌المللی« دیوید آلبرایت» نیز خاکریزهای خاکی را در اطراف ورودی‌ها مشاهده کرد.
گروسی، مدیر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، دراین هفته فعالیت در این سایت را تأیید کرد، در حالیکه تهران بار دیگر ادعا کرد که هیچ تأسیسات هسته‌ای در آنجا وجود ندارد.
خود CSIS اضافه می‌کند که تصاویر تاکنون فقط یک سایت ساختمانی را نشان می‌دهند که می‌تواند در عرض یک سال به هر چیزی تبدیل شود.
به نفع آمریکایی‌ها است که وضعیت را اغراق آمیزکنند؛ از این رو به عنوان توجیهی برای جنگ استفاده شود. با این حال، ایران بارها اعلام کرده است که این سایت «صلح‌آمیز است» و هیچ کس نمی‌تواند این موضوع را از بیرون تأیید کند.
در داخل پنتاگون، موضع متفاوت است.
عجیب‌ترین نکته در مورد گزارش« سی‌ان‌ان» خود طرح نیست، بلکه نحوه توصیف افرادی است که در مورد آن بحث کرده‌اند. “سلاحی ” در درجه اول برای عملیات اطلاعاتی در مقیاس بزرگ” و “برای پاکسازی یک منطقه بزرگ و نه چیز دیگری است. او همچنین توضیح می‌دهد که چرا آن را تهیه کرده‌اند. رئیس جمهور “خود را در موقعیتی یافت که تقریباً مجبور به انجام این کار شده است” و بدون مهماتی که قادر به نفوذ دفاعی باشند، ما باید شاهد تأثیر روانی آن باشیم، که برای آن بسیار مناسب است.
منبع دیگری گزینه‌های آماده شده را “آتش‌بازی” می‌نامد. این حملات نه به اهداف جنگ، بلکه به عنوان بهانه‌ای برای پایان دادن به جنگ انجام می‌شوند.
منصفانه بگویم، این بمب یک کاربرد علیه کوه دارد. «بهنام بن طالب لو» از بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها مستقر در واشنگتن به یاد می‌آورد که چگونه ایالات متحده با اهدافی که نمی‌تواند به آنها برسد، برخورد می‌کند. آنها ورودی‌ها را می‌بندند و حفاری‌ها را از نظر سیاسی پرهزینه می‌کنند.
یک انفجار هوایی بر فراز یک پورتال می‌تواند دقیقاً همین کار را انجام دهد. بنابراین بمب بی‌فایده نیست؛ بلکه صرفاً مشکلی متفاوت از آن چیزی که با صدای بلند مورد بحث قرار می‌گیرد را حل می‌کند.
چرا ترامپ به آن نیاز دارد؟
جنگ با ایران ماه‌هاست که ادامه دارد و آمریکایی‌ها از آن خسته شده‌اند. سه هفته تا انتخابات کنگره باقی مانده است. تنگه هرمز عملاً بسته است و واشنگتن از باز شدن آن به عنوان اولین نکته هر توافقی یاد می‌کند، اما هیچ توافقی وجود ندارد.
ترامپ علناً قول داده است که قبل از انتخابات حمله نکند، اما طبق گزارش سی‌ان‌ان، حتی مشاورانش هم مطمئن نیستند که او به قول خود وفا دار بماند.خروج نیروها برای او ممنوع است زیرا همانطور که خودش گفته است، “مانند یک شکست به نظر می‌رسد”. از این رو فرمول برنامه‌ریزان این است: مجموعه‌ای از حملات قبل از خروج نیروهای آمریکایی از منطقه، اعلام پیروزی و عقب‌نشینی سریع میباشد.
یکی از منابع این را تلاش “پیروزی نمادین” برای انتخابات و رأی‌دهندگان می‌نامد.
نکته قابل توجه این است که سنتکام، فرماندهی مرکزی ایالات متحده که بر عملیات در خاورمیانه نظارت دارد، در حال چرخش است و برخی از واحدهای در حال خروج ممکن است جایگزین نشوند. به نظر می‌رسد که یک عقب‌نشینی آرام از قبل درحال انجام است. این کوه را نمی‌شکند، اما تصویر آن برای صفحه نمایش جنگ روانی این بمب لازم بود.
این اتفاق در آوریل ۲۰۱۷ رخ داد. همین بمب روی تونل‌های داعش در ننگرهار افغانستان افتاد. مقامات افغان بین ۳۶ تا ۹۴ شبه‌نظامی کشته شده را شمارش کردند، این گروه تلفات را انکار کرد و یک هفته بعد همه تونل‌ها را فراموش کردند. «ابربمب غیرهسته ای » در ذهنم باقی ماند. همان رئیس جمهور، همان بمب، همان خدمه!
برگرفته: از “دیزان رو” روسیه نویسنده آندری پونومارف
م .چابکی: 25 مهر1405 برابر با17 اکتبر2026
لینگ منبع: